Kakaibang Tikim のすべてのチャプター: チャプター 611 - チャプター 620

Davina POVHindi ko na alam kung ilang linggo na akong nakakulong rito. Nandito ako sa loob ng madilim at malamig na room na ito.Nasa gitna kami ng kung saan mang gubat na hindi ko matukoy. Hindi ako pamilyar.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko habang nakahiga sa kama. Tulad ng nakasanayan ko, hindi ako gumalaw agad. Pinakinggan ko muna ang paligid.Araw-araw, gabi-gabi mga tunog ng baril, kalansing ng espada at sigawan ng mga kalalakihan ang naririnig ko. May mga kababaihan din. Na para bang may mga nagte-training sa paligid. At sure akong mga tauhan ito ng mga pekeng Veron.Kapag tahimik ay napapapikit ako sandali.Hindi ito ordinaryong lugar. Araw-araw ay pinag-aaralan ko ang tunog sa labas. Nang sa ganoon ay hindi lang ako nakatunganga. Kailangan ko ring tulungan ang sarili ko.Dahan-dahan kong iginalaw ang daliri ko.Kaya ko na. Kaya ko nang gumalaw. Hindi na tulad noong mga unang araw na parang bangkay ako na nakahiga lang. Na hindi makakilos. Hindi makapagsalita ng maay

Davina POVNagbago na ang lahat. Tumindi na ang galit sa akin ng mga lintik na sina Harry at Venice. Nung malaman nilang inaalila ni Iliana si Jate sa mansion, maunting pagkain na lang ang binibigay sa akin. Pero okay lang, maayos pa rin naman akong nakakakain. Nabubusog pa rin ako.Ang nakakabuwisit lang, kapag umaalis si Harry na pinsan ko, pumapasok dito si Venice. Sinasampal at sinasạktan niya ako. Bumabawi siya sa ginagawa ni Iliana kay Jate. Palagi pang sinasabi sa akin ni Venice, na hindi ako makakalaya ng buhay dito. At pag namatay na raw ako dito, isusunod nila si Iliana at pati na rin si Braxton na nakakulong sa bilangguan. Galit na galit siya palagi. Gusto ko na sanang gumalaw at tumayo para labanan siya, pero nagtitimpi ako dahil baka maaga nilang malaman na nakakagalaw na talaga ako. Baka pilitin pa nila akong inumin ang mga gamot na iyon.Nung makita kong nagdidilim na ang paligid, humiga na ako sa kama ko, nakapikit, kunwari tulog. Tulad ng ginagawa ko tuwing gabi-gabi.

Iliana POVPumunta ulit kami ni Kuki sa bahay ni Zariyah para makibalita. Dito sa loob ng bahay ni Zariyah ay masyadong tahimik kapag ganitong oras.May amoy ng lutong ulam na parang kakahain lang kanina. Sa tingin ko ay parang sisig pork, kasi iyon ang naaamoy ko talaga.Lumabas na sa kuwarto si Zariyah. Naglakad siya palapit sa amin dito sa maliit na sala nila.Tinitigan ko si Zariyah. Seryoso na naman ang mukha niya. Kapag nandito kami sa bahay niya, para bang naaamoy kong kabado siya at hindi komportable.“Kumusta ang plano?”Hindi na ako nagpaligoy-ligoy. Gusto ko na agad malaman kung nag-uumpisa na ba siya? Kung nakausap na ba niya ang Mama Davina ko at ipinaalam na sa amin na ang panig ni Zariyah.Huminga siya nang malalim bago sumagot. “Hindi kasi madali iyon, Miss Iliana.”Oo, minadali ko talaga siya. Kasi, baka kako may magawa agad siya. Alam ko kasing magaling siyang assassin, so, baka naman may magawa agad siya. Saka, inaasahan ko pa naman na ngayong araw ay mailalabas na

Davina POVTanghali na at isa ito sa masahol na pinagdadanan ko. Sobrang init kasi dito sa kuwarto ko tuwing ganitong oras. Tuwing napakatindi ng sikat ng araw. Wala manlang kasing electric fan. Tinanggalan ako ng lintik na si Venice.Pero ang napansin ko, ngayong araw ay parang may kakaiba. Tahimik ang paligid, sanay na kasi ang tenga ko sa bawat ingay nila tuwing umaga, hanggang hapon.At doon ko narinig ang malakas na usapan nila nung dumungaw ako sa may bintana.“Maghanda na kayo!”Narinig kong sabi ng isa sa kanila. Ang lakas ng boses nito. Dahan-dahan kong inangat ang ulo ko, para makinig.“May training tayo sa kabilang area.”“Lahat kayo ay sasama!”Napakunot ang noo ko. Training sa malayo? Naisip ko agad na pagkakataon na ito para maitakas ako ni Zariyah.Mas lalo akong nakinig.“Yung mga maiiwan, kayo na bahala dito. Bantayan niyo ‘yang babae. Hindi ‘yan puwedeng makatakas.”Narinig ko ang mga paa nilang naglalakad na. Mukhang ngayon din ay aalis na sila.Hanggang sa naging

Iliana POVPag-uwi namin sa mansion, sa banyo ang tuloy ni Mama Davina. Hindi naman sa pagiging maarte, pero nung kasama namin kasi siya kanina sa sasakyan ay may amoy. Hindi ata siya nakakaligo ng maayos doon. Pero sabi naman niya, pinapaliguan siya minsan nila Zariyah, pero madalian. Hindi na masyadong nakukulkol ang balat. Halos sabon na nga lang daw ang gamit pati sa buhok niya kaya naging sobrang dry na ng buhok nito. Ngayon, ayon, nakababad pa siya ngayon sa bathtub. Habang naliligo, naka-wine pa. Iyon daw kasi ang nakasanayan niya noong okay pa ang buhay nila ni Papa Braxton. Hinayaan ko na lang, mukhang miss na miss na niya ang ganoong buhay.Habang naliligo siya, kino-contact ko naman si Zariyah. Siyempre, kahit natakas na niya ang Mama Davina ko, sinigurado ko pa ring magiging okay siya. Nakatanggap ako ng message sa kaniya. Ang sabi niya, huwag tumawag kasi nagkakagulo na ngayon doon sa hideout dahil sa paghahanap sa Mama Davina. Natuwa akong malaman na wala silang alam na