Lahat ng Kabanata ng Friend With Benefit เพื่อน ร่วม เตียง NC-20: Kabanata 31 - Kabanata 40

“เฟีย เปิดประตูให้ย่า ออกมาคุยกับย่าก่อน” ไม่ “ย่าอธิบายได้นะลูก” ไม่ “เฟีย” ผมไม่อยากฟังคำโกหกอีกแล้ว . หลังจากวันนั้นครอบครัวของผมก็แตกแยกโดยสมบูรณ์ พ่อและแม่ไม่ได้หย่ากันตามที่ย่าสั่ง ทั้งยังไปนั่งในงานวันพ่อวันแม่ที่โรงเรียนให้ผมทุกปี แต่ความห่างเหินระหว่างเรากลับมากขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายผมก็ไม่รู้สึกรักทั้งสองคนอีกเลย ไม่สิ ผมไม่รักใครแม้แต่คนเดียว ทุกคนเห็นผมเป็นแค่สิ่งของ พ่อและแม่มักจะโกหก หลอกลวง เสแสร้งว่ารักผมต่อหน้าคนอื่น ย่าก็ชอบบังคับให้ผมเป็นไปตามที่ท่านต้องการ ท่านไม่เคยเอาบทเรียนจากอดีตมาแก้ไขเลย ไม่เลย ​. . “ฉันเคยนึกอิจฉาเธอนะ” ผมพูดขึ้นมาดื้อ ๆ จนทุกคนหันกลับมามอง แต่สายตาของผมกลับจ้องอยู่ที่เด็กคนหนึ่งที่ยืนแอบเกาะกระโปรงแม่ของเธออยู่ “อิจฉา...ที่เธอได้พ่อไปครองคนเดียว" "..." "อิจฉา...ที่เธอได้ความรักที่อบอุ่น" "..." "อิจฉา...ที่เธอมีครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา..." ผมกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากเย็น ขอบตาของผมร้อนผ่าว จมูกของผมก็แสบไปหมด "เพราะทั้งหมดนี่ฉันไม่มี” “เฟีย แกจะพูดอะไร” ผมหันกลับไปมองหน้าพ่อตัวเอง ใบหน้าหล่อคมดูเครียดอย่างเห็นได้ชัด เ

ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับความปวดหัว เมื่อคืนผมร้องไห้จนพอใจแล้วจึงอาบน้ำนอน ไม่ได้พูดคุยอะไรกับนับดาวต่อ และเธอก็ไม่ได้ถามอะไร ได้แต่นอนกอดผมไว้ราวกับอยากยืนยันว่าเธอจะอยู่เคียงข้างผมเสมอไม่ไปไหน เธอทำให้ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมตัดสินใจมันถูกต้องแล้ว ผมหันไปมองที่นอนอีกด้านที่ว่างเปล่า ผ้าที่เย็นแล้วทำให้ผมรู้ว่านับดาวคงตื่นและลุกไปซักพักใหญ่ ๆ ผมไม่แปลกใจเพราะนับดาวเป็นคนชอบตื่นเช้า ถ้าไม่ได้นอนดึกมากจริง ๆ เธอจะตื่นก่อนผมเสมอ “จริงเหรอ ตลกจัง” หืม? ผมมองที่ประตูด้วยความสงสัย เสียงนับดาวที่คุยกับใครบางคนอยู่ข้างนอกแถมยังหัวเราะออกมาทำให้ผมรีบลุกขึ้นเพื่อไปดู “ไอ้คริส” ร่างสูงใหญ่ของเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่บนโซฟาเป็นคำตอบว่านับดาวกำลังคุยกับใคร ผมมองนาฬิกาที่ตอนนี้เป็นเวลาแค่เก้าโมงเช้าด้วยความงุนงง เช้าขนาดนี้ไอ้คริสมาทำไม “อรุณสวัสดิ์” “มาทำไม” “นี่คือคำที่ไว้ทักทายแขกเหรอวะ” มันถามพร้อมทำหน้างอ แต่เมื่อเห็นว่าผมไม่เล่นด้วยจึงเลิกทำตัวเป็นเด็ก ๆ “มากินข้าวเช้าด้วย” “ถ่อมาไกลถึงที่นี่เพราะจะมากินข้าวเช้า?” “จริง ๆ กูผ่านมาพอดี เลยอยากมาเตือนว่าอาทิตย์หน้าอย่าลืมนัดนะ” “โทรมาก็ได้หรือเปล่

“คือ...ตอนที่เธอป่วยที่พัทยา ฉันโทรไปถามพบรักเพราะกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรมาก พบรักเรียนหมอน่ะ” “อ๋อ แล้วพบรักคิดว่าฉันเป็นอะไรล่ะ” “ก็...” เธอเหลือบตามองมาเฟีย ก่อนจะยอมเอ่ยออกมา “ก็อาการที่นับดาวเป็น มันเหมือนคนท้องน่ะสิ!” “ท้อง!!!” แค่ก แค่ก ฉันสำลักน้ำเปล่าทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ฉันเนี้ยนะจะท้อง? ฉันหันไปมองมาเฟียด้วยความงุนงง เขาบอกอาการฉันยังไงพบรักถึงเข้าใจว่าฉันจะท้องได้ล่ะเนี่ย จริงอยู่ที่มีครั้งหนึ่งเขาไม่ได้ใส่ถุงยาง แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันท้องเพราะเป็นช่วงปลอดภัย และที่สำคัญ...ประจำเดือนฉันมาปกติมาก ของเดือนนี้เพิ่งมาหลังจากที่มีอะไรโต้รุ่งกับมาเฟียเมื่อสองอาทิตย์ก่อนด้วยซ้ำ เอาอะไรไปท้องได้ล่ะ “ฉันไม่ได้ท้องนะ วันนั้นฉันแค่ไม่ได้กินอะไรเลย แล้วพอได้กินก็กินเยอะจนจุก เลยอาเจียนออกมา พออาเจียนก็เลยพาลเวียนหัวด้วย แต่ไม่ได้ท้องจริง ๆ” “อ๋อ เหรอ... โทษทีนะที่เข้าใจผิด” “ไม่เป็นไรหรอก” “ฉันก็ขอโทษเธอด้วยนะที่หวงเกินเหตุ จนทำให้เพื่อนเข้าใจผิดแบบนี้ แล้วก็เอาเรื่องระหว่างเราไปเล่าด้วย” “ไม่เป็นไรเลย ฉันเข้าใจเจตนาของนาย” ฉันว่าพร้อมยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบา ๆ มาเฟียดูรู้สึกผ

ผมลูบแก้มแดง ๆ ของอีกฝ่ายเบา ๆ ผมรักนับดาวจนรู้สึกเหมือนเธอเป็นโลกทั้งใบ รักจนไม่กล้าคิด ว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีเธอผมจะเป็นยังไง อาจจะ...ตายทั้งเป็นล่ะมั้ง.... ผมลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องนอนของนับดาว ตั้งใจจะหาชุดใหม่มาให้เธอใส่จะได้นอนได้สบายมากขึ้น และอาจจะหาอะไรมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เธอด้วย นอนทั้งเครื่องสำอางมันไม่ค่อยดีต่อผิวสวย ๆ ของเธอเท่าไหร่นัก ห้องนอนของนับดาวเป็นห้องนอนเรียบ ๆ ทั่วไป ไม่ได้ตกแต่งอะไรมากมาย เน้นความสำคัญไปที่ส่วนแต่งตัวซึ่งเป็นเป้าหมายของผม แต่เมื่อได้เข้ามาแล้วผมก็อดมองสำรวจไปรอบ ๆ ไม่ได้ เตียงนอนสีขาว โต๊ะนั่งทำงานเล็ก ๆ หนังสือไม่กี่เล่มที่เธอทิ้งไว้ และ... รูปของใครบางคนที่แขวนอยู่บนผนังข้างเตียง มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าแรง ๆ ทำไม... . . เจ็ดโมงเช้า ผมนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวมองอีกคนที่พลิกกายไปมาเมื่อได้เวลาตื่น ผ้าห่มผืนหนาที่ผมเอามาห่มให้เมื่อคืนเลื่อนลงไปกองข้างล่างเพราะแรงดิ้น ก่อนที่ดวงตาสวยจะเปิดขึ้นช้า ๆ “เฟีย” “อืม” “กี่โมงแล้ว” “เจ็ดโมง” “เหรอ” “อืม” นับดาวชะงักไปเมื่อผมเอาแต่ถามคำตอบคำ เธอค่อย ๆ พยุงกายลุกขึ้นนั่ง ชุดเมื่อวานผมเปลี่ยน

ผมมองหน้าคนที่นอนรับการลงโทษจากผม เธอหลับตาปี๋กัดปากตัวเองแน่นเพราะความเจ็บปวด ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมทะนุถนอมนับดาวอย่างดี แม้แต่ตอนที่ยังไม่ได้รักผมก็ไม่เคยทำรุนแรงกับเธอแม้แต่ครั้งเดียว แต่นี่คือสิ่งที่ผมได้ตอบแทนความรักความไว้ใจทั้งหมดที่ผมมอบให้เธอเหรอ “เป็นไง เอากับผัวหน้ารูปผู้ชายที่เธอรัก” ผมจับหน้าของนับดาวหันไปทางที่รูปแขวนอยู่ เธอพยายามขัดขืนทั้งน้ำตา แต่ก็สู้แรงผมไม่ได้ “มองสิ แล้วจะจินตนาการว่าฉันเป็นมันก็ได้นะ หรือว่าจริง ๆ แล้วเธอจินตนาการแบบนั้นมาตลอด” “เฟีย ฮึก อย่าทำแบบนี้” “ทำแบบไหน เอาเธองั้นเหรอ ฉันหยุดไม่ได้หรอก ของเธอทั้งฟิต ทั้งตอดแบบนี้” ผมว่าก่อนจะกระแทกเข้าออกแรงขึ้น เร็วขึ้น พร้อมกับส่งนิ้วไปขยี้เกสรของเธอเพื่อปลุกอารมณ์ เพียงแค่แปปเดียว เส้นทางนั้นก็ชุ่มฉ่ำจนผมเข้าออกได้สะดวกขึ้น “เธอนี่เอากี่ครั้งก็ไม่เบื่อ ร่างกายเธอวิเศษจริง ๆ นับดาว” “อ๊ะ! เฟีย” “เสียวแล้วเหรอ ครางออกมาดัง ๆ แบบนั้นแหละ คนเก่ง” ผมตอบแทนความพูดง่ายของนับดาวด้วยการกระแทกเข้าออกถี่ยิบ นับดาวเองก็เด้งสู้แรงกระแทกของผมอย่างคุ้นชิน เพียงไม่นานช่องทางนั้นก็ตอดรัดท่อนกายผมอย่างแรง “ไม่ไหวแล้