Todos os capítulos de สวาทรักสลักใจ: Capítulo 61 - Capítulo 70

“อิงฟ้า! รอเดี๋ยว! อิงฟ้า!” “คุณแม่จ๋า คุณลุงเรียกค่ะ คุณแม่จ๋า แดดดี้ คุณแม่จ๋า แดดดี้” “อิงฟ้า! อิงฟ้ารอก่อน!” เสียงเรียกดังลั่นของเขาพร้อมเสียงเจื้อยแจ้วของน้องรุ้งไม่ทำให้อิงฟ้าหยุด เธอยังคงกึ่งลากกึ่งจูงน้องรุ้งให้ออกจากร้านนวดโดยเร็ว และเมื่อไม่มีทางทำให้เธอหยุดได้ แผ่นภพจึงรีบเดินไปขวางหน้าของเธอเอาไว้ แน่นอนว่าอิงฟ้าหยุดกึก รวมทั้งลูกค้าของร้านนวดและนักท่องเที่ยวมากมายที่กำลังเดินเลือกซื้อของกันอยู่ในบริเวณนั้นด้วยที่ต่างมองมายังพวกเขาอย่างสนใจ “อิงฟ้า เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ” อิงฟ้าดันน้องรุ้งไปอยู่ด้านหลังไม่ให้มองคนที่ขวางหน้าเธออยู่ เพราะเธอกำลังหวาดหวั่นจากสายตาเว้าวอนของเขาที่มองมา คำพูดของเขากับเอเดนที่เธอได้ยินก่อนหน้านี้กำลังส่งผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจ แต่สายตาของนักท่องเที่ยวรวมทั้งเจ้าของร้านค้าที่ต่างรู้จักมักจี่กับเธอเป็นอย่างดีก็ทำให้เธอนึกอาย และเธอต้องออกไปจากสถานการณ์นี้ให้เร็ว เพราะฝ่ามือน้อยที่กระชับนิ้วมือของเธอแน่นขึ้น คือปฏิกิริยาตอบสนองของลูก น้องรุ้งกำลังสับสน “คุณแม่จ๋า... คุณแม่

เมื่อกลับมาถึงที่ร้าน จำนวนนักท่องเที่ยวในวันสุดสัปดาห์มากจนเธอต้องเข้าไปช่วยงาน นั่นทำให้ความเศร้าทั้งหลายต้องถูกพับเก็บไปก่อน แต่ถึงอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองเอเดนที่กำลังเล่นกับน้องรุ้งอยู่ด้านหลังของร้าน ซึ่งเป็นโซนให้นักท่องเที่ยวเข้าไปนั่งหย่อนใจที่ริมแม่น้ำโขง แต่เมื่อช่วงดึกลูกค้าจางลงและป้าอี๊ดอาสาพาน้องรุ้งขึ้นไปนอนเรียบร้อยว อิงฟ้าก็ได้เวลาที่จะต้องสะสางกับเอเดน เธอต่อว่าเขาที่พาแผ่นภพมาที่นี่ แต่เอเดนกลับบอกว่านัดเจอกันที่เชียงคานจริง แต่ไม่ได้บอกว่าเธอกับน้องรุ้งอยู่ที่นี่ และก็ไม่คิดว่าแผ่นภพจะเจอน้องรุ้งก่อนที่เขาจะบอกเสียด้วยซ้ำ นั่นอาจเป็นเพราะสายใยของพ่อลูกที่ชักพาทั้งคู่ให้มาเจอกันก็ได้ “ไม่จริงหรอกค่ะ ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็ต้องมานานแล้ว ไม่ใช่เพิ่งมาเอาป่านนี้” “นี่ฟ้ากำลังน้อยใจ ประชดประชัน เพราะอยากให้เคลย์มาก่อนหน้านี้ใช่มั้ย นี่กลายเป็นว่า ถ้าปล่อยให้นานกว่านี้ ฟ้าก็จะงอนมากกว่านี้ แต่ถ้ามาเร็ว ฟ้าก็จะหายงอนเร็วใช่หรือเปล่า” เอเดนพูดเมื่อรับรู้ได้ถึงความรู้สึกแปลกๆ ของอิงฟ้าที่เจือออกมากับคำพูด

“น้องรุ้ง คุณแม่จ๋ามาแล้วลูก น้องรุ้ง” “ฟ้าใจเย็นๆ สิ อย่าเสียงดัง” “อย่ามายุ่งกับฟ้า ฟ้าจะไปหาลูก ฟ้าจะเอาลูกกลับบ้าน และถ้าเขาไม่เลิกยุ่งกับฟ้า ฟ้าจะพาลูกหนีไปอยู่ที่อื่น น้องรุ้งอยู่ไหน น้องรุ้ง น้อง...” เสียงร้องเรียกลูกน้อยถูกเก็บกลืนเข้าสู่ลำคอเพราะภาพที่เห็น หยาดน้ำตาพรั่งพรูออกมาจนอิงฟ้าหยุดแรงสะอื้นไว้ไม่ได้ ฝ่ามือจึงยกขึ้นปิดริมฝีปากของตนเองไม่ให้เปล่งเสียงร้องไห้โฮออกมา เพราะภาพนี้คือสิ่งที่เธออยากเห็นมาตลอด “นี่ไง ผมถึงบอกไม่ให้ฟ้าเสียงดัง ฟ้าก็ไม่เชื่อ” ภาพที่เห็นนั้นคือ แผ่นภพนอนหลับอยู่บนที่นอนที่ปูราบไปกับพื้นกระดานของห้อง โดยมีน้องรุ้งนอนคว่ำหน้าอยู่บนอกของเขา มองก็รู้ว่าสองคนพ่อลูกมีความสุขกันมากแค่ไหน เพราะความรกของห้องที่เต็มไปด้วยเศษกระดาษและแท่งสีเมจิกกระจัดกระจายนั้น คือหลักฐานแห่งความเหนื่อย และก็ทำให้ทั้งคู่นอนหลับกันตั้งแต่หัวค่ำ จนไม่รู้ว่าเธอและเอเดนมายืนอยู่หน้าห้อง “เล่นกันแบบนี้ตั้งแต่บ่าย น้องรุ้งก็เลยหัวเราะจนเพลียน่ะ ส่วนเคลย์ เมื่อคืนไม่ได้นอน เลยเพลียกันทั้งพ่อทั้งลู

เกือบ 5 ทุ่ม กว่าที่อิงฟ้าจะปลีกตัวขึ้นมาบนบ้านได้ แม้จะห่วงว่าคุณพ่อจ๋ากับคุณลูกจ๋าจะรอนาน แต่เธอก็ต้องอยู่ขอบคุณบรรดาพ่อค้าแม่ค้าและเพื่อนบ้านที่ต่างเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับเธอเสียก่อน และที่ทำให้เธอต้องอายจนถึงตอนนี้ก็คือ ‘น้องฟ้าคะ ขอน้องผู้ชายให้น้องรุ้งสักคนนะคะ ลูกชายต้องหล่อเหมือนคุณพ่อจ๋าแน่ๆ เลยค่ะ’ นั่นคือคำสัพยอกของบรรดาเพื่อนบ้านที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เมื่อได้รู้จากป้าอี๊ดว่าเจ้าบ่าวของเธอก็คือพ่อที่แท้จริงของน้องรุ้งนั่นเอง และยิ่งเดินถึงหน้าประตูห้อง เธอก็ยิ่งร้อนวูบวาบที่ใบหน้ามากขึ้น ทั้งๆ ที่นี่ก็เป็นห้องนอนของเธอเองด้วยซ้ำ แต่วันนี้ในห้องนอนนั้นจะไม่ได้มีแค่ ‘แม่กับลูก’ อีกแล้ว แต่ยังมี ‘พ่อของลูก’ อยู่อีกคน อิงฟ้าค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปเพราะจากที่เงี่ยหูฟังจากด้านนอกนั้นไม่ได้ยินเสียงพ่อลูกเจี้ยวจ้าวเล่นสนุกกันอย่างที่เคยไปแอบฟังที่โฮมสเตย์ข้างเคียงเมื่อคืนก่อน เสียงที่เงียบไปนั้นอาจเป็นได้ว่าทั้งคู่คงจะหลับไปด้วยกันอีกตามเคย แต่ผิดคาด เพราะในห้องนอนของเธอนั้นไม่มีเขากับลูกอยู่ หัวใจอิงฟ้าไหววูบเพราะคิดว

แสงไฟจากห้องหอของบ่าวสาวที่เขามีส่วนร่วมให้คนทั้งคู่สมหวังยังคงเปิดอยู่ ทำให้เอเดนต้องยิ้มออกมาด้วยความสุขใจเป็นครั้งแรกนับจากวันที่เขาพาอิงฟ้าหนีมา สุดท้ายเขาก็ทำให้เธอมีความสุขจนได้ แม้จะไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่เป็นในฐานะเพื่อนหรือฐานะของพี่ชายก็เพียงพอแล้ว ดวงตาคมเข้มสะท้อนลูกแก้วสีฟ้าเจิดจ้าละจากม่านหน้าต่างที่ไหววูบเพราะแรงลม ทอดมองไปยังลำน้ำโขงยามค่ำคืนเพราะอยากจดจำภาพความสุขเหล่านี้เอาไว้ ต่อจากนี้เขาคงต้องปล่อยให้อิงฟ้ามีชีวิตที่มีความสุขอยู่กับสามีและลูก เพราะมั่นใจว่าแผ่นภพจะสามารถดูแลหัวใจทั้ง 2 ดวงของเขาได้แน่ ทว่า ณ จุดโฟกัสของสายตา เอเดนกลับเห็นใครคนหนึ่งยืนอยู่ที่ระเบียงไม้ริมแม่น้ำ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้อกหักรักคุดอยู่คนเดียว ยังมีอีกคนเป็นเพื่อน “ลมเย็นนะครับ” ธารธาราสะดุ้งเล็กๆ เมื่อเสียงทักจากชายต่างชาติดังอยู่ด้านข้าง ดวงตาสวยหวานชำเลืองมองฝรั่งหล่ออย่างเอือมระอา เพราะตลอดทั้งวันที่ผ่านมานี้ ชายต่างชาติทั้งหนุ่มทั้งแก่ต่างเข้ามาขายขนมจีบให้เธอไม่หยุด จนเธออยากจะถามให้ชั