Tous les chapitres de : Chapitre 261 - Chapitre 270

Elizabeth's Point of ViewMataas na ang araw nang bumaba ako para samahan si Mama at Kuya Nexon na mag-almusal. This morning was different from the previous ones. Hindi gaanong masakit ang ulo ko at hindi rin gaanong masama ang pakiramdam ko kaya nang kumatok ang katulong sa kuwarto ko at nagtanong kung dadalhin lang ba sa kuwarto ang almusal ko o sasabay ako kayna Mama sa baba, ay mas pinili ko ang panghuli.Siguro ang konsensya ko rin ang nag-udyok sa akin na naharapin kahit paano ang pamilya ko, kahit na ang totoo ay kabadong-kabado ako.I've been avoiding them my whole life. Hindi na ako sanay na sabay-sabay kami sa hapag. Lalo pa ngayon sa sitwasyon ko.Pagkarating ko sa dining area ay agad na nanuot sa ilong ko ang amoy ng kanin na may bawang at pritong itlog at bacon.Siguro ay masyado lamang sensitibo ang pang-amoy ko kaya nahulaan ko agad kung anong nakahanda sa hapag."Halika, hija. Maupo ka." Tawag ni Mama.Si Kuya Nexon at si Mama ay kapwa nakaupo na sa kani-kanilang mga s

Elizabeth's Point of ViewNakahanap ng doktor si Kuya. Isa sa mga kaibigan niya ang nagrekomenda na si Dra. Valencia ang kunin naming doktor dahil mabait at magaling sa pag-aalaga ng mga buntis.At first, I was honestly hesitant. Kinakabahan ako at hindi mapakali, lalo pa't alam ko na medyo bata pa ang doktor at kilala rin ng lahat sa San Gabriel.Paano kung kilala ko?Huwebes ng umaga, scheduled din iyon ng prenatal check up sa pampublikong ospital. Bago ang private clinic ni Dra. Valencia ay madadaanan namin ang pampublikong ospital. Nakabukod ang tila maliit na clinic para sa mga buntis, kaya habang nakasakay sa SUV ay natatanaw kong mahaba ang pila ng mga buntis sa labas ng clinic na iyon.Abala sila sa pagpila para lang matingnan ang kalusugan nila at nang dinadala nila. At sa kabila ng ingay, mahabang pila, at medyo maalinsangang panahon ay matyaga pa rin silang naghihintay.Samantalang ako...Nagbaba ako ng tingin sa tiyan at huminga ng malalim bago iyon haplusin."Are you alri

Primitivo's Point of View"I talked to Kuya Nex," panimula ni Nicole nang sagutin ko ang tawag niya.Tumigil ako sa pagbaba ng hagdan, hindi ko inaasahan na tutulungan niya ako kahit na sinabi niyang hindi niya gustong makialam sa kung ano man ang nangyayari sa pagitan namin ni Liza.But her tone is obviously cold and distant."Abala siya ngayon, maghahanap siya ng OB-GYN para kay Liza. They want her to be checked-up in San Gabriel."I furrowed my brows. Of course, she needs a doctor to check her up and our baby. Sumikip ang dibdib ko nang maisip na hindi ko man lang siya masasamahan sa check-up niya kahit na gusto kong naroon ako sa tabi niya.D*mn it."Hanapin mo ang doctor na makukuha ni Kuya Nexon. In that way, you can still monitor Liza and the baby's well-being. Kahit man lang sa bagay na 'yon, may alam ka."Bago pa makapagsalita ay binabaan na niya ako ng tawag. She's still mad and I know she's not happy with this.But I'm grateful that she's helping me.Nakatakda akong sumunod

Elizabeth's Point of View They let me rest for two days before they allowed me to participate again for the wedding's preparation. Si Kuya Nexon ang naghatid sa akin sa Lanayan at dahil may aasikasuhin pa siya, kailangan niya bumalik sa San Gabriel pagkatapos na maghatid sa akin. Nakakahiyang isipin na nagiging abala lamang ako sa mga taong nakapaligid sa akin. I know they're really worried for me, but I'm becoming a burden to them. Ayaw nilang magmaneho ako ng sasakyan, mas gusto pa ni Kuya Nexon na siya ang magdrive sa akin papunta sa kung saan ko gustong pumunta... just to make sure I'm safe. Nasa likod kami ng mansion nila Kuya Alted, I brought my laptop and my tablet with me dahil ilang araw din akong halos walang nagawa at nakahilata lang sa kama. I have so many pending task.Inilapag ni Aurora sa harap ko ang inspo na napili niyang gawin ng florist sa mga bulaklak sa kasal. Sinulyapan ko lang siya, bago ibinalik ang tingin sa screen ng laptop.There's so many unread emails!

Elizabeth's Point of ViewBuong araw kaming nasa bahay lang. At dahil naghahabol ako sa preparasyon, si Cassy lang ang madalas na makausap ni Aurora, samantalang nakatutok naman ako sa laptop.Alas tres nang magdala ng meryenda ang mga katulong sa likod ng bahay. Lemon cake ang binake nila, na sa amoy pa lang ay mukhang hindi tatanggapin ng hininga ko kaya si Aurora lang at Cassy lang ang kumain.I was stretching my back. Si Aurora ay pasulyap-sulyap sa akin, samantalang si Cassy ay medyo abala sa pagkain at sa pagtipa sa kaniyang cellphone. Mukhang gustong-gusto niya iyong cake."Hindi ka kumain ng cake," puna ni Aurora."May gusto ka bang ibang pagkain? Ipapaluto ko. O pwede kong bilhin sa labas, Liza." Mahina niyang sabi.Umiling ako. Pakiramdam ko ay busog pa naman ako, pero parang kanina pa umaakyat ang asido sa sikmura ko. Maybe it's the work that's blocking the signals from my brain. Baka nga nagugutom na ang baby ko pero dahil abala ako sa trabaho ay hindi ko na iyon napapansi