Rejected Wife of A Heartless CEO의 모든 챕터: 챕터 371 - 챕터 380

Tumayo si Edmund para bumili ng orange jam. Nagbe-bake ako ng tinapay, pero paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang ulat ng kamatayan.Pakiramdam ko’y napakatagal naming nag-imbestiga pero bumalik lang din kami sa pinagsimulan, at lalo lang akong nakaramdam ng matinding kawalan ng pag-asa.Noong una, balak kong imbestigahan nang mabuti ang pamilya Calderon. Ngayon nalaman kong walang koneksyon si Nica sa pamilyang iyon.Ang tanging sigurado lang ay ginagamit nga ni Melissa ang pekeng identidad ng nawawalang anak ng mga Calderon. Pero sino ba talaga si Nica?“Nagbe-bake ka ng tinapay?” sabi ni Vicento habang yumakap siya mula sa likuran ko.Isinantabi ko muna ang iniisip ko at pilit na itinulak palayo ang mga nakakainis na bagay. Honeymoon namin ito, gusto kong maging masaya.“Mm, anong tinapay ang gusto mo? Ibe-bake ko,” mahina kong sagot.Nakapalibot ang mga braso niya sa baywang ko habang nakasandal ang baba niya sa balikat ko. “May gusto ako,” bulong niya, mainit ang hininga sa tai

Kinabukasan.Madilim pa rin sa glass room dahil sa mga kurtina, maliban sa isang sinag ng araw na pumapasok mula sa kisameng salamin.Nagising ako dahil sa nakakasilaw na liwanag at pagdilat ko, bumungad agad sa akin ang malambing at mapagmahal na tingin ni Vicento.Kahit pagkatapos naming ikasal, bihira ko pa rin siyang makita.Palagi siyang abala, natutulog nang gabi na, at minsan umaalis pa bago sumikat ang araw.Pero nitong mga nakaraang araw, isinantabi niya ang trabaho para samahan ako, at pinahalagahan ko nang sobra ang mga bihirang sandaling payapa kaming magkasama.Pagtagpo pa lang ng mga mata namin, hinalikan na niya ang ulo ko. “Good morning, Ria.”Niyakap ko ang leeg niya. “Good morning, asawa ko.”Bagong kasal kami, kaya kahit ang hangin ay tila puno ng tamis. Pagkatapos naming maghilamos at mag-ayos, maaga pa rin.Matingkad ang sikat ng araw, at may mga hamog pang nakakapit sa mga halaman sa bakuran.Ang pusang Ragdoll ay tamad na nakahilig sa balkonahe habang dinidilaan

Ibinaling ni Vicento ang tingin niya. “Hindi pa natin nahahanap ang mastermind. Delikado pa rin tayo anumang oras. Hintayin muna nating maging ligtas bago natin pag-usapan ang tungkol sa pagbubuntis.”“Sige na nga.”Alam kong tama siya, pero hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang lungkot.Mabilis na lumipas ang tatlong araw sa maliit na bayang iyon. Kahit gusto kong samahan si Mama habang buntis siya, hindi kami maaaring manatili nang matagal ni Vicento dahil sa aming mga pagkakakilanlan.Noong gabi bago kami umalis, tinawag ako ni Mama sa tabi.“Ria… bumalik na ang batang iyon, hindi ba?”Tumango ako at sinabi ko sa kanya ang totoo.Sa totoo lang, nag-aalala ako na baka hindi stable ang kaluluwa ni Ria Canlas matapos siyang mabuhay muli sa katawan ng ibang tao, pero mukhang hindi naman nangyari iyon.Siguro iba ang punto ng kanyang muling pagkabuhay. Ilang buwan na siyang umalis sa katawan niya, at matapos niyang umalis, wala siyang sariling kamalayan tulad ng nangyari sa akin.I

Hindi pinansin ni Mariel ang tingin niya at diretso siyang naglakad papunta sa sasakyan namin.Si Vicento, na nakaupo sa wheelchair, ay paalalang nagsalita habang nasa pintuan, “Hindi angkop ang suot na iyan para sa okasyong ito.”Doon lang bahagyang kumalma si Ivan. “Huwag mong kalimutan ang kontrata natin.”Iniabot niya ang kamay niya para hawakan si Mariel, pero naka-high heels ito at tumangging tanggapin ang kamay niya, saka umiwas.Bago tuluyang magsara ang pinto, narinig ko ang mahina ngunit mababangis na salita ni Ivan. “Sino ang nagsabing magsuot ka ng ganyan?”Maginoo at napakalambing namang inalalayan ako ni Vicento papasok sa sasakyan.Medyo nag-aalala ako. “Okay lang kaya si Mariel?”“Huwag kang mag-alala. Ganyan lang magsalita si Ivan, pero hindi niya sasaktan si Mariel. Isa pa, nagsisimula na rin siyang magbago.”Doon ko lang napansin na hindi dark suit ang suot ni Vicento ngayon. Pareho ito ng kulay ng evening gown ko, pati bow tie niya ay malambot na off-white.“Ang gu

Pinigilan ko ang kaguluhan sa loob ko. “Oo, ako ito. Ayos ka lang ba?”Ipinatong niya ang kamay niya sa akin, at tinulungan ko siyang makatayo. “Ayos lang ako.”Tumingin ako sa paligid pero hindi ko nakita si James. “Hindi ba dapat pinoprotektahan ka niya? Bakit ka mag-isang binubully dito?”“A-Ayos lang ako.” Iwas ang tingin niya.Sakto namang napansin ko ang ilang bodyguard na nakaitim, at doon ko naunawaan na binabantayan siya. Hindi sila maaaring kumilos dahil si Chloe ang kaharap niya.Magagamit ko kaya ang pagkakataong ito para mailayo siya?Biglang nagbago ang ekspresyon ni Chloe nang makita niyang hindi namin siya pinapansin. “Kinakausap kita.”Malamig ko siyang tiningnan. “May nagsasalita ba? Pasensya na, akala ko may asong tumatahol.”“Ria, tigilan mo ang pagyayabang mo. Dati nga hindi ka man lang kwalipikadong dumalo sa mga banquet ng pamilya Canlas. Nag-asawa ka lang ng mayaman, akala mo kung sino ka na? At saka, nandito rin si Andrea Sarmiento ngayon. Bantayan mong mabuti