หน้าหลัก / Romance เรื่องสั้น / Hayaang Lumipas ang mga Taon / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ Hayaang Lumipas ang mga Taon: บทที่ 1 - บทที่ 10

29

Kabanata 1

"Chloe, natatandaan mo yung engagement na sinet up ng pamilya natin para sayo noong bata ka pa? Ngayong magaling ka na sa sakit mo, gusto mo bang bumalik sa Kingston City para magpakasal? Kung ayaw mo pa rin, pwede kong kausapin ulit ang dad mo at ikansela na ang buong kasal.”Sa loob ng madilim na kwarto, walang ibang marinig si Chloe Smith maliban sa katahimikan.Sa kabilang linya ng phone, inihanda na ng nanay niya ang kanyang sarili para sa muli niyang pagtanggi, ngunit biglang nagsalita si Chloe noong sandaling iyon.“Uuwi ako at magpapakasal." Ang kanyang ina, si Felicia Brown, ay nagulat.“Ah… Ayos lang sayo?”Sumagot si Chloe, "Oo. Kailangan ko lang ng kaunting oras oras para ayusin ang lahat dito sa Marina City. Bigyan niyo ako ng kalahating buwan, at uuwi ako dyan. Mom, sige na ay iayos mo na ang wedding plans."Pagkatapos ng ilan pang salita, pinutol ni Chloe ang tawag.Pagkababa niya ng phone, nanuot papasok ng kwarto ang malakas na tugtog mula sa party sa baba, na

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 2

Isinara ni Chloe ang kanyang pinto, ipinasok ang kanyang earphones, at hindi na pinansin ang ingay mula sa labas.Nakapagdesisyon na siyang umuwi at magpakasal, alam niyang kailangan niyang magbitiw sa kanyang trabaho. Gayunpaman, determinado siyang tapusin ang kanyang mga proyekto, layuning maiwasan ang anumang abala sa iba.Umupo siya nang mag-isa sa harap ng panoramic na bintana, masigasig na tinatapos ang kanyang trabaho.Habang ang araw ay lumubog sa likod ng abot-tanaw, ang kalangitan ng gabi ay unti-unting nagiging madilim.Inalis ni Chloe ang kanyang mga earbud, tumayo, at nag-unat. Matapos ang mahabang oras ng pagtutok sa trabaho, tapos na siya.Ang gusali ay tahimik na tahimik na.Binuksan niya ang kanyang telepono para sa kaunting walang isip na pag-scroll.Doon lumabas ang isang mensahe mula kay Helen. Walang pag-aalinlangan, tinapik ni Chloe ito upang buksan.[Bakit hindi mo ni-like ang post ko?]Isang minuto lang ang lumipas bago sumunod ang isa pang mensahe.[N

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 3

Habang kaharap ang dalawang nag-aalalang lalaki, nagsalita siya nang may kalmadong hindi niya talagang nararamdaman. "Mga litrato lang 'yan. Makakakuha pa tayo ng iba, di ba?”"Talagang nagawa ng apoy ang kanyang trabaho, kaya kailangan nating gumawa ng bagong mga alaala. Panahon na rin para maglakbay ulit tayo."Si Andrew, na sinisikap gawing mabuti ang sitwasyon, ay sinalubong ng masiglang pagsang-ayon ni Stephen.Oo, at pwede nating isama si Helen sa pagkakataong ito. Palagi siyang gustong maglakbay.Hindi napigilan ni Chloe na matawa nang kaunti sa mga salita ni Stephen.Kinuha nina Andrew at Stephen ang kanyang pagtawa bilang tanda ng pagsang-ayon at sabay-sabay silang nagbuntong-hininga ng ginhawa.Nang malapit na silang pumasok muli, napahinto sila sa kanilang nakita—ilang kahon sa sala na wala roon nang umalis sila kaninang umaga."Ano itong lahat?" sabay nilang tanong.Binigyan ni Chloe ng mabilis na tingin ang mga kahon. "Oh, nag-resign ako sa trabaho ko. Iniisip kong

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 4

Hawak ni Helen ang tropeo, ngunit wala sa kanyang mukha ang sigla ng tagumpay. Hindi siya mukhang gustong magdiwang, at tiyak na hindi niya ito ibibigay kay Chloe.Sa halip, kinagat niya ang kanyang labi, malaki at nagmamakaawang mga mata habang nagsasalita siya. "Chloe, sinabi ng direktor na ibigay ko sa'yo ang tropeo. Napakalaking bagay nito, at ang galing-galing mo. Magiging sobrang matapang ako at magtatanong. Hindi ko pa kailanman napanalunan ang gantimpalang ito. Pwede bang hiramin ko ang tropeo kahit ilang araw lang?"Hiramjn?Hindi pa kailanman nakarinig si Chloe ng ganitong kabaliwan. Itinaas niya ang kilay at sinabi na may pekeng ngiti, "Kung alam mong bold 'yan, huwag ka nang magtanong. Kung gusto mo talaga, ikaw na lang ang manalo."Sa mga salitang iyon, inabot niya ang tropeo mula sa yakap ni Helen.Ang malamig na tugon ni Chloe ay nag-iwan kay Helen na naguguluhan, na para bang siya ang biktima ng isang malaking kawalang-katarungan. "Chloe, bakit ka ganyan? Hindi k

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 5

Hindi napansin ni Chloe kung kailan naputol ang tawag.Kumalma siya sandali bago sinabi, "Magpapakasal na ang best friend ko. Bakit? Iniisip niyo bang guluhin ito?"Si Andrew at Stephen ay hindi na siya kinakausap kamakailan. Pagbalik niya sa Kingston City, malamang na hindi na sila magkikita muli—hindi man lang bilang magkakilala.Walang silbi ang pagbubulgar ng kanyang sariling mga plano sa kasal.Sa kanyang komento, nagpalitan ng naguguluhang tingin sina Andrew at Stephen ngunit hindi na nila ito pinansin. "Huwag na, pwede ka nang umalis. Ang dami kong trabaho sa opisina," sabi nila.Si Andrew, na tila hindi pa rin makabawi sa aksidente ni Helen kaninang umaga, kumuha ng ilang papel at nagmadaling pumasok sa silid-aralan na may malamig na pakiramdam.Ang mukha ni Stephen ay nakasimangot habang idinagdag niya, "Nasugatan si Helen dahil sayo. Dapat kang humingi ng tawad sa kanya. Kung hindi, hindi ako sasama sa mga kasiyahan sa kasal.”Sa mga salitang iyon, nagmartsa siya pa

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 6

Matagal-tagal, pero sa wakas ay nakabawi na ng hininga si Chloe. Sumandal siya sa pader, mahigpit na hawak ang kanyang gamot sa kamay, tinakpan ang kanyang mukha upang mapigilan ang polen.Wala pa siyang isang segundo para makahinga nang maluwag nang dumapo sa kanya ang boses ni Andrew na puno ng akusasyon na parang sampal."Bakit lagi mong pinapansin si Helen? Binibigyan tayo niya ng mga bulaklak at ikaw ay tinatapon mo lang ito sa lupa!"Ang boses ni Stephen, puno ng galit, ay hindi nagtagal. "Chloe, parang hindi ka na makatuwiran lately. Ano bang nangyayari sa'yo?"Humigop ng malalim si Chloe, nanginginig sa halo ng galit at pagkabigo. May bagyo ng mga salita sa loob niya, handang sumabog, pero ang lumabas lang ay isang pigil na hikbi, ang kanyang mga mata ay puno ng luha."Ako, nagbago? Talaga bang nagbago ako, o ikaw ang nagbago? May hika ako, at allergic ako sa pollen. Paano mo makakalimutan 'yon?"Mahina ang kanyang boses, pero ang kanyang mga salita ay tumama kina Andrew

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 7

Sa wakas, ayos na ang bahay, at huminga nang maluwag si Chloe.Parang isang malaking bigat ang naalis mula sa kanya sa isang iglap.Habang nilalagdaan ang mga papeles, napagtanto niya na ang petsa ng deadline para sa huling paperwork ng real estate ay pareho ng araw ng kanyang pag-alis.Tamang-tama ang timing. Ibig sabihin, maiiwasan niya ang nakakahiya na pamamaalam kina Andrew at Stephen.Pirmahan ang kanyang pangalan, naramdaman ni Chloe ang agos ng ginhawa. Halos lahat ay nasa likuran na niya.May isa pang bagay na kailangang gawin.Pumunta siya sa mall, pumili ng isang makinis na masahe at isang astig na pares ng pulseras bago nagpunta sa bahay ni Natalie.Sa sandaling pumasok siya sa pinto, niyakap siya ni Natalie nang mahigpit."Chloe, napakahirap pakawalan ka. Matagal ka nang bahagi ng Marina City, at minahal na kita na parang sarili ko. Ang magiging pakiramdam ay sobrang kawalan nang wala ka," sabi ni Natalie, ang boses niya ay puno ng damdamin habang hawak-hawak ang k

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 8

Huminto si Chloe at mukhang nahulog ang mga lalaki nang makita nilang hindi siya galit.Lumapit si Andrew, hinawakan ang kanyang kamay. "Kalimutan mo na ang pag-iimpake. Ang dami masyadong abala niyan. Ipapaabot ko na lang sa driver natin mamaya, at sabay na nating ililipat ang mga gamit mo sa bagong lugar."Tumango si Stephen na parang isa sa mga bobblehead.Sa sandaling iyon, halos makita ni Chloe kung paano siya tinitingnan noon, parang siya lang ang nasa mundo nila.Noong mga bata pa sila, sapat na ang mag-usap at magtawanan. Gayunpaman, ang mga pangakong iyon noong pagkabata ay mga salitang naglaho sa hangin.Tumingin si Chloe kay Helen, umiling, at sinabi, "Walang kailangan. May mga bagay akong dapat ayusin mag-isa."Nang hindi naghihintay ng sagot, lumiko siya at umalis.Katatapos lang ni Chloe na mag-ayos sa kanyang kwarto, nag-refresh, at nahulog sa kanyang kama nang mag-vibrate ang kanyang telepono sa isang tawag mula kay Helen. Ang boses ni Helen, matamis at mayaban

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 9

Pagkatapos ng palitan, sinamahan nina Andrew at Stephen si Helen papunta sa kanilang mesa, katabi ng mesa ni Chloe.Parehong mga lalaki ay nag-aagawan para ihain ang plato ni Helen, ang kanilang mga mata ay halos kumikislap sa pagnanasa.Pinanood ni Melissa ang buong pangyayari, sobrang galit na halos masira niya ang kanyang steak, pero si Chloe ay tila larawan ng kapayapaan. Melissa kinagat ang kanyang dila, pinanatili ang kanyang kalmado at nanatiling tahimik.Tapos na ang mga lalaki sa hapunan at umalis din kaagad.Sinabi ni Chloe ang kanyang pamamaalam kay Melissa at umuwi na.Hindi bumalik sina Andrew at Stephen noong gabing iyon, pero hindi ito alintana ni Chloe. Abala siya sa pag-iimpake ng kanyang mga bag.Sa umaga, ang tunog ng mga yapak ay nagsabi sa kanya na dumating na sina Andrew at Stephen.Ito ay isang araw ng paglipat, pagkatapos ng lahat.Gayunpaman, hindi nila alam na ang kanilang bagong tahanan, ang kanilang hinaharap, ay hindi kasama siya.Lalong lumakas an

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 10

Pumasok si Chloe sa eroplano, nakatalikod sa lahat ng kanyang iniiwan, ang kanyang puso ay hindi naapektuhan ng pag-aalala nina Andrew at Stephen.Sa sandaling umangat ang mga gulong ng eroplano mula sa lupa, isang alon ng gaan ang bumalot sa kanya, isang pakiramdam na hindi pa niya naranasan noon.Sa Lagoon View Villa ng Marina City, subalit, ang hangin ay puno ng tensyon.Tatlong oras na ang lumipas mula nang makarating sina Andrew at Stephen, kasama si Helen, sa villa. Gayunpaman, hindi nagpakita si Chloe.Ang mga bag nila ang tanging naroon sa villa. Wala sa paningin ang kay Chloe.Ang puso ni Andrew ay parang naglalakbay, may pakiramdam na may mali na kumikirot sa kanya.Si Stephen ay parang estatwa sa sopa, ang kanyang mukha ay napakaputi na para bang nakita niya ang isang multo.Si Helen, na may mga lihim, ay nanahimik.Ang katahimikan ay lumalakas hanggang hindi na ito makayanan ni Helen."Siguro nalilate lang si Chloe, alam mo na. Last-minute packing at lahat. Ayusin

อ่านเพิ่มเติม

ก่อนหน้า

ถัดไป

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

DMCA.com Protection Status