บททั้งหมดของ Reject his child : บทที่ 61 - บทที่ 70

"I said get out of here! Bago pa ako mawalan ng respeto sayo! Ang kapal ng mukha mo tumapak sa aking bakuran at ipamukha sa akin ang mga walang katotohanan mong paratang!" Bumagsak na sa inosenti niyang mukha ang rumaragasang luha na kanina pa nagbabanta kumawala. Para na naman kinurot ang aking puso nang makita ang mga luha na iyon tulad ng dati. Gusto ko sana siya lapitan at yakapin at sabihin na nagsisinungalin lang ako dahil alam ko naman hindi niya iyon magagawa pero pinangungunahan ako ng hiya sa aking sarili. "Just leave! At huwag ka na magpapakita sa akin o kay calix dahil I swear kapag nagpakita ka ulit sa akin o sa anak ko baka mapatay pa kita!" Pagbabanta ng kaniyang boses kasabay ang pag punas niya sa kaniyang luha gamit ang palad niya. "Mama! Bakit ka po crying? Ano po ginawa mo sa mama ko?" Nabigla ako nang bigla sumulpot ang kaniyang anak sabay sugod sa akin at pinagsusuntok niya ako ng maliliit nitong kamao. "Bad ka po! Bad! I thought, you are good guy! Ba

Pagkatapos nang isang gabing pamamalagi ko ng ospital umuwi muna ako ng bahay para sa anak kong si stephan. Inabotan ko siyang nakikipag laro sa kaniyang Yaya himala at inaasikaso na siya ng kaniyang yaya. "D---daddy!" Maluwag ang pagkakangiti niya sa akin sabay yakap. Kahit naliligo na ito ng spaghetti ay hindi naging hadlang para yaposin niya ako ng halik. "Hmmmm... How's my baby boy? Mukhang nag e-enjoy ah!" Wika ko sabay karga sa kaniya. Nakasunod sa amin ang kaniyang yaya na parang may sasabihin. "H---how's yooour dddday d---daddy?!" Pautal-utal niyang sabi pero kahit papaano naiintindihan pa rin kung ano ang gusto niyang sabihin. Nang marating namin ang kwarto niya nilagay ko muna siya sa kaniyang crib saka ko hinubad ang suot kong suit at pagkatapos maingat ko siya kinarga ulit at dinala sa banyo upang linisin. Samantalang naiwan sa sala si yaya na hindi ko pa rin nililingon kanina kahit parang may gusto siyang sabihin. "D---daddy! Where's mo--mommy?" Bi

Napasulyap ako sa paligid parang nanuyo ang aking lalamunan nang mapansin kong mangilan ngilan lang ang nagbibiyahe. "Put***k! Kung kailan natatakot ako saka pa nabakante ang edsa. Pikit mata ko pinaharorot ang sasakyan bahala nang may masagi ako ang mahalaga hindi ako mahuli ng buhay ng mga yon." Wika ko sa aking sarili habang mabilis ako nagmamaneho. Nang mapansin ko nasa bandang kaliwa ko na ang sasakyan at pilit sumisiksik sa unahan ng aking sasakyan. Hindi pa naman ako ganon kagaling magmaneho. Sa pagkataranta ko ay agad ako tumawag sa bahay. "Yaya! Kung may mangyari man sa akin ikaw na ang bahala sa anak ko huwag mo siya gutomin!" Hindi ko pa naririnig ang nasa kabila linya ay sunod sunod na ako nag bilin at ibinaba ko na ang tawag ni hindi ko nga alam kung narinig ba ni yaya ang mga bilin ko. Mahaba-haba ang oras na nakipagtagisan ako sa pagmamaneho mula sa hindi ko kakilalang mga armad bago nila ako nilubayan. Nakahinga lang ako ng maluwag nang makita ko ang nagtataas

BAWAL SA EDAD 18 PABABA! "And I love you so much asawa ko, Patawarin mo ako kung madalas kita paiyakin." Saad niya sabay angat sa aking mukha mula sa kanyang dibdib. Kay lapit ang aming mukha at para bang gusto nang kumawala ang puso ko sa aking dibdib. "Huwag mo na ako papaiyakin ulit ha! Dahil kung hin---" Hindi ko pa natapos ang sasabihin ko nang siilin niya ako ng mainit na halik hanggang sa umabot ng ilang sigundo bago niya pinakawalan ang aking labi. Parang gusto ko magsisi nang pakawalan niya ang labi ko. Nakatitig lang ako sa kaniyang labi na may pagtatanong ang aking mga mata hanggang sa bumaba ang aking mata sa mapula at manipis niyang labi parang naiintindihan niya ang bawat titig ko sa kaniya kaya muli niya ako siniil na halik. Namalayan ko na lang ang aking dilang kusang gumaganti sa bawat galaw ng kaniyang dila. "I miss you so much asawa ko..." Wika nito nang pakawalan niya ang aking labi. Titig na titig pa rin siya sa aking labi habang bumababa ang isa nitong

Narinig mo Calib? Papatay ako sa oras na niloko mo ako!" Sigaw ulit niya sa likuran ko nang tuluyan ako pumasok sa kabahayan. Alam ko posibling totohanin niya ang banta niya kailangan maunahan ko siya sa kaniyang mga plano. Malalaking hakbang ang ginawa ko habang papasok sa kuwarto. Pag pasok ko agad ako naghalungkat sa drawer na pwede ko gawin ebidensya sa pagtataksil niya sa akin sa ganon maisagawa ko ang pakikipag kalas sa kaniya. Kung bakit hindi ko kasi sila sinugod noon maratnan ko sila sa ibabaw ng mismong kuwarto na ito. Nang wala ako mahanap sa drawer Binalingan ko ang cabinet siguro naman may mapapala na ako sa paghahanap. Isa-isa ko hinalungkat ang nakatupi at naka hanger na damit pero tila magaling sila magtago kasama ng g*go niyang kalaguyo dahil ni bakas na ebidensya wala ako nahanap. Pumunta ako ng coffee shop na pagmamay-ari ni Stephanie kung saan madalas kami noon mag tambay na ngayon ay pagmamay-ari na ni troy. nagbabakasakali na magkaroon ng oras si Troy dahil ila