All Chapters of เครื่องบรรณาการของเทพงู: Chapter 121 - Chapter 130

147 Chapters

121

เทพอู่เฉินทำหน้าตาบึ้งตึงใส่นาง “ค่อยแก้ไขเอาข้างหน้าก็ได้ เรื่องมีลูก เป็นเรื่องของเราสองสามีภริยามิใช่หรือ?”หญิงสาวถอนหายใจออกมา โน้มน้าวใจสามีให้ยอมฟังนางเสียหน่อยเดิมทีเทพอู่เฉินไม่ได้เป็นมิตรกับเทพมังกร พบเจอคณาญาติเมื่อไร ไม่มีมังกรตนไหนยอมนับญาติกับครึ่งเทพมังกรครึ่งปีศาจอสรพิษ ก่อนที่ท่านจะได้เป็นเทพยิ่งแล้วใหญ่ ท่านถูกเรียกว่าตัวประหลาด จะเป็นเทพ จะเป็นปีศาจก็ไม่ใช่ปีศาจอะไรมีอุ้งมือมังกร นัยน์ตาสีแดงแสนอัปลักษณ์ ผิดธรรมเนียมแบบอย่างที่ดี ไม่อาจนับรวมเป็นตระกูลเดียวกับเทพมังกรได้จะเป็นเทพก็ยังไม่เชิงว่าใช่ ต่อให้ตรากตรำทำความดีไปมากมายเท่าไร ฝึกวิชาของเทพไปอย่างมากมายเท่าใด ก็ไร้ผล ในเมื่อเทพย่อมเป็นเทพ เป็นเทพโดยเนื้อแท้ โดยกำเนิด โดยบริสุทธิ์ ไม่ควรถือกำเนิดจากครรภ์ จากการเสพสังวาส การเหล่านั้นเป็นกิจกามของปีศาจอสูร“ใช่... ข้าไม่ได้รับการยอมรับจากเทพมังกร พวกเขาว่าข้าอัปลักษณ์นัก ปีศาจอสรพิษมีอุ้งมือมังกรได้อย่างไร ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรถือกำเนิด ข้าเลย...” ปลายเสียงเงียบไป เทพอู่เฉินคิดว่าควรบอกนางดีหรือไม่ แต่เพราะนางเขย่าแขนท่าน อยากให้พูดจึงยอมพูดต่อ“รู้จักหน
Read more

122

“เมื่อนานมาแล้ว มีคัมภีร์จากเทวโลกตกลงมายังโลกมนุษย์ เรามนุษย์จึงรู้เวทเซียน เหล่านักพรตอ่านภาษาเทพได้ เหล่าเซียนและจอมยุทธ์บางท่านรู้ภาษาเทพและปีศาจ พวกเรารู้ว่าพวกท่านมีตัวตน มีโลกอีกใบหนึ่ง มีสถานที่ประหลาดอีกหลายแห่ง ตามคัมภีร์ว่าวิเศษและสวยงามยิ่งนัก...”“แต่เทพไม่ติดต่อกับมนุษย์”“หากว่าพวกท่านไม่ได้รับอนุญาต ก็คงจะไม่รู้...” ในน้ำเสียงหนักแน่นขึ้น แม่ทัพผู้เฉลียวฉลาดคงรู้ตั้งแต่ที่มีบุรุษประหลาดมาเรียกตนว่าพวกท่านบุรุษผู้นี้เป็นเทพ!“ข้าเองก็เข้าใจภาษาของปีศาจ ข้าเมตตาพวกเขาเหล่านั้น จนได้ยินปีศาจอสูรเรียกข้าว่า... แม่ทัพปีศาจ...”“ท่านแม่ทัพปีศาจหรือ? ฮ่า ๆ” เสียงหัวเราะเย้ยหยันไม่ควรเป็นกิริยาของเทพ ทว่าเทพฮ่าวหรานจิตใจไม่เป็นสุขตั้งแต่ไล่ตามเทพผู้เฒ่าอาวุโสที่เอาแต่วิ่งหนีท่านด้วยวิชาตัวเบา วนไปวนมาในป่า จนต้องมาหาท่านแม่ทัพแทน เพื่อที่จะได้เจรจาเรื่องการส่งนางเฟยอี๋กลับนรก นางติดตามท่านอยู่ตลอดแทบจะสิงเข้าไปในร่าง! จึงไม่สามารถหาโอกาสส่งนางลงนรกภูมิได้“บางครานางก็หัวเราะเยี่ยงคนเสียสติ ข้าว่านางป่วย... นางดูไม่รู้เรื่องรู้ราว น่าเวทนานัก ท่านเทพไม่ต้องเป็นกังวลไป ข้าไม่ได
Read more

123

“ยามนี้เจ้าไม่ใช่มนุษย์... การที่เจ้าไม่ได้รับของขวัญจากเทพผู้เฒ่าจันทราไม่ใช่เรื่องแปลก เจ้าอย่าเสียใจไปเลย ภริยาข้า...”เทพอู่เฉินพยายามปลอบใจภริยา เมื่อกลับมาถึงสวนของเป่าเป้ย หย่อนก้นนั่งเคียงข้างกันบนตั่งนั่งไม้สนแดงที่มีพนักพิงสลักลวดลายอันงดงามด้วยลวดลายวิหคเหินอาเป้ยเอาแต่ทำหน้าตาบึ้งตึง หลังจากที่มารดาอสรพิษถูกส่งลงนรกภูมิไปต่อหน้าต่อตา นางกลับไม่ได้สนใจมารดาแม้แต่น้อย หันไปวิ่งตามเทพผู้เฒ่า แม้ว่าท่านจะพลันหายไปเป็นกลุ่มเถ้าควัน พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภาเพื่อกลับคืนสู่เทวโลกโดยไม่เหลียวมองหลัง เทพผู้เฒ่าคงลืมเลือนนางผู้ไม่ใช่มนุษย์เครื่องสังเวยคนเดิมอีกต่อไป ไม่คาดคิดว่านางจะกลายร่างเป็นกลุ่มควันหยิน ตามไปคว้าชายอาภรณ์ท่าน!นางไปตามตอแยขอด้ายสีแดงจากเทพอาวุโสด้วยสีหน้าท่าทางดุดัน เกาะชายอาภรณ์ท่านผู้เฒ่าไม่ยอมปล่อย ทำเอาขายขี้หน้าเทพอู่เฉิน ต้องรีบตามไปคว้าตัวนางในร่างอสรพิษ เมื่อเหยียบเทวโลกก็ต้องก้มศีรษะคำนับขออภัยท่านแทนภริยา ผู้ทำตัวเสียมารยาทกับท่านเป็นอย่างมากเทพผู้เฒ่าจันทราเป็นเทพใจดี มีเมตตามากมายนักจึงไม่ได้ว่านาง แถมเข้าใจนางอย่างสุดซึ้ง แต่ท่านคงจะให้นางไม่ได้ด้
Read more

124

อสรพิษสีนิลขดตัวเป็นวงกลมโอบรอบกายภริยา ดำดิ่งลงนทีในป่าพรรณพฤกษาหลังเรือนเทพ ผ่านหน้าผาน้ำตกสูงชันที่ปรับเปลี่ยนสภาพของมันเป็นหุบเหว นำพานางไปยังถ้ำประหลาดซึ่งเคยพบมันโดยบังเอิญอาเป้ยเกิดความหวาดกลัวว่าแหล่งน้ำจะกลายเป็นใบมีดทำให้สามีของนางได้รับบาดเจ็บ เช่นคราวก่อนนั้นท่านยอมสูญเสียเกล็ดอสรพิษเพื่อปกป้องนางและพยัคฆ์อัคคีตัวน้อย“เทพอู่เฉิน! ท่านบาดเจ็บหรือไม่?” นางละล่ำละลักถามหน้าตาตื่นทันทีที่ได้รับอิสรภาพ ตามองบุรุษเบื้องหน้ากลับกลายเป็นครึ่งอสรพิษ หางสีนิลเลื้อยไหลมาหานาง ทั่วทั้งเรือนกายกำยำเปียกปอน ชุ่มโชกโทรมกาย“ข้าไม่เป็นอะไร เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป”“ท่านพาข้ามาที่นี่ทำไม?”“...”สามีไม่ตอบนาง มือหนาคว้าหมับเข้าหลังต้นคอ ดึงรั้งเอวบางน้อยเข้าประกบปิดริมฝีปาก บดเบียดกลีบปากบางจนนางต้องเผยอปากหอบหาอากาศหายใจ แทรกปลายลิ้นหนาเข้ามากระหวัดเกี่ยวพัวพัน แม้กระทั่งน้ำลายของนาง ยังดูดดื่มกลืนลงลำคอแห้งผากทุกหยาดหยด ประหนึ่งว่าเป็นน้ำผึ้งหวานเทพอู่เฉินจูบนางอย่างเร่าร้อนราวจะสูบวิญญาณของนาง แถมการที่สตรีร่างบอบบางตัวเล็กกว่าระดับบ่าบุรุษร่างสูงใหญ่กำยำจะเขย่งปลายเท้า แหงนคอจูบสามี
Read more

125

“อย่ารังแกข้า ได้โปรด... ลงทัณฑ์ข้าอย่างปรานี อย่างไรเสียข้าก็เป็นภริยาที่ท่านรัก...”“แน่นอน ข้ารักเจ้ายิ่งกว่าสิ่งใด” น้ำเสียงกลั้วหัวเราะเงียบงันไป ในอีกครู่หนึ่ง เรือนร่างงามก็ถูกบีบรัดในอาณัติปีศาจ มือทั้งสองข้างได้รับพันธนาการจากหางสีนิลที่เลื้อยขึ้นพันรวบทั้งร่าง บังคับนางให้นั่งบนเกล็ดอันงดงาม สะท้อนประกายแสงในถ้ำ นางแอ่นเอวเข้าหาแผงอกกว้างเมื่อโอบกอดเอวคอดบางด้วยแขนข้างที่เหลืออยู่ บังคับจับใบหน้าของนางให้สบมองสามี อ้อนวอนขอให้ระวังและอ่อนโยนกับนาง กายกำยำเกร็งจัด เทพอู่เฉินทั้งกอดจูบลูบไล้เรือนกายนุ่มหอม ด้วยใจปรารถนาจะเข้าไปชิมชมบุปผางามแสนหวานเต็มทน ในขณะที่ท่านชื่นชอบการทรมานตนเองนักฉับพลันนั้น หางอสรพิษปรากฏกายาอันยิ่งใหญ่ในร่างครึ่งบุรุษผู้ก้าวร้าวดุดันหญิงสาวส่งเสียงครวญครางออกมา เมื่อปีศาจแห่งราคะเริ่มสำรวจความอ่อนหวานของนาง ขยับเคลื่อนเข้ามาอย่างเชื่องช้า ลูบกลีบปทุมงามขึ้น ๆ ลง ๆ จนมันสามารถเดินทางเข้าช่องทางคับแคบได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจสามีกัดกรามกรอดมองใบหน้าแดงซ่าน ด้วยความคึกคะนองกับการได้เข้าครอบครองเรือนกายอันหอมหวาน นางกำลังรุ่มร้อนทรมาน ซุ่มเสียงกังวานที่ด
Read more

126

หญิงสาวส่งเสียงหัวเราะ “ข้าอาจทำไปอีกเรื่อย ๆ ให้ท่านสวมใส่มันไม่ทัน ในช่วงที่ข้าไม่อยู่ ข้าไม่มีโอกาสได้ทำมัน”“เจ้าคงได้รับการจารึกชื่อลงในศิลาของท่านราชาแห่งสวรรค์เป็นแน่ แม่นางนักทอผ้า เป็นไปได้ว่าท่านอาจให้เทพนักจารึกสลักมันเอาไว้ว่า ภริยาของเทพปีศาจชื่นชอบการถักทออาภรณ์ให้กับสามีของนาง นางสร้างมันขึ้นด้วยเวทหยินจากพลังของนาง สวยงามยิ่งนัก” ในน้ำเสียงออดอ้อนอ่อนหวาน นัยน์สีแดงฉานเป็นประกายเพ่งมองนางถักทอเวทสีดำให้กลายเป็นอาภรณ์อีกหลายต่อหลายชุด นางก็พูดคุยกับท่านอย่างฉะฉานเอาใจเรื่องของอาภรณ์อันสวยงามเหล่านี้ จะทำให้ท่านดูสง่างามในสายตาของเหล่าเทพชั้นฟ้าอาเป้ยจัดการอาภรณ์ให้สามีเรียบร้อย สลับเปลี่ยนไปมาอยู่หลายชุด ด้วยการสะบัดมือไปทางซ้ายและขวา นางเลือกไม่ได้สักชุด อย่างไรเทพอู่เฉินก็เป็นบุรุษเทพรูปงามในทุกอาภรณ์ ต่อให้ไม่สวมใส่อะไรเลยสักชิ้นหนึ่ง เรือนกายกำยำอันแน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามช่างเย้ายั่วอิสตรีเกล็ดสีนิลตั้งแต่หน้าท้องช่วงล่างไปทอประกายเป็นสีเหลือบม่วง ทว่านางก็ยังไม่เคยเห็น... ว่าสิ่งนั้นของสามีเป็นสีอะไร...จะเป็นสีเดียวกับเกล็ดสีนิล หรือเป็นสีเดียวกับผิวกายของผ่องของ
Read more

127

“ท่านจะรีบไปไหนเล่า?” นางถามทันทีที่ข้ามผ่านท้องนทีสีมรกตในเรือนเทพแห่งสายน้ำในชั่วอึดใจเดียว ขณะสองมือเรียวยังโอบรอบคอแกร่ง บุรุษเทพปีศาจปล่อยนางลงบนหน้าตักซึ่งเป็นเกล็ดสีนิล เมื่อนั่งบนตั่งไม้สลักลายอสรพิษในกามาภูมิมีเรือนเทพขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ มันไม่กว้างขวางเท่าเรือนเทพแห่งสายน้ำบนเทือกเขาทิศอุดร แต่เพียงพอสำหรับพักอาศัย เทพอู่เฉินมาพรอดรักกับภรรยาบ่อย จึงถือโอกาสลงหลักปักฐาน เนรมิตเรือนไม้ขึ้นมาในที่เงียบเชียบแห่งนี้ ซึ่งไม่มีปีศาจตนไหนกล้าข้ามผ่านอาณาเขตของท่านมา“ข้าควรต้องออมแรงไว้ให้มาก ไม่จำเป็น ก็ไม่อยากเดินทางไปที่ใด”“เราจะไม่จัดการเรื่องท่านแม่ให้เรียบร้อยก่อนหรือ? ข้าว่านางอาจต้องการพบท่านและข้า”“เป็นเพราะหยกพันปี พลังแห่งเพลิงกัลป์ เมื่อควบคุมมันได้ ก็จะไม่เป็นอะไร เจ้าและท่านแม่ไม่ต่างจากมนุษย์ที่ป่วยไข้ ต้องการยารักษาทั้งร่างกายและจิตใจ”หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นมองสามี นางไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไร!“ข้าว่าเทพอู่เฉิน... กำลังต้องการการรักษาเยียวยาเป็นอย่างมาก ท่านทำตัวประหลาดพิกล ท่านยังไม่พูดเรื่องเดียวกับข้า”“ข้าบอกเจ้าผ่านจุมพิตได้ จากนั้นเราจะกลับมาพูดภาษาเด
Read more

128

ในธรรมเนียมของเทพไม่ปรากฏความรักใคร่เกินไปกว่าการมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน ถึงอาจพบได้ในบางกรณี เช่นเทพแห่งท้องสมุทรมักครองคู่กันตราบจนเฒ่าชรา มีความรักใคร่เยี่ยงบุรุษและสตรี เยี่ยงสามีภรรยา ทว่าเป็นความรักในแบบของเทพผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ ผิดจากปีศาจอสูรซึ่งเป็นเรื่องของราคะกามารมณ์ชั่วครั้งชั่วคราว จึงทำให้เหล่าปีศาจอสูรมีบุตร สืบทอดต่อเจตนารมณ์ทั้งเทพ ปีศาจ อสูร ได้ถูกบันทึกเรื่องราวเอาไว้พอสังเขป เมื่อมีสิ่งแปลกใหม่เกิดขึ้นในทุกชั่วยาม ผู้ที่จะมารับหน้าที่ต่อ หากราชาแห่งสวรรค์ปัจจุบันละวางจากสังขารหรือหน้าที่ เทพรุ่นหลังจะได้รับประโยชน์ในกาลหน้าจากบันทึกเหล่านี้แต่จะมีผู้เห็นด้วยหรือไม่นั้น สุดแล้วแต่ความพินิจพิเคราะห์ ขณะที่จักรพรรดิแห่งเทวโลกผู้มีเนตรแห่งการหยั่งรู้คนปัจจุบัน ไม่ได้เห็นผิดถูกแต่ประการใด“เทพอู่เฉินเป็นปีศาจครึ่งหนึ่ง ไม่ใช่เทพโดยธรรมเนียมของเทวโลก ไม่ได้เกิดขึ้นจากลูกแก้วแห่งชีวิต”“ข้ารับปากทั้งสองเอาไว้แล้ว ก็ไม่อยากจะผิดคำพูด...”ใต้เท้าจีกงเอ่ย ในฝั่งตรงกันข้ามท่านผู้ดูแลเมืองเทพ บนตั่งนั่งไม้สลักเป็นลวดลายสัตว์เทวะอันประณีตงดงาม ล่องลอยอยู่กลางสระน้ำสีมรกตกว้างขว
Read more

129

“ลูกแก้ว...?” ในสุ้มเสียงสงสัยใคร่รู้เป็นอย่างมาก เนตรวิเศษบนหน้าผากของบุรุษเทพเปล่งประกายแสงสีทอง เมื่อส่ายมองไปทางสตรีเทพในฝั่งซ้าย “ใส่เข้าไปในท้องมารดาแห่งสายน้ำ แล้วให้กำเนิดบุตรน่ะหรือ?”“ใส่เข้าไปในท้องข้า”เทพทั้งหลายต่างนิ่งอึ้งตะลึงงัน ไม่ได้คิดเรื่องใดต่อจากนั้น ถึงยิ่งสงสัยเข้าไปกันใหญ่ จนใต้เท้าจีกงยอมเฉลยความจริงให้บรรดาเทพมากหน้าหลายตาหายข้องใจ“ข้าเคยลองหาหนทางอุ้มครรภ์แทนภรรยาข้า เพราะกลัวนางเจ็บปวดกับการคลอดบุตรและตั้งครรภ์ ข้าเห็นเทพหลิ่งฟางทำได้ ข้าก็อยากจะทำบ้าง ภรรยาของข้าเพียงเลี้ยงดูบุตรชายทั้งสอง” ใต้เท้าผู้มีใจเป็นหนึ่งยังหันไปทางสตรีเทพผู้มีใบหน้าอ่อนหวานงดงาม นางฟางเหนียงดูรุ่นราวคราวเดียวกับมารดาทั้งหลายบนโลกมนุษย์ นางมีอายุไล่เลี่ยกันกับสามีของนาง“ข้าไม่อาจทำให้นางบาดเจ็บแม้ปลายเส้นผม ข้ามีความรักใคร่ต่อภรรยาของข้าอย่างมากมาย เกินประมาณเป็นคำพูดของข้า เราสองยังคงเป็นผู้ถือพรหมจรรย์ ครองรักกันจนแก่เฒ่า...”ความรักอันบริสุทธิ์ ปรารถนาดีต่อกันเพียงเท่านั้น เป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับเทพ ทว่าเทพแห่งสายน้ำ บุตรชายทั้งสองแอบก้มหน้าหลุบยิ้มมองบิดามารดา เพียงเผลอคิ
Read more

130

อาเป้ยรีบตรงไปหาท่านอาจารย์ ด้วยความปลื้มปีติเป็นอย่างมากเมื่อได้พบท่านอีกครั้งบนเทวโลก จากที่ได้พบปะพูดคุยกันผ่านนิมิต ตรีเนตรของเทพอู่เฉินก่อนหน้านี้ ได้ไปเอ่ยคำขอบคุณต่อท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงนับตั้งแต่นางขึ้นมาเป็นเครื่องบรรณาการจะได้พบปะท่านผ่านกายทิพย์ซึ่งแยกมาจากร่างจริงนั้น ไม่ได้พูดคุยกันนาน นางเฝ้าคิดถึงอาภรณ์นักพรตสีเหลืองส้ม ผู้มาพร้อมกับคำสอนดี ๆ หลักธรรมการดำรงชีวิตให้กับนางมาโดยตลอด“คารวะท่านอาจารย์”“คารวะท่านอาจารย์”เพราะเผลอพูดพร้อมกัน อาเป้ยหันไปหัวเราะสามี นักพรตชราผู้ปลงผมปลงคิ้วในอาภรณ์เด่นเป็นสง่ากว่าผู้ใด หันหลังมองขวับกลับมานางก็สะดุ้งเหมือนคนทำความผิด นางไม่กล้าสู้หน้าท่านอาจารย์เมื่อนางทำตัวผิดธรรมเนียม“ข้ามีศิษย์ถึงสองเลยรึ? เอ่อ... ข้าไม่มีศิษย์เป็นเทพปีศาจ... ไม่รับแน่ ๆ ล่ะ”“อาจารย์ของภรรยาข้านับเป็นอาจารย์ของข้า จึงให้เกียรติด้วยการเรียกท่านอาจารย์”“ไม่ดีกว่า พวกเจ้าจะตบแต่ง จะอะไรกันก็ไม่บอกข้าแม้สักคำ หากเป็นบนโลกมนุษย์ ท่านเทพปีศาจคงได้ถูกเด็กวัดจับตัวไปสั่งสอนแล้วรู้ไหม?”อาจารย์ฮุ่ยหมิงเอ็ดศิษย์ นางก้มหน้าลงยกมือ คุกเข่าลงขอโทษขอโพยท่านอาจารย์เสี
Read more
PREV
1
...
101112131415
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status