เจ้าสิ่งนี้รับมือยากยิ่งนัก เว้นแต่จะลงมือคราวเดียวให้มันแหลกสลายหายสิ้นไป มิเช่นนั้นขอเพียงมีร่างเหลืออยู่เพียงนิด มันก็จะสามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้!แน่นอนว่า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ความเป็นอมตะของมัน แต่เป็นตอนที่มันบาดเจ็บ จะแผ่พิษกู่ออกมามหาศาล!พิษกู่ชนิดนี้ เพียงสูดดมเข้าไปเล็กน้อยแขนขาก็จะอ่อนแรง สูดดมเข้าไปอีกสักนิดอาจจะต้องสิ้นชีพดังนั้นเมื่อไป๋เยวี่ยโหรวคาดเดาได้ว่าของสิ่งนี้ที่เสินอ๋องผู้เฒ่าโยนออกมา แท้จริงแล้วคือตะขาบร้อยขา นางจึงรีบกระโดดถอยหลังไปหยุดอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของรถม้าทันทีพร้อมกับรีบหยิบขวดยาออกมาขวดหนึ่ง โยนไปให้เป่ยเฉินหยวน“รีบกินยาเข้าไป นี่คือตะขาบร้อยขา มันไม่ตายหากไม่ใช้ไฟเผา ทันทีที่บาดเจ็บจะแผ่พิษกู่ออกมา หากไม่มีราชากู่คุ้มกาย เจ้าต้านไม่ไหวแน่ แต่ยาของข้าออกฤทธิ์ได้เพียงหนึ่งเค่อ ดังนั้นต้องรีบจัดการให้จบสิ้นโดยเร็ว”ไป๋เยวี่ยโหรวบอกกล่าวสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็วแต่เป่ยเฉินหยวนกลับใช้สันดาบรับขวดยานั้นไว้ แล้วส่งคืนให้นางทันที“ไม่จำเป็น”“อะไรนะ?”เมื่อได้ยินเขาปฏิเสธยาของตน ไป๋เยวี่ยโหรวยังคิดว่าเขาได้ยินคำพูดเมื่อครู่ของตนไม่ชัดเจ
اقرأ المزيد