All Chapters of Arranged Marriage with the Ruthless CEO: Chapter 561 - Chapter 570

Kung talagang dahil kay Natalie ang lahat ng ito, dapat pa lang noong umpisa pa lang ng kontrata, hindi na pumayag si Mateo na makipag-collaborate sa Pascual Tech. Malabo pa rin kay Drake ang dahilan hanggang ngayon.“Hindi siguro.”[Hindi mo ‘yan masasabi ng sigurado. Alam kong nagdududa ka din.] Kontra ng business partner niya. [Pag-isipan mo—sino ang unang kumalas sa kontrata natin? Hindi ba si Mateo? Inuulit ko, baka hindi mo ako narining noong una. At higit sa lahat, siya lang siguro ang may kapangyarihang gumawa ng ganitong klaseng galawan. Malawak ang kapit niya, Drake.]Natahimik si Drake. May punto ang business partner niya. Mukhang may saysay ang sinasabi nito. At gaya niya, importante ang negosyo nila. Marami ang nakaasa sa kanila kaya hindi pwedeng basta-basta na lang siyang sumuko at bumagsak.“Pero hindi ko iniisip na ganoong klase ng tao si Mateo…”Pak! Isang malakas na kalabog mula sa likuran ang kumuha ng atensyon ni Drake.Napalingon siya, nagulat at nakita si Amanda

[Makinig kang mabuti dahil baka nakakalimutan mo na kahit na ilang araw pa lang ang lumipas—dahil sa pamilya niyo…tinawag ni Mateo ang kaibigan ko na babaeng walang hiya at sinabing ayaw na niya rito!]“Ano?!” Parang tinamaan ng ligaw na kidlat si Drake. Napako siya sa kinatatayuan, nanlamig at hindi makagalaw.Siya pala…kahit hindi direkta…siya pa rin. Siya ang sumira kay Natalie. Siya ang pinagmulan ng lahat ng kalbaryo nito sa buhay. Siya ang rason kung bakit namumuhay ng mag-isa si Natalie at maaaring hindi lang ang pagsipa sa mansyon ang ginawa ni Mateo sa sariling asawa. Sa mundo ng mga makapangyarihan, hindi na lingid sa kaalaman nila kung anong klase ng tao si Mateo kapag nagagalit.Ngayon na alam na niya, paano pa siya mapapakali? Hindi siya pwedeng tumunganga na lang at panoorin si Mateo na pareho silang sirain ni Natalie. Ang lahat ng ito ay bunga ng isang pagkakamali lamang.Kailangang kausapin niya si Mateo. Kailangan ipaliwanag niya ang lahat—kailangan itama ang pagkakam

Naka-mask at may suot na guwantes si Natalie ng lumabas siya para salubungin ang emergency patient. Gaya ng ibang emergency situation, halos hindi magkamayaw ang medical staff pero propesyonal at kalmado pa rin ang atake.“Anong kondisyon ng pasyente niyo?” Tanong ni Natalie sa EMT.“28, male. Nahulog sa bakod ng kapitbahay, doc. Tumagos ang kable na nakausli sa dibdib, sa tingin ko, pati tiyan may tama. Nabigyan naman naming ng pangunang lunas. Pero dahil sa layo ng location nila, marami na ring dugo ang nawala sa kanya.”Tumango si Natalie, kalmado pa rin. “Sige, ipasok niyo agad sa ER. I-monitor ang vitals. Palitan ang IV drip agad at ihanda ang surgical area. I-notify ang OR at ihanda ang operating table. Ako na ang kukuha ng dugo—pag may resulta na, ipagbigay-alam agad sa blood bank para sa transfusion.”“Noted, doc!” Sagot ng nurse na tumanggap ng pasyente.Kahit malaki na ang tiyan ni Natalie, wala ni katiting na panghihina sa kilos niya. Kumilos siyang mabilis, pulido, at prop

Bagama’t para bang may nakabigkis sa mga paa niya, na parang pinahihirapan siyang lisanin ang ospital kahit iyon naman ang gusto niya—parang may libong kilo ang bigat sa bawat hakbang…hanggang sa nagawa na niya…tumalikod na rin si Mateo at lumakad palayo.“Hindi ako mahal ni Natalie. Ginawa na nito ang lahat para lang makawala sa akin. Kung ganoon… ano pa ang silbi ng pagpipilit? Ang tunay na lalaki, marunong kumapit—at marunong ring bumitaw.” Litanya ni Mateo sa sarili habang naglalakad palayo.Kung ang paglayo sa kanya ang magbibigay ng kaligayahan sa babae, dapat niyang hayaang lumaya ito. Pagkatapos ng lahat, napagtanto niya, na sa mundong ito—may taong hindi kayang mabuhay ng wala ang isa.Malas niya dahil mukhang siya ang isang ‘yon.**Lumipas ang dalawang araw, at muling bumalik sa normal ang takbo ng buhay nila. Sa puntong ito, kumpirmado na ni Natalie—ang pagpunta ni Mateo sa kanya sa ospital noong isang araw na ay para lang humingi ng tawad. Maghugas lang ng kamay dahil na

Dahil sa matagal na pananahimik ni Natalie tungkol sa ama nila, naging malabo at manipis ang konsepto ni Justin sa kung ano ang “ama.” Pakiramdam niya, kahit hindi man niya siniraan ito sa kapatid—siya ang dahilan kung bakit naging malayo ang loob nito sa ama. Nasa punto siya ng buhay niya ngayon na gusto niya pa ring subukan kahit papaano.Maingat na tumango si Natalie. “Oo, Justin. May tatay ka. Lahat ng tao, may nanay at tatay.”Hindi agad sumagot si Justin. Halata sa mukha niya ang kalituhan at pag-aalinlangan. Kahit matalino at espesyal na bata ito, may mga aspeto na hindi agad nito nauunawaan. Hindi siya minadali ni Natalie—hinayaan niya lang itong mag-isip sa sarili nitong bilis.Makalipas ang ilang saglit, tsaka lang ito muling nagsalita. “Si Papa… katulad din ba ni Mama? Wala na rin siya? Nasa heaven na sila pareho?”“Ha?” Parang sinaksak ang dibdib ni Natalie sa narinig mula sa kapatid. Namutla siya at halos manginig ang boses niya sa pagkagulat at emosyon. Hindi niya ‘yon i