Nanginig ang buong katawan ko sa ngiti niya.Paanong may ganitong klaseng contrast? Ang nakababatang kapatid niya ay parang munting araw—masigla at maliwanag. Pero itong kuya niya, kahit wala siyang ginagawa at nakatayo lang habang nakangiti, pakiramdam ko ay parang makamandag na ahas na sumisitsit, dahilan para kilabutan ako.“Mr. Aurelio, pasensya na po kung nakakaabala ako.”“Paanong magiging abala iyon? Narinig ko kay Jander na gusto mo raw samahan si Melissa. Labis akong natutuwa.”Normal naman niyang sinabi iyon, pero nang marinig ko ang salitang “samahan,” hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang discomfort. Nakakulong si Melissa; ang pagsama sa kanya ay parang ibig sabihin ding ikulong ako.Nananatili pa rin sa mukha niya ang pekeng ngiti. “Please come in, Miss Ria.”Sumunod si Jason, at agad kong ipinaliwanag, “May nangyari po kasi kamakailan sa bahay, kaya nag-aalala ang asawa ko na mag-isa ako. Ayos lang po ba kung may kasama akong tao?”“Walang problema, tuloy lang kayo.
더 보기