บททั้งหมดของ MAFIA BOSS SERIES: THE PRETENDING WIFE [Mr. KING]: บทที่ 41 - บทที่ 50

(Kiray pov) Buong gabi ako hindi makatulog dahil sa “Let sealed it with a kiss” na sinabi ni Laxus. Akala ko sa labi ako nito hahalikan pero sa noo pala. Nakakahiya dahil pumikit pa ako at ngumuso ng matagal. Paano ako haharap dito bukas? Baka isipin nito gustong-gusto ko ng halik niya. Gumulong ako sa kama at hinampas ang unan. “Arghh… nakakahiya talaga!” Ano ba kasi ang pumasok sa isip ko at pumikit pa ako. Naisahan ako ng lokong ‘yon ah. Kahit puyat ako ay maaga ako bumangon kinabukasan. May lakad kasi ako ngayon kasama si Mariz, kaya kahit ayoko na makasabay si Laxus mag-almusal ay wala akong choice. Natigilan ako ng mapansin na hindi man lang ito tumingin sa akin. Sanay kasi ako na kapag dumarating ako ay titingnan ako nito ng matiim, blanko o kaya malamig. Pero kakaiba ngayon, wala itong kibo at nakaupo lang na parang wala sa sarili. “Magandang umaga po, manang. Maraming salamat po.” Pasalamat ko ng bigyan ako nito ng gatas. Hindi ito kinakalimutan ni manang tuwing u

Hindi lang iisang video ang napanood ko habang tinutorture ang asawa ko ng sarili nitong ama. Hindi ko alam kung ilang beses akong humagulhol ng iyak dahil sa mga napanood ko. Parang sasabog ang dibdib, hindi ako makahinga sa awa para dito. Bakit niya ito ginagawa sa sarili nitong anak? Bakit? Kasalanan ba naging mahina para saktan ng ganito ang asawa ko? Ang dainġ, ang iyak at pagmamakaawa ni Laxus ay makabasag damdamin, gusto kong pumikit para hindi makita ang nakakahabag na kalagayan nito. Nasasaktan ako at parang pinipiraso ang puso ko sa nakikita ko. “Nang iluwal si Mr. King, nagkasundo ang magulang niya na dalhin siya dito. Hinubog nila si Laxus ng ayon sa kanilang gusto.” Hindi makapaniwala na tumingin ako kay manang. “S-silang dalawa po?” Malungkot na tumango ito. “Tama ang narinig mo, madam… sa katunayan, ang ina ni Laxus ang nagsuhestiyon na dalhin agad ang anak nila dito.” Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Akala ko noong una ay labag sa ina ni Laxus ang pa

(Laxus King pov) “Mr. King, this is a serious problem that we must solve before it gets worse. Dalawang buwan ng kulang ang mga supply na pinapadala sa ibang bansa. Kung magpapatuloy ‘to ay hindi natin magagarantiya kung magkakaro’n pa tayo ng susunod na transaksyon sa kanila!” “Balita ko ay pinasara ni Mrs. Solante ang ilan sa mga institute nila. Nawawala din ang kapatid ng asawa niya’t asawa nito, maging si Mrs. Solante ay nawawala at walang nakakaalam ng kinaroroonan ngayon. Sa loob ng maraming taon ngayon lang na-short ng supply ang Institute nila. This is a big problem on our Organization. Kung sa susunod na buwan ay mangyayari ‘to, marami ng bansa ang titigil sa pagkuha sa atin ng mga gamot!” “Mr. King, kailangan gawan mo ‘to ng paraan. Hindi ba’t Solante ang asawa mo? Bakit hindi siya ang humawak ng Solante Institute habang wala pa ang kanyang ina? Balang araw ay mamanahin niya din ang mga negosyo nila. Bakit kailangan patagalin pa? Let your wife handle their businesses nan

“I’m sorry to hear that, Rayana. Hindi ko alam. Wala man lang ako sa tabi mo para damayan ka.“ Lumayo ako sa kanya. Nakokonsensya ako pero kailangan ko ‘tong gawin. Naalala ko bigla si Joffrey. “Siya nga pala. May kilala ka bang Joffrey? May lalaki kasi na lumapit sa akin no’ng nasa Auction ako. Sabi niya kaibigan ko daw siya, pero hindi ko naman siya matandaan. Kilala mo ba siya?” “Hmm… Joffrey?” Umiling ito. “Wala akong kilalang Joffrey. Bukod kay Daniel ikaw lang naman ang kaibigan ko.” Natigilan ako at napatitig sa kanya. Hindi ‘yon ang sagot na inaasahan ko. Nang makita nitong nakatingin ako ay nag-iwas ito ng tingin. “Siya nga pala may pasalubong ako sayo galing ng Japan. Pagkatapos kasi ng Auction ay do’n ako dumiretso dahil may shoot ako don, kababalik ko lang kahapon.” ‘Kababalik? Eh nakita ko silang magkasama ni Joffrey?’ Nang tanggapin ko ang inabot nitong paper bag ay peke akong ngumiti dito. “Salamat dito, Maureen ha, kahit nasa ibang bansa ka hindi mo ak

May sampong minuto pa bago magsimula ang baking class. Hindi ako mapakali, pakiramdam ko talaga may matang nakamasid sa akin. “Nagbaon ka? Aayain pa naman sana kitang kumain do’n sa bagong bukas na mamihan do’n sa may kanto namin.” Sabi ni Mariz ng mapansin ang dala ko. “Pinabaunan kasi ako ni manang, nagkataon na idol pala niya si Chef Zues, kaya ayun nagpadala din siya para kay Chef.” Umingos ito ng banggitin ko ang lalaki. Palagi kasing nilalait ni Chef Zues ang gawa nito kaya inis na inis ito rito. “Alam mo kung hindi lang ako nanghihinayang sa binayad mo dito, hindi ko na itutuloy ang baking class na ‘to. Ang yabang naman kasi ng Zues na ‘yan! Wala na siyang ginawa kundi bantayan ang gawa ko. Kaya nga ako nandito para matuto, tapos lalaitin lang niya ako palagi?!“ “Honest lang siya okay—Ibig kong sabihin, gusto lang niya na matuto ka pa,” bawi ko ng tingnan niya ako ng masama. Si Chef Zues din kasi, parang inis na inis kay Mariz. Luminga ako. Absent yata si Maureen nga