“สองเดือน ถ้าอย่างนั้นเยว่เอ๋อร์ก็ยังกินของอร่อยได้อีกมากนะสิ?” จี้เยว่เกาะติดอยู่บนขาจ้านจ้าน เหมือนจี้ห้อยชิ้นหนึ่งนางกำนัลคนใหม่ที่อยู่ข้างกันเอ่ยเตือนอย่างอดไม่ได้ “คุณหนู องค์ชายกำลังอ่านหนังสือ ท่านกอดพระองค์ไว้เช่นนี้ พระองค์จะอึดอัดนะเจ้าคะ”จี้เยว่ดวงตากลมโต จ้องนางกำนัลด้วยความสงสัยนางไม่เข้าใจความหมายของนางกำนัลองค์ชายจะอึดอัดหรือ? ทว่าตั้งแต่นางรู้จักองค์ชาย ก็กอดองค์ชายแบบนี้มาโดยตลอดจี้เยว่เพียงแค่สมองไม่ค่อยมีไหวพริบ บวกกับพ่อแม่จากไปเร็ว พวกบ่าวจึงไม่ใส่ใจนาง กระทั่งอาหารสามมื้อ ก็ใช่ว่าจะนำมาให้นางตรงเวลา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องอบรมสั่งสอนด้วยเหตุนี้จี้เยว่จึงมีพัฒนาการที่ช้ากว่าเด็กทั่วไป ดังนั้นจึงมองดูเหมือนคนเซ่อซ่า แต่ไม่ได้เป็นคนโง่จริง ๆ นางสามารถรับรู้ได้อย่างเลือนราง ท่านพี่องค์ชายไม่ได้อึดอัดที่นางกอดเขาไว้เช่นนี้ดังนั้นจี้เยว่จึงไม่เชื่อฟังคำสั่งของนางกำนัล เพียงแค่ใช้ดวงตาใสแจ๋วจ้องมองอีกฝ่ายนางกำนัลถูกจ้องจนประหม่า “คุณหนู บ่าวกำลังพูดกับท่านอยู่ ให้บ่าวพาท่านออกไปก่อนเถอะ อย่าอยู่รบกวนองค์ชายเลยเจ้าค่ะ”นางเพิ่งยื่นมือออกไป ทันใดนั้นรู
더 보기
