Lahat ng Kabanata ng One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Kabanata 181 - Kabanata 190

Tumango si Sierra, nagbaba siya ng tingin at hindi nagsalita. Pagkalipas ng ilang sandali ay saka siya nagsalita. "Pasensya na, isang misunderstanding ang lahat. Pakisabi kay direk na ginagawan na ng paraan, mawawala rin iyon pagkaraan ng dalawang oras." Aniya.Inaamin na imposible ito, ngunit imposible rin itong itanggi. Naroon ang mga litrato, at habang mas nagpapaliwanag siya, mas naguguluhan siya. Tanging kay Sylvio na lamang niya maipagkatiwala ang lahat ng kanyang pag-asa. "Dalawang oras?""Oo." Tumango si Sierra."Pero..." Gustong sabihin ni Jun na imposible iyon, ngunit nang makita niya kung gaano katiyak si Sierra, tumigil siya. pagkatapos ay tumango, "Sige, sige, magpatuloy ka na sa iyong trabaho."Nagsimula nang magtrabaho ang film crew, ngunit ang kapaligiran sa set ay medyo kakaiba, at ang dahilan, siyempre, ay si Sierra.Sa una, nag-usap at nagturuan nang palihim ang mga tao sa komunidad, ngunit lumala ang sitwasyon online, at sa loob lamang ng isang oras, umakyat ang p

Bahagyang umungol si Marco ngunit hindi man lang gumalaw.Umikot si Sierra sa likod ng lamesa sa may gilid ni Marco, hinila niya ang plato at tinusok ng tinidor ang isang hiwa ng pakwan. At saka niya ito inilapit sa labi nito.Tiningala siya ni Marco."It's sweet, taste it." Malambing na sinabi ni Sierra.Sinulyapan siya ni Marco sandali, pagkatapos ay binuka ang kanyang bibig upang kumain."Matamis 'diba?""Matabang."Ngumuso si Sierra at sunod na tumusok ng strawberry. "Ito, it's freshly picked from Baguio. Matamis 'to."Hindi sumagot si Marco. Kapagkuwan ay nagsalita ito. "May problema ba?""Bakit? Hindi ba kita pwedeng subuan ng prutas on a normal days?""Ang mga nag-aalok ng mga hindi hinihinging pabor ay either nagtaksil o nagnakaw."Natameme si Sierra."Kung wala ka ng ibang gagawin, makakalabas ka na." Ani Marco sabay balik ng atensyon nito sa binabasa.Inilapag ni Sierra ang tinidor sa platito, umupo siya at inilagay ang dalawang kamay sa armrests ng wheelchair. "May gusto sa

Alam ni Sierra na tumigil na ang lalaki, at isang hakbang na lang ang layo mula sa dulo. Tumigil talaga siya nang sabihin niyang gagawin niya. Bagama't mayroon pa ring ilang nagtatagal na pagnanasa sa kanyang mga mata, ang kanyang ekspresyon ay bumalik na sa kalmado.Pambihira talaga ang klase ng pagpipigil ng lalaking ito. Kung iba sana ito, hindi niya lang alam.Sa kabila ng kanyang pagiging kalmado at kalmado, bigla siyang nakaramdam ng kaunting pagkabalisa.Tutulungan kaya siya nito sa pagkakataong ito?Iniunat ni Sierra ang kanyang paa at tinapakan ang mahaba at payat na mga binti ng lalaki, ang kanyang mapuputing daliri ay dahan-dahang gumalaw paitaas. "Iyon na 'yun?"Nakaupo ang babae sa ibabaw ng mesa, ang damit nito ay nakababa hanggang sa dibdib dahilan upang lumantad ang maputi nitong mayayamang dibdib. Ang kamay niya ay bahagyang nakatago sa kanyang likuran, bahagyang naka-bend ang kanyang katawan. Ang binti nitong mahaba ang at maputi ay nagpapahiwatig ng pang-aakit.Na

Namula si Stevan at nanginig sa galit. "Prinoprotektahan mo ang isang walang hiya at malanding babaeng 'yan? Napanood kitang makaratay sa kama sa loob ng kalahating taon, batid kong hindi pa maayos ang takbo ng utak mo. Since your mind is unstable, I am the right one—your father figure to take that obligation for you. And that, my decision is to drive that shameless woman out of this family!""And who gave you the right to do such thing?" Isang marangal na boses ang nagmula sa pintuan.Lumingon si Sierra at nakita si Senyora, naroon sa likuran nito naka-alalay si Alea."Mom, bakit ka nandito?" Gulat na wika ni Stevan, kapagkuwan ay sinuyod niya ng tingin si Alea. "Ikaw na isang mangmang, sino ang nagbigay sa iyo ng karapatan na gambalain ang pamamahinga ng Senyora?" Malamig na sambit nito at matalim na tiningnan si Alea. Nanginig sa takot si Alea. Mabilis niyang tinungo ang kanyang ulo at hindi nangahas na tingnan ang pangunahing lalaki ng pamilya."Alisin ninyo na ang babaeng iyan d

Hindi lubos na akalain ni Sierra na mismong si Marco ang kikilos.Lumapit si Sierra kay Marco. "Thank you, thank you for doing this for me." Sinsero niyang wika."Thank you lang?" Pinagtaasan siya ng kilay ni Marco.Natigilan si Sierra. Naalala niya tuloy ang nangyari kanina bago sila ipatawag ni Stevan.Nag-init ang pisngi ni Sierra. "Let's go, i-aakyat na kita."Sumakay sila ng elevator. Pagdating sa taas, akala ni Sierra diretso sila sa kwarto, ngunit biglang nagsalita si Marco.“Sa study tayo.” sabi ni Marco.Napahinto si Sierra. Napakurap-kurap.“Sa study ulit? Eh, bagong linis lang ni Alea iyon, kawawa naman kung paglilinisin ulit…”Naningkit ang mata ni Marco. "Bakit? Ayaw mo?"Ngumiti siya, pilit pero may lambing. “Of course not. Kung saan mo gusto ay iyon ang masusunod.”Dahil sa mga nagawa ni Marco para protektahan siya, kahit na ang ibig sabihin niyon ay mabunyag ang pinaka-iingantan nitong sekreto. Kaya sino siya para tumanggi rito?Pagpasok nila sa study, maingat niyang s