All Chapters of Arranged Marriage with the Ruthless CEO: Chapter 641 - Chapter 650

Dumating si Mateo sa hapunan ng mag-isa, gaya ng nakasanayan.Ang presidente ng Garcia Group of Companies, isang makapangyarihang negosyante, ay kilala bilang pamilyadong lalaki, ngunit naging palaisipan ang kanyang pagdating na mag-isa sa kanyang kotse. Tumawid siya sa red carpet nang hindi tumigil para sa matagalang pagkuha ng litrato.Pagpasok niya sa hapunan, bumilis ang tibok ng kanyang puso nang makita niya ang kaakit-akit na mukha ng asawa. Ang totoo, hindi niya inasahan na darating si Natalie dahil noong huli nilang pag-usapan ang tungkol sa kaarawan ni Antonio, nagdadalawang-isip pa ito dahil ayaw nitong iwan ang anak sa kamay ng ibang tao.“Lolo… magandang gabi at happy birthday,” bati ni Mateo nang kalmado.“Mateo, apo ko! Ngayong gabi kalimutan natin ang ating mga tampuhan at magsalo bilang isang pamilya!” sagot ni Antonio ng may ngiti.Pagkatapos ng maikling pagbati na iyon, naging maayos ang takbo ng hapunan. Nagsalita ng ilang salita si Antonio para sa mga panauhin at p

Inilahad ni Mateo ang kanyang braso para kapitan ni Natalie; napansin niyang paika-ika itong lumalakad dahil sa pagod na mga paa. Hindi pa rin talaga ito sanay na magsapatos ng mataas ang takong at marahil ay napilit lang ni Nilly na mag-ayos. Hindi maikakailang, isa si Natalie sa mga pinakamagandang babae sa event na ‘yon at hindi niya gusto ang mga tingin ng ibang lalaki na binibigay sa asawa, kahit na ilang buwan pa lang itong nanganganak, nanumbalik na ang dati nitong ganda at alindog.Pagdating nila sa kotse, agad niyang binuksan ang pinto at tinulungan itong sumakay. Agad siyang nagmaneho pauwi, at habang nagmamaneho, sumagi sa isipan niya ang sinabi kamakailan ng kaibigan niya—isang bagay na maaaring maging trigger ng panibagong problema.Pagdating nila sa mansyon, tinulungan ni Mateo si Natalie na bumaba, at napaungol ito ng bahagya. “Aray! Kawawa naman ang mga paa ko. Dahil hindi ko sila dinadaganan kanina, parang namamanhid yata. Aalisin ko na ang mga lintik na sapatos na it

Nagbigay si Zac ng bagong benda sa nurse at sinabihan itong magpahid ng konting pressure para makatulong sa sirkulasyon ng pasyente. Pagkatapos, umalis na ito sa kwarto para ihanda ang mga papeles ng discharge.Muling tinawagan ni Tess si Mateo pero walang sumagot. Sinubukan niya pang tumawag ng tatlong beses, bago niya tawagan si Isaac. Agad namang sumagot ang kanang-kamay ni Mateo.“Hello? Isaac? Hello? Nandiyan ka ba?”[Nandito ako. Ano ang nangyari, Tess?]“Ano kasi…tinatawagan ko si Mateo nang maraming beses pero hindi siya sumasagot. Ididischarge na si Natalie ngayon at kailangan ang pahintulot niya para makalabas na kami. Pwede mo ba siyang sabihan?”[Naiintindihan ko. Kakausapin ko siya agad. Nasa meeting siya ngayon, pero pwede ko naman siyang istorbohin. Sandali lang.]Hindi nagpatinag si Tess at naghintay sa linya, narinig niya ang pag-uusap sa kabilang linya.“Sir? Pasensya po sa abala. Nasa linya si Tess. Mukhang idi-discharge na ang Natalie ngayon at kailangan ang pahint

Siyempre, pinalayas ni Antonio si Rallyn at pinaalis sa tulong ng seguridad. Sumunod naman ang mga guwardiya, ngunit huli na ang lahat—nasira na ang loob ni Natalie at nagbago na ang desisyon nito. Handa na sana siyang tumakas kasama ang anak at ayaw na niyang ituloy ang kasal nila. Kaya nagkaroon sila ng seryosong pag-uusap ng matanda.Sa totoo lang, nagulat ang matanda sa ginawa ng apo niya. “Naalala mo pa ba na nahuli ang pari para sa kasal niyo?”“Oo, pero anong koneksyon nun?” tanong ni Mateo, tila naiinis.“Ang totoo, nandoon na si Father. Ako lang ang nagsabing maghintay muna siya dahil hindi pa handa ang bride. Gusto na sanang umalis ni Natalie at idaan na lang sa abogado ang lahat—napagod na siguro siya. Ang babae, kapag napagod na, mahirap mo ng pakiusapan…pero nakiusap ako. Nakipagkasundo ako sa kanya doon at hindi na siya pwedeng umatras kako.”“Hindi ako dapat nakialam. At aaminin ko na sakit ko na ang pangingialam pero gusto ko lang naman na maging maayos ang pamilya niy

[Correction, ako ‘to–alam kong alam mo na.] Hindi na napigilan ni Mateo ang sarili. “Irene, anong kailangan mo?!” Isang malakas at nakakabaliw na tawa ang pinakawalan ng babae mula sa kabilang linya. [Alam mo kung ano ang kailangan ko, Mateo. Ikaw,] naging maamo ang boses nito. [Mahal na mahal kita at ayaw kong mapunta ka sa iba, akin ka lang.] Kinilabutan si Mateo. Hindi siya makapaniwala na sa pangalawang pagkakataon ay nagawa na naman siyang paglaruan ni Irene at ang pinakamasaklap ay hindi niya namalayan iyon. Walang senyales, walang tell-tale signs. “Nasaan ka, mag-usap tayo.” [Nasa hangar kami.] “Kayo? Sinong kayo?” [Kunwari ka pa, alam kong alam mo na hawak ko ang pamilya mo. Kasama ko si Natalie at ang gwapo mong anak na si Junior. Babarilin ko sila kapag may dumating na mga tao dito–] “Hindi, huwag!” Nataranta si Mateo. “Sabihin mo kung ano ang gusto mong gawin ko. Huwag mo lang galawin ang pamilya ko!” [Basta, walang ibang tao dapat dito. Ang piloto lang at ikaw. Hih