บททั้งหมดของ The Stay-In Tutor: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Kamusta pala ang lakad mo kanina? Natanggap ka ba?" tanong ni Josie."Kailangan ko muna basahin ang kontrata.""Hay nako. Kung ako sayo, pinirmahan ko na yan agad, doon pa lang. Wala nang basa-basa, tanggap ka naman na eh. Ikaw na lang hinihintay na pumirma at boom! May trabaho ka na."Kumunot ang noo ni Safirah sa kasalukuyang binabasang kontrata sa screen ng laptop niya.Really?"Oh, bakit ganyan na ang mukha mo? Patingin nga," anito at tumingin rin sa screen upang basahin ang nakapaloob sa kontrata."Naku girl! Napakasimple naman sayo niyan eh. Paano ka naman talaga magkakajowa eh ayaw mo nga tumanggap ng manliligaw. Sisiw lang yan sayo." Tinapik siya nito sa balikat.Alam naman ni Safirah iyon. Natapos na niyang basahin ang dalawang pahina ng kontrata at aminado siya na kaya niyang gawin lahat ng nakasaad doon. Hindi naman mahirap intindihin at isa pa, pabor naman sa kanya lahat ng nakapaloob roon. Hindi na siya pwede pang umurong dahil mataas naman ang sahod kumpara sa dati niyan

Apat na araw nang hindi nakakausap ni Safirah si Terence tungkol kay Coleen. Nakasaad kasi sa kontratang pinirmahan niya na kailangan niya magreport araw-araw kay Terence sa progression ni Coleen. Pero bihira na niya itong makita dahil sa umaga palang ay mas maaga itong gumigising para pumasok ng trabaho at halos gabing-gabi na ito umuwi kaya naman hindi niya ito makausap o di kaya ay makita man lang. Naaawa tuloy siya lalo kay Coleen dahil wala man lang ni isang kapamilya nito ang nakakasalamuha ng bata.Bandang tanghali ng araw na iyon ay niyaya niya si Coleen na lumabas ng bahay at mamasyal sandali. Hindi naman iyon ipinagbawal ni Terence dahil nakasaad din sa kasunduan nila na kasama ang pamamasyal sa labas para sa behavioral at mental health ni Coleen, at ayon na rin sa espesyalista ng bata. Nagsend na lamang siya ng mensahe kay Terence sa cellphone number nito pero wala siyang natanggap na sagot. Bago sila umalis ni Coleen ay nagpaalam rin siya sa mga kasambahay para sakaling dum

"Are you sure son?""I'm fine. Just need more time to move on," anito na para bang naiirita ito sa ganoong topic at naiintindihan naman niya iyon.Tumango-tango ang ina ni Terence. "Indeed, iho. And we're sorry to hear that. But the camping trip is perfect for unwinding and relaxing. It's good for you, for all of us," ani Mrs. Villanueva."How I wish you'll find the right woman for you Uncle Terence, so you'll be happy again," nakangiting sabi ni Coleen."That's so thoughtful of you, sweety," ani Terence at bahagyang ngumiti kay Coleen.Sa mga oras na iyon ay hindi na nabanggit pa ang tungkol sa personal na buhay ni Terence o di kaya ay buhay niya, na tahimik na ipinagpasalamat naman ni Safirah. Sa halip, napunta na lamang ang usapan tungkol sa mga activities na gagawin sa birthday ni Safirah sa susunod na araw."Have you invited your cousin Mateo, iho?" tanong ng ina nito.Saglit na natigilan si Terence na ipinagtaka ni Safirah. Pasimple siyang sumulyap muli rito at doon ay nagtama an

Nang magsimula na ang salo-salo sa pagkain, ay agad niyang inasikaso si Coleen para makakain ito kasama ang mga kalaro nito."Safirah, halika at sumabay ka na sa amin," anyaya ng ina ni Terence."Maya-maya na po. Medyo busog pa po ako," aniya."Okay then. Speaking of which, have you seen Terence? He’s been missing since lunchtime."Hindi niya alam kung ano ang isasagot rito. Mabuti na lamang ay sumulpot si Amanda at Nina."He's with Jasper Tita. Men's business, you know," ani Amanda habang nakangiti. Sunod niyon ay tumingin ito sa kanya ng makahulugan."Ganun ba?""Yes, Tita. Pabalik na rin sila," sabad naman ni Nina.Tumango na lamang si Mrs. Villanueva bago ito tumalikod at umalis.Lumapit naman sa kanya si Amanda. "Dark business, if I may correct it," pasimple nitong sabi sa kanya.Lumingon siya rito habang nakakunot ang kanyang noo. "Anong ibig mong sabihin?" naguguluhang tanong ni Safirah.Bumulong ito sa kanya. "They're still arguing outside the camp. Trust me, one of them is bou

HINDI na siya nakatanggi sa pamimilit ni Nina sa kanya. Tinanggap niya ang imbitasyon nito na dumalo siya sa birthday party nito mamaya. Tutal sinabi naman nito na pumayag naman si Terence na imbitahan siya kaya naman hindi na siya nagpaalam kay Terence. Isa pa, wala pa rin ito sa bahay nang mga oras na iyon. Alas syete na ng gabi.Pagkatapos niyang pakainin ng hapunan si Coleen ay sunod niya itong hinilamusan para presko at mahimbing ang tulog nito. Sinabi niya rin sa bata na aalis siya saglit at pumayag naman ito."For sure, Safirah, all men will stare at you at the party. Do you already have a dress?" tanong nito.Ngumiti siya. "I don't care about the men, and yes, I already have a dress. Your Aunt Nina gave me one, but I haven't even looked at it yet—it's still in the bag. I just hope I'll like it. Go ahead."Agad itong tumaas sa higaan at niyakap ang paborito nitong stuff toy. "Good night, Safirah. And good luck.""Thank you. Don't forget to pray before going to sleep, okay? And i