جميع فصول : الفصل -الفصل 960

JACQUELINE POV Masasanay? Parang hindi yata. Malabong mangyari iyun lalo at ang kasal na ito ay hindi ko naman inaasahan na magtatagal. Maghihiwalay din kami sa takdang oras kaya naman dapat hindi ako nasanay sa ganitong buhay. Oo, pwede kong i-enjoy for experience na din pero hindi ko pwedeng asahan na palagi itong mangyayari sa buhay ko. Dahil naniniwala pa rin ako na ang lahat ay may katapusan. Muli akong napatitig kay Russell at nang mapansin ko ang kakaibang pagkakatitig niya sa akin kaagad din akong nag-iwas ng tingin. Hindi ko na tuloy alam kung ano ang mas nakakabigla, ang yaman niya, o ang paraan ng pagtitig niya sa akin. Ramdam ko din tuloy ang kakaibang pagkabog ng dibdib ko. Hindi ako sanay na ganito. Hindi ako sanay na titigan niya ako ng ganito na para bang may something sa akin? Katahimikan ang namayani sa pagitan naming dalawa nang lumapit ang isang flight attendant at magalang kaming tinanong kung may gusto ba kaming inumin. Hindi ko na alam kung paano

JACQUELINE POV Kaagad din naman akong tumalima. Pagharap ko sa salamin, sandali akong natigilan. Para bang ibang tao ang nakikita ko, mas elegante, mas… confident. Lumapit si Russell sa likod ko at tumingin din sa salamin. "See? Perfect." Hindi ko alam kung anong isasagot ko, kaya tumawa na lang ako ng mahina. "Maganda siya, kaya lang, mahal yata ito." sagot ko din kahit na hindi ako sigurado kung magkano ba talaga ang jacket na ito. Hindi ko alam kung paano mag convert ng pera ng Japan eh. "Kaya natin itong bayaran. Kung gusto mo, dagdagan mo pa." nakangiting sagot naman niya sa akin "Naku, huwag na...sayang naman kung bibili pa tapos pag-uwi natin ng Pinas, hindi ko naman magagamit eh." sagot ko din kaagad "I think, mas okay kung bumili pa tayo. Sa mga susunod na araw, baka mas lalo pang bumaba ang temperature at maganda na iyung ready ka." nakangiting wika niya At dahil ayaw talagang paawat ni Russell, wala na akong nagawa pa kundi ang hayaan siya sa gusto niya

JACQUELINE POV PAGDATING ng kwarto, kaagad kong hinubad ang makapal kong jacket. Pati na din ang aking boots. Medyo mainit na sa katawan ang buong paligid. Siguro dahil sa eksaktong tempreratura ng buong paligid Hindi kasi kagaya sa labas na sobrang nagyeyelo. Dito sa loob ng kwarto, sakto lang, sa balat ang lahat-lahat Wala sa sariling napatingin ako kay Russell. Hinuhubad na din niya ang kanyang jacket. Muli, isang hindi ko mapigilang kaba ang kaagad na bumalot sa buo kong pagkatao. Kung totoosin, bahagi ng travel na ito ay ang honeymoon naming dalawa. Kaya lang, magiging kagaya ulit ba ng kagabi ang set-up namin? Maghihiwalay ba ulit kami sa pagtulog? "What do you want...gutom ka ba? Gusto mo bang umorder tayo ng snacks?" maya-maya nakangiti niyang tanong. Kaagad din naman akong nag-iwas ng tingin sa kanya "Ha? Ahmm, busog pa kasi ako eh. Tsaka, gabi na yata." kinakabahan kong sagot. Isang makahulugang ngiti naman ang kaagad na gumuhit sa labi niya. "Yeah, gabi na a

JACQUELINE POV "Mabuti na lang talaga at nandoon ka ng gabing iyun. Ikaw ang naging tagapag tangol ko at alam mo bang never kong pinagsisisihan ang nangyari sa ating dalawa?" lakas loob kong wika kay Russell Hindi ko alam kung epekto ba ito ng isang tagay lang ng wine na pumasok sa sistema ko pero gusto ko lang naman ipaalam sa kanya na hindi ako nagsisisi na siya ang first ko. Or baka nga siya na din ang last eh Wala na yata akong balak pang pumasok sa iisang relasyon. Sa ngayun, mas gusto ko na lang ipriority ang sarili kong kaligayahan. Gusto kong i-enjoy ang naging malaya mula sa mga kamay ng mga taong never kong naramdaman ang halaga ko sa kanila. "Are you sure? HIndi ka galit? Never mo akong isinumpa gayung kung totoosin, noong nagising ka ng umagang iyun, bigla mo na lang akong nilayasan?." nakangiting sagot niya naman sa akin "Normal reaction lang iyun ng isang babaeng nakipag one night stand sa isang lalaking hindi kilala. Alangan naman magpaparty ako pagkataos mo

JACQUELINE POVKINAUMAGAHAN, sa unang pagmulat ng mga mata ko, hindi maipaliwanag na sakit ng katawan ang una kong naramdaman. Akmang babangon na sana ako pero naramdaman ko na lang ang biglang paghapit ng kung sino sa katawan koWala sa sariling napabaling ako ng paningin at doon sumalubong sa paningin ko ang walang iba kundi si Russell.Nakapikit ang kanyang mga mata at halatang inaantok pa"Saan ka pupunta? Don't tell me, tatakasan mo na naman ako." narinig kong wika niya. Halata sa boses nito ang pagkaantok kaya wala sa sariling iniangat ko ang mga kamay at nakangiting hinaplos ang matangos niyang ilong"Paano naman ako makakatakas sa iyo gayung nandito tayo sa Japan." nakangiting sagot koDahan-dahan naman na nagmulat siya ng tingin at direktang tumitig sa akin ang namumungay niyang mga mata."I forgot..pero, masyado pang maaga. Mamaya ka na bumangon. Matulog pa tayo.'" sagot niya at para akong isang teddy bear. Mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakayapos niya sa akin"Pero,