Lahat ng Kabanata ng My Wife's Tears: Kabanata 11 - Kabanata 20

Kumunot ang aking noo ko. “My man?” Kung kanina ay halos magdilim na ang bukas ng mukha ko ay nadagdagan pa yata. Hindi ko gusto ang litaw ng bituka niya. Parang binabastos niya sa harap ko ang aking asawa. Magsasalita pa sana siya nang sumabat na ako. “Are you referring to him?” nakataas na tanong ko sa kaniya at itinuro ko pa si DV. “Ah, sa tingin ninyo ay isa lang siyang outsider, na hindi naman importanteng nandito?” Hindi nakasagot si Mr. Eupra, dahil may sumabat na naman sa usapan namin. “Mr. Eupra was right—” I cut him off. Mr. Graco. “And who do you think you are talking about that? Sino ang nagbigay sa inyo ng karapatang sabihin ’yan sa akin? Are you insulting him?” mariin na tanong ko sa kanila. Bago pa lamang sila makapagsalita nang malakas na hinampas ko ang isa kong kamay sa ibabaw ng mesa. Lahat sila ay nagulat sa ginawa ko. “Silence! Nandito ako dahil sa meeting nang hindi wala ang concent ko.” Ang tingin ko ay nailipat sa isang tao, na dahilan kung bakit mas lalo

“Sinasabi mo ba na may kinalaman ako rito? Kung sakaling hindi lang ito basta-bastang aksidente?” sabat niya at hindi nagustuhan ang narinig.Pinagsiklop ko ang aking mga daliri sa ibabaw ng mesa. “No, wala akong sinabi. Isa sa mga katanungang gumugulo sa isipan ko ay ang mga social media? Who the hell called them? Grabe talaga ’no? Ang bilis kumalat ng tsismis. Ilang minuto lang marahil ang nakalilipas ay may media na ang dumating at mapapa-wow na lang din ako sa urgent meeting natin. At kompleto pa tayong lahat minus the two.” Isa-isa kong tinapunan nang tingin ang mga mahahalagang opisyal sa kompanya ko. Twenty five kami. I stood up from my chair and I glanced at the vice president.“Sa oras na malaman ko na isa sa inyo ang may kagagawan nitong lahat. I won’t mind throwing you from my company and fired you. I can cut our deal too. I don’t care kung isa sa inyo ang malaking investor ko. The new generation of hotel, I can handle naman. May sapat na pera ako para sa budget, I don't ne

Chapter 15: Visited“FINALLY, I can rest now,” nakangiting sambit ko. Inilapag ko lang sa sahig ang bagahe ko at saka ako humiga sa sofa.Nakakapagod nga talaga ang nangyari ngayon, maraming ganap at gugustuhin mo na lang matulog buong araw. Nang pumikit ako ay madali lang akong nakatulog.Naalimpungatan lang ako na parang lumilipad ako sa ere or something na may nagbuhat sa akin at hindi ko kayang imulat ang mga mata ko. Dahil inaantok pa talaga ako, e. Isa pa mabigat din ang talukap ng aking mga mata. Masyado kong pinagod ang araw ko.Kung may bumubuhat man ngayon sa akin ay sino naman kaya ang taong ito? Si DV? Dadalhin niya ba ako sa kuwarto ko—Tuluyan na akong napadilat nang maramdaman kong hinagis ako ng kung sino mang pangahas na ito. Naramdaman ko na lang na lumubog ang aking katawan sa tubig.“Fuck!” malutong na mura ko at sinikap kong tumayo kahit nahihirapan ako.Muntik pa akong makainum ng tubig na may chlorine, dahil sa gulat ko nga.Shit ka talaga, DV!Nang magawa kong

Chapter 17: Fight AURORA’S POV TAPOS na akong naligo at nag-ayos ng aking sarili. I’m wearing my gray sleeveless dress na umabot hanggang tuhod ko ang haba nito at tamang-tama rin para sa akin.Isinuot ko rin ang gray cardigan ko na may magandang kulay at tela. White flat doll shoes ang suot kong panyapak. Simple lang naman ang ayos ko, ngunit angkop para sa okasyon, pinahiran ko lang ng pink lipstick at light make up ang mukha ko para namang magmukhang fresh at maaliwalas. Since hindi ko naman maayos nang mabuti ang buhok ko ay hinayaan ko na lang din na nakalugay ito sa aking balikat.Nakaupo lang ako sa sofa at naghihintay na kay DV. Nasa living room ako at nakatutok lang ako sa cell phone ko. Mayamaya lang ay nakarinig ako nang pagbusina ng sasakyan.Nagmamadali akong lumabas mula sa bahay namin nang marinig ko na ang sasakyan ni DV. Siya na yata ’yon.Hindi siya lumabas sa kotse niya kaya sumakay na lang din ako at umupo sa passenger seat.He didn’t look at me. He just silently

Chapter 19: GatheringFive days later, I was heading home because my sister-in-law said DV was coming back today. I was excited to see him, even though he’s always a bit cold and distant with me.Kaso kung minamalas ka nga naman. May emergency sa isang hotel branch ko sa America. At kailangan ako roon kaya pinaasikaso ko agad ang flight ko.Isang linggo pa ang nakalipas at masyado akong naging abala sa trabaho ko, pero naging maayos naman ang lahat. Nagawan ko rin naman ng paraan ang mga problema sa hotel namin. Ganoon talaga ako ka-dedicated sa trabaho ko.After that ay umuwi ako sa bahay namin, ngunit mukhang wala naman dito si DV. Nasaan kaya siya? Ang tagal na naming hindi nagkikita ah.Dahil sa paghahanap ko nga ay ibang mukha ang sumalubong sa akin. Kumunot ang aking noo. Hindi ko kilala ang matandang babae.“Magandang hapon. Ako si Mela, ma’am. Pinadala ako rito ni Ma’am Dianna. Isa po akong kasambahay,” nakangiting pagpapakilala ng ginang. Dahil sa magaan ang aura niya at mukh