Paid To Become The Billionaire's Wife のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Matapos marinig ang sinabi ni Elisia ay agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.Buwan na ang nakalilipas noong gabing nalaman ni Elisia ang sakit ni Jace. Galit at pagkabalisa ang naramdaman niya, gusto niyang pumunta kay Kyle para sabihin dito ngunit hindi niya inaasahan na makita itong may kasamang babae sa mumurahing bahay na nirerentahan nito. Matapos siya nitong ligawan ng maraming taon. Nang mga oras na iyon ay para bang ang tatlong taong pag-iibigan at sampung taong pagiging childhood sweetheart nila ay tila ba naging isang malaking biro. “Elisia, ang bastos mo.” Nagsalubong ang kilay ni Kyle. “Siya at ako ay hindi katulad ng iniisip mo. Lasing ako.” “Kung sa tingin mo bastos ako bakit hindi mo isipin kung gaano ka kapangit?” Diretsong ganti ni Elisia. “Huwag kang magpakamoral dito. Labas. Para kang daga sa kanal, napakadumi mo.” Matapos makita ito ay lumabas ng pinto si Elisia at umalis. Sa daan ay muli niyang nakita ang ina ni Kyle na mukhang may ide-deliver. Nakita

“Isa ka sa mga estudyante na binigyan ko ng sponsor at pagkatapos no’n in-add kita sa WeChat dahil sa project discussion. Tapos doon kita inumpisahang ligawan. Noong una tinanggihan mo ako dahil magkaiba tayo ng edad pero pagkatapos no'n napag-alaman mong okay naman ako, kaya niligawan kita sa loob ng tatlong buwan at naging magkarelasyon tayo ng kalahating taon. Pero dahil hindi ka pa nakakapagtapos hindi ko ito isinapubliko.” Nang gabing iyon ay nag-dinner sila ni Elisia at ibinigay niya dito ang script na ginawa niya sa isip niya.Inilarawan ni Nathan kung paano silang dalawa nagkakilala at maging ang gawa-gawa nitong detalye sa kung paano sila nagkasundo. Kasama na doon ang paggawa ni Nathan ng flowers para kay Elisia noong Valentine's Day. Napunta siya sa tabi ni Elisia noong nawawala ang cellphone niya. Sinabi ni Elisia na gusto niyang mag-star gazing, kaya sinamahan niya ito. Pagkatapos ay ang matagal na nilang pag-uusap sa chat. “Pinagsama-sama ko na ang lahat ng detalye bas

“Oo, at wala din akong masabi.” Kakalabas lang ni Elisia sa trabaho. Matapos tanggihan ang imbitasyon ni Jake. Naglalakad siya sa gilid ng kalsada habang kausap sa cellphone ang matalik na kaibigan na si Danica. “Okay, hintayin na lang kita dito. Oh, nakita na kita.” Saktong nawala ang boses ni Danica ay natanaw niya ang puting kotse nito. Nakangiting sumakay siya sa passenger seat ng kotse. “Ang masasabi ko lang sa’yo, kaibigan, ang malas mo!” pang-aasar nito sa kaniya ng makaayos ng upo. Nakasuot ito ng light gray hip-wrapped long skirt, ang itim na kulot na buhok nito ay maayos ang pagkakalugay. Napakaganda ng features ng mukha nito bukod pa doon ay napakabango din nito. Nang maalala si Kyle ay muling bumalik ang inis niya. “Wala talagang kwenta yang si Kyle. Siya at ang nanay niyang nangmamaliit ng kapwa. Kung matinong tao lang yang Rain Samonte na yan paniguradong sooner or later ay iiwan din niyan si Kyle. Kung hindi naman ang masasabi ko na lang ay mukhang pareho silang da

Medyo nabigla si Elisia, may gusto sana siyang sabihin ngunit dahil sa kalmadong presensya ni Nathan ay tila nalunok niya ang lahat ng salita.“Go, magpahinga ka na.”Hindi na nagsalita pa si Elisia at sinamahan na lang si Nathan hanggang sa matapos nito ang pagkain. Sa kabila ng mabilis nitong pagkain ay hindi maitatanggi na malinis ito pagdating sa pagkain.Nang matapos ito ay dinala nito sa lababo ang pinagkainan nila at planong maghugas sana. Medyo nahiya si Elisia kaya't nilapitan niya ito. “Ikaw na ang nagluto, ako naman ang maghuhugas ng pinggan. Dapat lang na maghati tayo sa mga gawain.” “Okay lang, late na rin ngayon. Mauna ka ng magpahinga.” Nang makitang hindi talaga ito papayag ay hindi na siya nagsalita pa. Tumango siya rito at tahimik na bumalik sa kwarto. Nang makahiga sa kama, huminga ng malalim si Elisia upang kumalma. Tumihaya siya at tumitig sa kisame. Hinayaan ang sariling lamunin ng mga isipin.Masasabi niyang impossibleng wala siyang maramdamang excitement sa i

Hindi niya napansin ang matulis na bagay na nasa kalsada, hindi inaasahan na madadagi siya doon. Ang mata ng lalaki ay puno ng guilt at halata dito ang kaba na nararamdaman. “Dadalhin kita sa hospital.” Nang sabihin nito iyon ay agad nitong kinuha ang cellphone at nagpa-panic na tumawag. Nang tignan ni Elisia ang braso niya ay sinabihan niya itong ayos lang siya. “Hindi na, kaya ko naman itong i-bandage pag-uwi ko. Sa balat lang naman ang sugat ko.” Sa paningin ni Elisia ay hindi naman talaga ito malaking problema. Palagi siyang nadadapa at nagkakasugat noong bata siya at ang nangyari ngayon ay maliit na bagay lang. At ang pinaka-importante sa lahat ay ayaw ni Elisia na pumunta sa hospital.“Kailangan mong i-bandage ‘yan agad,” nag-aalalang saad ng lalaki. Siya at si Jace pareho sa bagay na iyon. Ayaw nila ng amoy ng disinfectant. “Baka natakot ang bata, unahin mo muna siyang ipatingin. Ayos lang ako. Huwag kang mag-aalala lahat naman siguro gagawin ang ginawa ko.”Matapos sabihin