“น้องยิหวาทำอย่างไรดีขอรับ” พิมานที่ถือกระโถนรองอาเจียนหันมาถาม “ทำอย่างนี้ไม่เห็นผลนะขอรับ ต้องไปตามแม่ใหญ่” ลีดงชอนหันมาบอกขวัญยิหวา ทว่าหล่อนยังนิ่ง “พี่ยิหวาจะทำอะไรก็ทำสิขอรับ ไม่เช่นนั้นคุณไตรทศตายแน่นะขอรับ” ขวัญยิหวามองลายเมฆที่ถลามาเขย่าต้นแขนหล่อน แต่หล่อนควรทำแบบนั้นเหรอ ไม่ได้หรอก “คุณยิหวา... ถ้าช่วยผมแล้วคุณเดือดร้อน คุณไม่ต้องทำนะ ปล่อยให้ผมตายเถอะ ผมไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้คุณ แค่คุณช่วยยายทิพย์ ก็เป็นพระคุณแล้ว” ไตรทศพูดตะกุกตะกักเพราะเหนื่อยมากก่อนจะโก่งคออาเจียนเอาของเน่าเหม็นออกมาอีก นั่นยิ่งทำให้ขวัญยิหวาหนักใจ เพราะหล่อนจนใจจริงๆ ที่จะพูดสิ่งนั้นกับเขา ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่อยากช่วยเขา แต่หล่อนช่วยเขาไม่ได้จริงๆ แล้วที่ไอ้ผีร้ายมันหัวเราะเยาะ ก็เพราะมันรู้ว่าหล่อนไม่มีทางทำแบบนั้นได้ “กระผมจะไปตามแม่ใหญ่” “ไม่ต้อง” หล่อนยั้งลีดงชอนไว้ “พี่จะบอกคุณไตรทศเอง” ขวัญยิหวาหันมาจ้องหน้าไตรทศนิ่ง พยายามเรียบเรียงคำพูดที่ซอฟที่สุด “คนที่
Last Updated : 2026-01-04 Read more