Alle Kapitel von Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Kapitel 961 – Kapitel 970

JACQUELINE POV PAGKATAPOS namin kumain, nagpasya na din kaming lumabas ni Russell para mamasyal. Kagaya kahapon, makapal ang suot namin. Nagyeyelo pa rin kasi sa labas Pero, hindi naman kami masyadong affected. Lalo at pagkalabas namin ng hotel, may sasakyan nang naghihintay sa amin. Buong maghapon kaming gumala, nagshopping at nagtry ng iba't -ibang pagkain dito sa Japan. At nang mapagod, umuuwi kami ng hotel para magpahinga Sa buong linggo ng pananatili namin sa Japan, masasabi kong nag-enjoy talaga ako. Lalo na at kasama ko si Russell Wala siyang katulad. Lahat na lang yata ng klase ng pag-aalaga, ibinibigay niya sa akin. Kaya naman, walan sawa kong paulit-ulit na ipinagkaloob ko din ang sarili ko sa kanya Hangang sa dumating na ang oras na kailangan na naming bumalik ng bansa. Medyo bitin ang bakasyon naming ito pero ang mga moments na kasama ko siya, mananatili iyun sa puso ko hangang wakas. Pagkauwi ng Pinas, sa bahay na regalo ng mga nakakatandang Villarama kami d

JACQUELINE POV"SUSUNDUIN kita mamaya." nakangiting wika ni Russell sa akin habang nakayakap ako sa aking bagong School bag."Kaya ko na. Ibig kong sabihin, baka busy ka. Ayaw kong maka-isturbo." sagot ko din namanNahihiya na talaga ako sa mga kaganapan na makikita sa buong paligid. Naririnig ko na ang mga bulungan ng mga kapwa ko istudyante at tama nga ang hinala ko. May nakakakilala dito kay Russell Davis."Hmm, no! I insist! Tsaka, hindi ako busy." nakangiting sagot niya at pagkatapos noon, basta na lang ako nitong hinalikan sa noo bago nakangiti na sumakay ng sasakyanNapapatulala na lang talaga ako! HIndi ko kasi talaga akalain na hahalikan ako nitong si Russell sa harapan ng maraming tao. I mean, kahit sa noo lang ang halik na iyun, pero halik pa rin. At ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko"See you later, Wife." narinig kong muling wika ni Russell, bago nito tuluyang pinaharurot ang sasakyan paalis.Naiwan naman akong napatulala na lang. Pakiramdam ko, hindi pa tapos ang

JACQUELINE POV “AYOS ka lang ba?” nag-aalalang tanong sa akin ni Lilia habang mabilis niyang hinahabol ang paglalakad ko palabas ng hallway. Natapos din ang medyo mahaba-habang balitaktakan namin ni Aimee at kasalukuyan na kaming naglalakad patungo sa room ng first class namin. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko dahil sa nangyari kanina. Hanggang ngayon ay parang naririnig ko pa rin ang mapang-asar na boses ni Aimee habang ipinagsisigawan niya sa harap ng halos kalahati ng klase na asawa na raw ako ni Russell Davis. Mabuti na lang at tumunog agad ang bell, kung hindi ay baka mas humaba pa ang eksena namin. Kasama ko pa rin sila Lilia, Jezzie, at Eduardo. Kanina pa nila ako tinatanong kung may katotohanan daw ba ang sinasabi ni Aimee. Iyon ay ang tungkol kay Russell. Kung totoo bang asawa ko na siya. “Jackie, seryoso kasi kami,” muling sambit ni Eduardo habang nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng uniform niyang pantalon. “Hindi naman basta-basta nagbibiro si Aimee tungkol sa g

JACQUELINE POV TAPOS na ang klase?" nakangiting tanong sa akin ni Russell pagkalapit niya sa akin. HIndi na din ako nakapalag nang bigla na lang niyang kunin sa akin ang bag ko. "Oo, kakatapos lang." sagot ko din naman kaagad. Napangiti naman siya bago niya hinarap ang mga kaibigan ko "Nagmamadali ba kayo? Sumabay na kayo sa amin, kakain muna tayo ng dinner bago umuwi." pagyayaya niya. Napansin kong kaagad na namilog ang mga mata ng tatlo kong mga kaibigan at sabay-sabay na tumango "Ha? Talaga? Aba, oo naman! Libre na iyan eh, hindi talaga namin palalagpasin iyan.' ani ni Lilia. "Oo, siyempre. free kami ngayun." sabat naman ni Jezzie "Kung ganoon, ano pa ang ginagawa natin. Tara na!" pagyayaya ni Russell at pagkatapos noon, sabay-sabay na kaming naglakad patungo sa kotse Ni hindi man lang namin napansin ang matalim na titig ng kung sino na nakasunod pala sa amin. Sa isang sikat na restaurant kami dumiretso. Pagkapasok pa lang namin ay bumungad na agad ang malamig na h

JACQUELINE POV “Oo, ex ko si Martin, pero matagal ko na siyang hindi gusto! Simula noong pinatulan niya si Aimee, matagal na ring hindi maayos ang tuwing pagkikita namin. Ang weird nga kanina eh... hindi ko alam kung bakit mainit ang ulo niya. Sila nga itong may kasalanan sa akin, sila din itong galit,” seryoso kong sagot kay Russell habang diretso ang tingin ko sa harapan. Mahigpit ang hawak niya sa manibela. Halos mamuti ang mga daliri niya sa sobrang higpit habang tahimik na nakatingin sa daan. Tanging tunog lang ng aircon at ng makina ng sasakyan ang maririnig sa loob ng kotse. Hindi agad siya sumagot. At dahil doon, mas lalo akong nakaramdam ng matinding pagkailang. Gusto ko sana siyang tanungin kung ano ang problema kaya lang, nahihiya naman ako Hindi ko din alam kung ano bang nakain ng taong ito at kung bakit bigla siyang naging sobrang seryoso. Kanina naman ay maayos pa siyang kasama. Ngayon, parang may kung anong bumabagabag sa isip niya. Hyaysst, napansin kong bigl