บททั้งหมดของ เครื่องบรรณาการของเทพงู: บทที่ 111 - บทที่ 120

147

111

เรื่องราวในวันวานยังทำให้สามีรู้สึกผิด เป็นบาดแผลลึกเกินเยียวยา แม้ว่านางจะไม่เคยถือโทษโกรธสามีแม้สักครั้ง เทพอู่เฉินกลับคิดว่าควรตอบรับความรู้สึกของนางเสียตั้งแต่วันแรกที่นางมาเหยียบเทวโลก ท่านคงไม่เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ จะได้รักใคร่นางทุกวันทุกเวลาเรียวปากหนาหยักได้รูปงามค่อย ๆ บรรจงจูบนางบนแก้มเนียนแทนคำขอโทษ หยาดน้ำใสเอ่อคลอบนหางตาคู่คมเมื่อนึกถึงคืนวันอันไร้นาง วันแห่งความทุกข์ทรมาน ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและเนิ่นนานใต้พันธนาการอย่างเต็มใจยินดี หากได้รับการปลดปล่อยสักพักหนึ่ง มือเรียวเล็กจะคอยลูบเกล็ดสีนิลอันนุ่มนวล หน้าท้องเรียงตัวเป็นระเบียบเครียดที่สัมผัสเรือนกายของนาง นำพาอารมณ์ประหลาดเมื่อเนื้อกายแนบชิดสนิทสนมเรือนร่างงามสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์กาย เมื่ออสรพิษหนึ่งตนเลื้อยผ่าน คืบคลานเข้าไปเหนือต้นขาเรียวสวย อีกหนึ่งตนเลื้อยผ่านเนินอกอวบ นางสูดลมเข้าปาก ปลายเท้าจิกเกร็ง ส่งเสียงครวญครางสลับกันไป ด้วยความรู้สึกเร่าร้อนต้องการปลดปล่อยจากความทรมานนี้ตราบเมื่อสบเข้ากับรอยยิ้มใต้เขี้ยวขาวคม ปลายปทุมถันสีหวานก็ถูกครอบครองด้วยโพรงปากอุ่น ทุกสัมผัสกระทำอย่างระมัดระวังไม่ให้นา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

112

“ข้าเป็นเทพมังกร ไม่ควรอยู่ในนรกภูมิกับนางเฟยอี๋ เจ้าเข้าใจเรื่องความไม่เหมาะสมหรือไม่ อาเป้ย”“ข้าคิดว่าท่านควรเดินทางไปเส้นทางธรรมชาติเพื่อรักษาพลัง มีถ้ำอีกแห่งหนึ่ง แหล่งน้ำประหลาดอาจเชื่อมต่อกับเทวโลก...” บุตรชายออกความเห็น ด้วยความเต็มใจช่วยเหลือบิดาเมื่อนั่งลงข้าง ๆ กันตรงข้ามสตรีทั้งสอง หนึ่งในอาภรณ์สีดำ ริมฝีปากเคลือบด้วยสีแดงสดเป็นภริยาของเทพอู่เฉินอาเป้ยคล้ายว่าจะเป็นนางมารเสียมากกว่ามารดาอสรพิษ ซึ่งไร้เครื่องประทินผิวใด ๆ บนใบหน้าของนาง“ท่านละความใจร้อนลงกว่านี้ได้หรือไม่? ท่านพี่... ข้าเห็นด้วยกับอาเป้ย ท่านควรอยู่รักษาตัวก่อน”“เจ้าอย่าได้เรียกข้าเช่นนั้นอีกเป็นอันขาด เฟยอี๋” ในน้ำเสียงก้าวร้าวดุดัน ผิดเป็นคนละคนยามพูดจากับบุตรชาย แม้กระทั่งแววตาไม่เป็นมิตรความโกรธแค้นที่ถูกทรยศหักหลังของบิดามังกรไม่ลดลงแม้สักน้อย ยิ่งพบนาง ยิ่งตอกย้ำเรื่องราวแห่งความผิดพลาดในอดีต คำพูดเหยียดหยันดูถูกของทั้งเทพและปีศาจเทพผู้ประสบพบกับความล้มเหลว ถูกตราหน้าตลอดชีวิตการเป็นเทพผู้ถูกขับไล่จากเทวโลกชั้นฟ้า ตระกูลมังกรอันศักดิ์สิทธิ์ได้รับความเคารพนับถือจากทั่วทุกสารทิศ จากทั้งมนุษย์และเท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

113

หลังจากที่เบิกทางข้ามภพภูมิด้วยพลังสีขาวบริสุทธิ์ จากพสุธาของนรกมุ่งตรงสู่โลกมนุษย์ ด้วยฝ่ามือเล็กทว่าทรงพลัง ทำให้ผู้เป็นสามีประหลาดใจเป็นอย่างมากมาวันแรกนางก็ถูกตัดพ้อต่อว่าหากร่วมชีวิตคู่กันแล้วไม่ควรมีความลับต่อกัน ทั้งพลังอันมหาศาลอันถือกำเนิดมาจากหยกพันปี สามารถสร้างพลังประเภทอื่นให้กับนางได้ นางสามารถใช้เวททั้งหยินและหยาง เวทของเทพและเวทปีศาจอสรพิษ นอกเสียจากเวทสีเหลืองทองของสำนักเทียนหลงยังมีเรื่องที่นางไม่ยอมยื่นมือช่วยเหลือเทพฮ่าวหราน ด้วยหวังว่าความสัมพันธ์อันดีระหว่างอดีตสามีภริยา จะพัฒนาไปในทางที่ดี แต่ในเมื่อเป็นไปไม่ได้จริง ๆ นางคงต้องล้มเลิกแผนการแรกไป เพื่อเข้าแผนสำรอง“แม่ทัพผู้นี้เป็นบุรุษรูปงาม ฉลาดปราดเปรื่อง ข้าได้ยินว่าท่านเป็นนักรบผู้แข็งแกร่ง ทั้งวิทยายุทธ์กำลังภายใน การใช้เวทเซียนของท่านก็เป็นเลิศ ท่านไม่รังเกียจปีศาจอสูรผู้ยากไร้ ท่านเป็นผู้มีเมตตากรุณายิ่งนัก”“เจ้ากำลังจะ...” ปลายเสียงเงียบงันไป พอนางมีสีหน้าสงสัย เทพอู่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“หาพ่อเลี้ยงให้ข้า หาผู้มารับเคราะห์กรรมต่อจากข้า รับอารมณ์ดีร้ายของนาง ข้าแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดรับมือได้ น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

114

อาเป้ยไม่ได้ตอบคำถามสามี นางถือโอกาสเปลี่ยนประเด็นสนทนา ชักชวนกันไปดูลาดเลาในตลาด ในมือมีถุงเงินที่เคยซุกซ่อนไว้ในไหดินหลังกระท่อมซอมซ่อพยัคฆ์อัคคีนำเงินมาให้นางถึงโรงเตี๊ยม ด้วยความที่นางเคยเล่าให้มันฟังว่าไม่เคยได้ใช้เงินสักตำลึง ดันถูกจับตัวไปประหารเสียแล้ว นางพร่ำเพ้อพรรณนาว่าชีวิตน่าเวทนาเท่าไร มันก็คงจะแอบไปเก็บมาตอนพบอาจารย์ฮุ่ยหมิงบนโลกมนุษย์ ได้ไปนอนพักในกระท่อมอันหนาวเหน็บของนางเจ้าเหลียนเหลียนลักลอบเข้ามาในห้องพักอย่างระวัง โดยไม่ให้ผู้คนแตกตื่นหากพบสัตว์อสูรในตำนานเดินเพ่นพ่านในเมือง คงเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน นางสะบัดชายอาภรณ์เบา ๆ ร่ายเวทหยินเสกมันให้กลายเป็นพยัคฆ์ตัวน้อย อุ้มประคองเจ้าตัวเล็กซึ่งซ่อนเร้นกายลุกโชติช่วงด้วยไฟกัลป์สีแดงในห่อผ้าสีขาว เหมือนกับว่านางกำลังอุ้มสัตว์เลี้ยงสักตัว“ไยสตรีผู้มีเมตตา ลืมเลือนข้าได้ลงคอ...”“ข้าติดอยู่ในนรกภูมิต่างหากเล่า เจ้าเหลียนเหลียน ข้าต้องขอบใจเจ้า เจ้าทำได้ดีมาก... ข้ากำลังคิดถึงเจ้าตัวน้อยของข้าอยู่พอดี เจ้าลองถามเทพอู่เฉินได้”“เทพอู่เฉินอาจไม่ดีใจนัก สายตาริษยาของท่านแลดูไม่คิดถึงข้าแม้แต่น้อย...”ใบหน้าบึ้งตึงของเทพปี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

115

ในน้ำเสียงเอ็ดนาง ด้วยความเฉลียวฉลาดของท่าน ด้วยประสบการณ์ที่พบเจอปีศาจอสูรมามากมายนัก คงมองออกว่านางไม่ใช่มนุษย์ ยิ่งนางไม่สนใจว่ามีบุรุษเพศกำลังจ้องมองการเคี้ยวอาหารอย่างตะกละตะกลามของนาง นัยน์ตาสีแดงเปล่งประกาย จากที่เมื่อครู่นี้อาจอำพรางเอาไว้ กระทั่งเขี้ยวคมตรงมุมปากโผล่พ้นออกมา หนีไม่พ้นว่าเป็นปีศาจ“เจ้าต้องระมัดระวัง ยกเว้นกับข้า... แม่ทัพหยางยี่คุน ผู้คนมักเยินยอข้าว่าเป็นผู้มีเมตตากรุณาทั้งมนุษย์และปีศาจอสูร เป็นแม่ทัพผู้เปี่ยมไปด้วยคุณธรรม”“มนุษย์ต่ำช้า... จิตใจสกปรก จะพูดไปก็เพื่อเอาอกเอาใจ เชื่อถือได้หรือไม่?”“ปีศาจเองก็ชั่วร้ายนัก จึงมักถูกใช้ประโยชน์ในการทำศึกสงคราม เจ้าจะถูกหักหลัง และถูกสังหารเมื่อหมดประโยชน์ ซ้ำร้ายไปกว่า เกิดนักพรตของสำนักเทียนหลงมาพบเจ้าเข้า เจ้าจะถูกจับกุมตัวในทันที”“ข้ามาจากนรก... นทีอันธการ คนจากสำนักเทียนหลงพาข้ามา อาเป้ย นางเป็นสะใภ้ข้า นางคงไม่ปล่อยให้ข้าได้รับอันตราย”“อ้อ... เป็นเช่นนั้นหรือ?”ท่านแม่ทัพมีสีหน้าไม่ค่อยจะเชื่อนาง ในเมื่อสำนักเทียนหลงไม่มีสตรี ไม่รับสตรีเข้าร่วมการใดทั้งสิ้น ท่านสะบัดมือร่ายเวทเซียนเพื่อรักษาความสะอาดของมื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

116

น่าเสียดายนัก ท่านแม่ทัพหัวโบราณ ถือธรรมเนียมอย่างเคร่งครัดว่าต้องตบแต่งกันเสียก่อนจึงสามารถมีสัมพันธ์เยี่ยงบุรุษสตรี ท่านไม่มีภริยาและไม่รับอนุ ไม่สนใจในสตรี ฝักใฝ่ในการของบ้านเมืองเพียงเรื่องเดียว...“ท่านแม่พยายามจะเอาชนะเจ้า...”“ท่านพ่อเคยพูดว่านางเป็นภริยาที่ดี... ข้าว่านางควรได้รับการยอมรับ แต่ถึงข้าพูดไปว่าท่านแม่แสนงดงามนัก ท่านแม่ไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้าอยู่วันยังค่ำ”“ไม่น่าเชื่อ...” ในน้ำเสียงเข้มขึ้น เทพอู่เฉินมองออกไปทางหน้าต่าง เห็นมารดาเดินวกกลับมาทางโรงเตี๊ยมเพื่อขอเข้าห้องน้ำ นางหอบอาหารกลับมามากมายเพื่อฝากบุตรชายด้วย ก่อนจะหันไปพูดกับภริยา“มีเพียงเจ้านี่แหละ ทึกทักเอาเองว่าหางของอสรพิษงดงาม ข้าว่าความคิดเจ้าน่าจะมีปัญหา...”“ข้าว่าข้ามีสหายแล้วล่ะ” นางหัวเราะชอบใจ ซุกซบลงบนไหล่สามี พร้อมนัยน์ตาฉ่ำปรือ ประจวบเหมาะพอดีได้ยินเสียงเคาะประตู สตรีผู้หนึ่งพรวดพราดเข้ามา“มาได้จังหวะพอดี ท่านเคยชิมผลไม้นี้หรือไม่? ท่านแม่...”“ไม่... ข้าไม่อยากกิน” มารดาเพิกเฉยใส่ลูกสะใภ้ นางเข้ามาเปลี่ยนอาภรณ์เป็นสีฟ้า ทำผมของนางให้ดูสวยสง่า เพื่อที่จะกลับไปหาท่านแม่ทัพผู้ใจแข็งกับนางเสียเห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

117

“บันเทิงใจข้าจริง ๆ เทพฮ่าวหรานตามนางเฟยอี๋มาถึงโลกมนุษย์ ฮ่า ๆ” หัวเราะพลางหยิบผลไม้สีแดงสดเข้าปาก ร่างงามในอาภรณ์สีชมพูขาวทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหญ้า หลังออกมาชื่นชมธรรมชาติกับสามีในป่าพฤกษาท้องนภากว้างขวางเต็มไปด้วยหมู่ดาว ดวงจันทร์เพียงครึ่งดวงเป็นดวงจันทร์ของมวลมนุษย์ทอแสงรำไรเทพอู่เฉินตะแคงหน้ามองใบหน้าแดงซ่าน นางหันมาสบมองแววตาคู่คมเข้มเป็นประกายใต้ดาวเดือนสีนวลอ่อน แสงไฟจากหมู่แมลงส่องสว่างไปทั่วบริเวณ เจ้าหิ่งห้อยส่งแสงกะพริบถี่ ๆ เรียกหาคู่ครองของพวกมัน“เจ้าชักจะเหมือนท่านแม่เข้าไปทุกวัน... แล้วนั่น...” เงียบไป เทพอู่เฉินเก็บงำถ้อยคำหนึ่งไว้ภายใน ‘ท่านพ่อท่านแม่ของข้า’ ถึงไม่ได้พูดออกมานางก็รู้ใจ“ท่านพ่อท่านแม่ของท่าน เปรียบเสมือนท่านพ่อท่านแม่ของข้า ข้าอาจปากไวไปเสียหน่อย แต่ข้าต้องทำการนี้ให้สำเร็จ ขอโทษท่านด้วย”“อื้ม... ข้ากำลังหมายถึงเสียงหัวเราะของเจ้า... คุ้นหูนัก...”“ข้าได้ยินเสียงหัวเราะของท่านแม่... ข้ารับรู้ได้ว่านางกำลังรื่นเริงใจ ข้าอาจดีใจไปกับท่านแม่”“ในร่างก่อนของเจ้าทำให้ข้ายอมรับตนเอง ยอมรับด้านปีศาจของข้า ข้าสามารถเอาชนะการฝึกฝนได้สำเร็จตามแผนการของท่านพ่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

118

อาเป้ยหวังว่าการเดินทางครั้งนี้ของนางและสามีคงไม่เป็นปัญหา ในยามราตรีผู้คนต่างปิดประตูสนิทแน่น ไม่คึกคักเอิกเกริกเหมือนตอนกลางวัน แทบไม่มีใครออกเดินทางในยามวิกาลเว้นเพียงคนของกองทัพ แม้กระทั่งพลทหารยังต้องมีแม่ทัพใหญ่นำทางนางได้ยินเรื่องประหลาดมาว่านอกเสียจากเทพเซียนบนเทวโลก ยังมีปีศาจอสูรลงมาอาศัยบนโลกมนุษย์ นั่นทำให้ชาวบ้านหวาดกลัว ถึงแม้ว่าจะมีนักพรตแห่งสำนักเทียนหลง พลทหาร แม่ทัพ เจ้านครผู้ครองเมืองต่าง ๆ คอยคุ้มครองประชาชนของตนเป็นเหตุผลหนึ่งของการกลับกลายเป็นยุคเฟื่องฟูของบ้านเมือง อันเนื่องมาจากความหวาดกลัวของมนุษย์ โดยเฉพาะเมืองที่นางอยู่นี้เข้มแข็งเกรียงไกร ประชาชนมีความมั่งคั่งใต้การปกครองของราชวงศ์อันรุ่งเรืองตราบเมื่อผู้คนยังคงหวั่นกลัวในปีศาจอสูร ยำเกรงต่อทวยเทพ ประพฤติตนอยู่ในศีลธรรม เกรงกลัวต่อบาป ทั้งผู้ปกครองและชนชั้นผู้ถูกปกครองก็จะสงบสุข“หวังว่าคงไม่มีผู้ใดมาพบเข้า...” นางหายใจหอบสั่น ใต้แผงอกกว้างกำยำเปลือยเปล่า อาภรณ์สีหวานของนางถูกปลดเปลื้องตอนไหนไม่อาจรู้ได้ดวงตาคู่สวยฉ่ำปรือเฝ้ามองเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบ ด้วยหัวใจสั่นระรัว ใบหน้าคมคายปานหยกสลัก เส้นผมดำขลับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

119

“ข้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดท่านราชาแห่งสวรรค์ไม่อนุญาตให้ติดต่อกับมนุษย์ ใต้เท้าจีกงเคยเอ่ยว่าช่วยคนหนึ่ง ก็จะต้องมีคนมาขอให้ท่านช่วยเหลืออีก...”“ที่นี่คงปลอดภัย กลางป่าลึกลำพังมีเพียงข้าและเจ้า...”พูดเท่านั้น นัยน์ตาสีแดงเปล่งประกายขึ้นมา เขี้ยวคมตรงมุมปากยื่นยาวจนมองออกว่าบุรุษผู้นี้ไม่ใช่เทพแต่เป็นปีศาจ!กลางป่าพรรณพฤกษาที่มีเพียงวิหคส่งเสียงบอกเวลาว่าใกล้จะพลบค่ำ เกิดมีกระท่อมงอกขึ้นมาได้อีกต่างหาก เทพอู่เฉินในคราบปีศาจร้ายพาภริยาเข้าไปภายในกระท่อมร้าง นั่งลงเคียงข้างกัน บนตั่งนอนขนาดใหญ่สลักลวดลายอสรพิษตั้งอยู่กลางบ้าน เลื่อนมือขึ้นลูบต้นขานาง แค่มองตาก็รู้ใจ“มีเทพผู้หนึ่งว่าอยากจะตบแต่งเป็นเรื่องเป็นราว ตามธรรมเนียมเสียก่อน”“มีสตรีผู้หนึ่งว่าไม่ถือธรรมเนียม ไม่มากพิธี”“ท่านชอบยอกย้อนคำพูดของข้านัก นับวัน ๆ ก็ชักเอาใหญ่ ข้าเริ่มจะขวางหูขวางตาท่านแล้วล่ะ เทพอู่เฉิน” นางทำตาขวางใส่สามี ผู้วางแผนการมาอย่างดิบดี พานางเข้าป่ามาแล้วก็ร่ายเวทอำพรางตาล้อมรอบบ้านหลังนี้ ด้วยหวังว่าจะได้อยู่กับนางโดยไม่มีผู้ใดรบกวน“ข้าอาจเผาท่านด้วยเพลิงกัลป์ก็ได้”“เจ้าคงไม่กล้าเผาสามี... ข้าน่าอร่อย เอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม

120

ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา ถึงไม่ได้ตบแต่งก็ไม่ได้มีผลกระทบต่อชีวิตคู่แต่อย่างใด ในเมื่อต่างฝ่ายร่วมทุกข์ร่วมสุข ไม่เคยทะเลาะเบาะแว้ง มีเพียงความเข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกันเป็นเวลาร่วมอาทิตย์มาท่องเที่ยวบนโลกมนุษย์ เดินชมทัศนียภาพไปทั่วเมืองจนพยัคฆ์อัคคีเริ่มเบื่อหน่าย อาเป้ยเกิดความคิดเรื่องการทำอาหารอร่อย ๆ ให้สามีได้ลองชิม จึงชักชวนไปที่กระท่อมตีนเขาสำนักเทียนหลง ก่อนจะพบว่าไม่มีผู้ใดพักอาศัยหลังจากที่นางจากไป มันกลายเป็นกระท่อมร้าง นางถือโอกาสนำเนื้อสัตว์และผักนานาชนิดซึ่งซื้อมาจากตลาดใส่ภาชนะประกอบอาหาร จุดเตาไฟด้วยเวทเซียน ยกใส่หม้อชามปั้นด้วยดินเผา เก็บลงตะกร้าสานด้วยหวาย ค่อยชวนเทพอู่เฉินไปนั่งเล่นริมแม่น้ำทานอาหารมื้อค่ำแล้วนางกับสามีเดินทางด้วยรถม้าไปอีกเมืองหนึ่ง ทำตัวกลมกลืนกับชาวบ้าน เทพอู่เฉินสวมอาภรณ์สีขาวสลับสีฟ้าครามในรอบหลายพันปี นางสวมอาภรณ์สดใส ปักผมด้วยปิ่นหยก ดูคล้ายคู่แต่งงานใหม่เป็นเช่นนั้น...สามีภรรยาเดินทางมาอาบน้ำผึ้งพระจันทร์ สวมแหวนหยกบนนิ้วนางข้างซ้าย จับจูงมือเดินเคียงข้างกายกันไปทั่วทุกแห่งหน ตามแต่ใจปรารถนา“เมืองฉางอานมีโรงเตี๊ยมสะดวกสบาย เราสองมา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
101112131415
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status