All Chapters of เงารักเพลิงเสน่หา: Chapter 81 - Chapter 90

บางครั้ง นายภาค ก็ทำให้ใคร ๆ หลายคนในไร่ฉงนฉงายกับอาการเจ็บป่วยที่ดูเหมือนยืดเยื้อยังไม่หายสักที แม้แต่แทนเองก็ยังแปลกใจที่พี่ชายเหมือนยังช่วยตัวเองไม่ได้ต้องให้ภรรยาแสนสวยคอยจัดการทุกอย่างทั้งที่ทศภาคได้รับบาดเจ็บแค่ที่หัวไหล่ซึ่งการรักษาก็กินเวลานานกว่าสองอาทิตย์แล้ว ทศภาคยังคงเก็บตังอยู่แต่ในเรือนไม้สักกับคุณผู้หญิงของไร่ราวโลกทั้งโลกมีเพียงเขาและเมลิดาเพียงสองคน แม้แต่น้องชายของเขาเองก็ไม่ปรารถนาจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายด้วยกลัวว่าจะเป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวอันแสนมีค่าของคนทั้งคู่ แทนยังนึกอุ่นใจลึก ๆ ว่าพี่ชายของเขาคงคลายความแค้นที่ฝังแน่นในหัวใจลงมากแล้ว สำหรับเมลิดา แม้ทุกอย่างพลิกผันจากเงาฝันที่กลายมาเป็นความรักนั้นน่าอิ่มเอมสำหรับเธอมากแค่ไหน ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งวางหัวใจเอาไว้กับคำมั่นว่าผู้ชายของฝันจะละเลิกความโกรธเกลียดที่เคยมีท้นท่วมจนหมดสิ้น ทว่าในหลืบลึกกลับมีความไม่แน่ใจบางอย่างหลีกเร้นอยู่เช่นนั้นและไม่เคยขจัดมันออกไปได้หมดเสียที คำเอื้อนเอ่ยของเขาทั้งหวานและแน่นหนักหากแต่รักจะคงอยู่เช่นนี้ไปตลอดได้ล่ะหรือ บางครั้งใ

“ผมไม่ได้มาที่นี่นานแล้ว ไร่ภควัตณ์มีพื้นที่ติดกับป่า แต่ผมไม่อยากขยายเนื้อที่ของไร่ไปไกลกว่าที่เป็นอยู่ รู้สึกว่ามันน่าเสียดายถ้าธรรมชาติที่ยังเหลืออยู่อีกไม่มากต้องหายไป” ทศภาคกล่าวพลางก้าวมาหยุดข้างหญิงและเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตก่อนจะดึงมันออกไปเหลือไว้แค่กางเกงเพียงตัวเดียว “แต่เหมืองทองก็ทำลายธรรมชาตินะคะ เพราะต้องใช้ไซยาไนต์ในกระบวนการทำเหมืองแร่มาก มันทำลายสิ่งแวดล้อมเหมือนกัน” “คุณรู้เรื่องพวกนี้ด้วยหรือ...ผมกำลังปรึกษากับชัชวาลว่าต่อไปถ้าเราขุดหาสายแร่บนพื้นที่ประทานบัตรหมด อาจจะปรับเปลี่ยนรูปแบบให้มันมีประโยชน์ต่อชุมชนรอบ ๆ มากกว่าที่เป็นอยู่ แต่อาจต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย” “คุณภาค...เมย์ไม่ลงเล่นน้ำนะคะ” เมลิดารีบบอกเมื่อชายหนุ่มกำลังจะจูงมือเธอลงไปในวังที่มีน้ำเต็มปริ่มด้านล่าง “ผมมีอะไรบางอย่างให้คุณดู มันอยู่หลังน้ำตกนั่น” “ถ้าไม่มีอะไรพิเศษเมย์อยากนั่งตรงนี้มากกว่า เมย์หนาวค่ะ” หญิงสาวไม่ทันสังเกตว่ามีประกายซุกซนฉายวาบขึ้นมาบนดวงตาคมเข้มพร้อมรอย

“ไม่มีอะไรหรอกที่รัก...คุณก็แค่รักผม เหมือนที่ผมรักคุณ” “เมย์กลัวค่ะ...กลัวว่าจะทำให้คุณไม่มีความสุข” “ผมมีความสุขเสมอ...ถ้าคนที่รักผม คือคุณ” รอยยิ้มจางผุดพรายบนมุมปากของชายหนุ่มและแววตาบอกความเสน่หาอย่างล้นเหลือยังความอบอุ่นแล่นไหลเข้าไปในหัวใจดวงนั้นยิ่งนัก หญิงสาวพิศดูเจ้าของใบหน้าอันหล่อเหลาที่เธอหลงรักทอดกายอยู่ใต้ร่างของเธอก่อนจะปลดปล่อยความเป็นหญิงให้เป็นอิสระจากพันธนาการแห่งความประหวาดหวั่นด้วยการขยับสะโพกบังคับความอ่อนไหวให้เป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่างไปในทิศทางที่เขาและเธอปรารถนา“อา...เมย์....”ชายหนุ่มหลุดเสียงครางออกมาทันที่ที่หญิงสาวนำพาเขาผ่านเข้าสู่ทางอันลึกล้ำและคับแคบ ทศภาคแทบจะต้านทานต่อความเร่าร้อนรัญจวนที่แล่นพล่านไปตามสายเลือดไม่ไหวจนต้องผ่อนคลายด้วยการใช้มือข้างหนึ่งจับเอวบางเอาไว้และใช้มืออีกข้างเคล้นคลึงเนินเนื้ออวบหยุ่นซึ่งลอยเด่นยวนเย้าให้เขาแสดงความเป็นเจ้าของเมลิดาขยับร่างเป็นจังหวะและเรียนรู้ที่จะ รัก เขา ด้วยวิถีที่แตกต่างออกไปในขณะที่ทศภาคกำลังจะกดกลั้นตัวเองไว้ไม่ไหวด้วยแก่นกลางของความเป็นชายใกล้แตกสลายเป็นจุ

“ไม่ต้องซีเรียสนะคะ ทุกอย่างเราเซ็ทให้คุณกิแป๊บเดียว เดี๋ยวทุกอย่างโอเคค่ะ” กีรติไม่ปฏิเสธและยินยอมให้พิธีกรในรายการสัมภาษณ์เรื่องสัพเพเหระจนเวลาล่วงเลยไปจนเกือบค่ำ ก่อนทีมงานจะกลับ ท่านผู้หญิงรัสสิกาแสนมีน้ำใจเลี้ยงขนมและชาอย่างดีก่อนทุกคนจะบ่ายหน้าไปกรุงเทพ ในขณะที่ทุกคนนั่งร่วมโต๊ะดื่มและทานของว่าง ปลาทองก็สังเกตเห็นกีรตินั่งจิบน้ำชาคนเดียวท่าซุ้มไม้หน้าเรือนไทย จึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปชวนคุยก่อนกลับ “คุณกิทำไมมาอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะคะ ไม่ไปนั่งทานอะไรกันก่อน” ปลาทองว่าพลางก็นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามบุตรสาวของท่านผู้หญิงซึ่งหนมาก่อนวางแก้วชาลงบนโต๊ะ “เชิญพี่ปลาตามสบายค่ะ กิว่าพวกพี่ ๆ คงอยากคุยกับแม่มากกว่า” “แหม! พูดซะห่างไปค่ะ ทุกคนในรายการพูดกันเป็นเสียงเดียวนะคะ ว่าคุณกีรติน่ะสวยมาก อยากเอารูปไปลงในนิตยสารที่พี่ทำอยู่ด้วย” “นางแบบดารามีตั้งมากมาย กิอยู่บ้านนอกนะคะ ไม่ใช่เซเลบในงานสังคมอะไรซะหน่อย” “แบบนี้ไงคะ เขาเรียกช้างเผือกอยู่ในป่าลึก ยิ่งทำตัวลึกลับก็ยิ่งมีคนอยากรู้เร

“คุณเมย์...” แทนเรียกชื่อพี่สะใภ้ด้วยเสียงอันแหบแห้งเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาบนโซฟาหนานุ่มซึ่งเขาทอดกายเหยียดยาวอยู่บนนั้นนับแต่กลับจากโรงพยาบาล ชายหนุ่มยังรู้สึกหนาวเยือกด้วยพิษในกายที่อาจคลายความรุนแรงลงได้อย่างเชื่องช้า เขานึกโทษตัวเองที่สะเพร่าถอดบู๊ทเดินเท้าเปล่าเพียงชั่วเวลาสั้น ๆ ด้วยรู้สึกสะดวกสบายอยู่ภายในไร่ของตัวเอง“เป็นยังไงบ้างคะ?...คุณแทนน่ะดื้อเหมือนคุณภาคเลย ไม่ยอมนอนโรงพยาบาล นี่ก็ยังมีไข้รุมอยู่นะคะ เมย์เลยช่วยเช็ดตัวให้ เดี๋ยวนายช่วงจะมาช่วยจัดยาให้คุณแทนค่ะ”เมลิดาซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ พูดพลางหันไปบิดผ้าขนหนูผืนเล็กในกะละมังบนโต๊ะรับแขกแล้วจึงซับลงบนใบหน้าซีดเซียวของแทน ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวและยิ้มอย่างแห้งโหยโรยแรง“คุณเมย์ไม่ต้องลำบากดูแลผมหรอกครับ เดี๋ยวให้ลุงช่วงมาช่วยเช็ดตัวให้ก็ได้ แผลแค่นี้เดี๋ยวก็หาย”“คุณแทนถูกงูกัดนะคะ ขนาดช้างเจอพิษของมันยังล้มเลย แล้วคนอย่างเรา ๆ ตัวเล็กกว่าช้างไม่แย่กว่าหรือคะ”“คุณเมย์ครับ...”แทนจับมือเรียวบางนั้นไว้ด้วยมือหนาทั้งสองข้างขณะมองดวงหน้าอ่อนหวานที่ตรึงความรู้สึกของเขาไว้แต่แรกเห็น“ผมดีใจนะครับ ที่มีพี่สะใภ้ย่างคุณเมย์ คุณมาเพื