All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 521 - Chapter 530

เหยียนอวิ้นจือไม่ชอบหลินอู๋ ขณะเดียวกันก็ไม่ชอบเฟิงถิงเซินด้วยพอเหน็บแนมหลินอู๋เสร็จ เธอก็มองเฟิงถิงเซินพร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า “ก่อนหน้านี้ได้ยินอยู่ตลอดว่าประธานเฟิงกับคุณหลินรักกันมาก ไม่ว่าประธานเฟิงจะไปที่ไหนก็มักจะพาคุณหลินไปด้วย วันนี้ได้เห็นแล้วจึงจะรู้ว่าข่าวลือไม่เกินจริงเลยสักนิด”เหยียนอวิ้นจือพูดประชดประชันอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับแฝงด้วยรอยยิ้มออกมา คนที่ไม่รู้คงเข้าใจว่าเหยียนอวิ้นจือกำลังชมว่าความสัมพันธ์ของเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋นั้นดีจริง ๆ เวลานี้ มีคนเข้ามาพูดคุยกับพวกเขาพอดี เมื่อได้ยิน ยิ้มแล้วก็พูดแทรกว่า “ใช่ครับ ประธานเฟิงดีต่อคุณหลินจนไม่รู้จะพูดว่าอย่างไรเลย”เหยียนอวิ้นจือมองเฟิงถิงเซินด้วยสายตาที่เย็นชา ไม่ได้ตอบและไม่ได้พูดอะไรต่อ ถึงอย่างไร วันนี้ก็เป็นวันสำคัญของฉางโม่ หากเพราะพวกเขาสองคนทำให้บรรยากาศงานเลี้ยงวุ่นวาย มันจะไม่คุ้มค่าเลยอวี้มั่วซวินกับหรงฉือก็คิดแบบนี้เช่นกันอวี้มั่วซวินยิ้มฝืน ๆ พูดขึ้นว่า “ประธานเฟิง ผมกับอาจารย์มีเรื่องต้องไปจัดการนิดหน่อย ขอตัวก่อน”ประโยคเมื่อครู่นี้ที่เหยียนอวิ้นจือพูดว่า ‘ได้ยินชื่อเสียงมานาน’ นั้น หลินอู๋ย่อม

เฟิงถิงเซินอธิบายจุดประสงค์กับอวี้มั่วซวิน หลังทักทายกันอีกรอบหนึ่ง ก็จากไปพร้อมกับหลินอู๋หรงฉือมอง โดยไม่ได้พูดอะไรเลยตั้งแต่ต้นจนจบอาการบาดเจ็บของคุณยายซุนไม่ได้อันตรายถึงแก่ชีวิต แต่กระดูกแขนแตกละเอียด จำเป็นต้องสังเกตการณ์ที่โรงพยาบาลอีกสองวันจึงจะสามารถวางแผนการผ่าตัดได้เห็นคุณยายซุนไม่เป็นอะไรมาก แถมเฟิงถิงเซินยังช่วยจัดทีมศัลยกรรมกระดูกที่ดีที่สุดให้คุณยายซุนอีก คนในตระกูลซุนก็วางใจลงแล้วคาดว่าอีกสักพักใหญ่ ๆ คุณยายซุนจึงจะฟื้นขึ้นมา หลินลี่ไห่พูดขึ้นว่า “ถิงเซิน เรื่องของวันนี้ขอบคุณคุณมากนะ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ได้ยินเสี่ยวอู๋บอกว่าพรุ่งนี้คุณยังต้องรีบบินอีก เช่นนั้นคุณกลับไปพักผ่อนก่อนดีไหม?”เฟิงถิงเซินก็ไม่ยืนกรานอีก พูดว่า “ครับ เช่นนั้นผมขอตัวกลับก่อน”หลินลี่ไห่คงมีเรื่องอยากจะพูดกับเฟิงถิงเซิน เขาพูดอีกว่า “ถิงเซิน ผมไปส่งคุณ”เฟิงถิงเซินก็น่าจะเดาเจตนาของเขาได้ ยิ้มและพูดว่า “รบกวนแล้วครับ”หลังจากที่หลินลี่ไห่กับเฟิงถิงเซินจากไป เซี่ยงหรูฟางอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดขึ้นว่า “ถิงเซินดีต่อเสี่ยวอู๋กับพวกเราจนไม่ต้องพูดอะไรแล้วจริง ๆ” ซุนลี่เหยาพยักหน้าพูดเห็นด

ในสายตาของซุนลี่เหยา ในใจเฟิงถิงเซินมีเพียงหลินอู๋พี่สาวของเธอเท่านั้น เขาไม่ชอบหรงฉือเลย ดังนั้น ถึงจะเห็นหรงฉืออยู่กับเฟิงถิงเซิน เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แค่คิดว่าเฟิงถิงเซินกับหรงฉือปรากฏตัวอยู่ที่นี่ จะต้องเป็นเพราะเฟิงจิ่งซินอย่างแน่นอนตอนที่เธอกำลังคิดแบบนั้น ก็เห็นเฟิงจิ่งซินที่ยืนอยู่หน้าหรงฉือ เงยหน้าขึ้นมาคุยกับหรงฉือพอเห็นแบบนี้ เธอก็หัวเราะในลำคออย่างดูถูกเสียงหนึ่งเฟิงจิ่งซินมองไม่เห็นซุนลี่เหยา เธอถูกกลองชุดปลุกเร้าจนตื่นตัวเต็มที่แล้วเธอพูดกับหรงฉืออย่างตื่นเต้นว่า “คุณแม่ กลองชุดนี้ดูเท่สุด ๆ ไปเลย หนูก็อยากเรียนค่ะ!”เธออยากเรียนหรงฉือย่อมไม่คัดค้านอยู่แล้วแต่เธอกับเฟิงถิงเซินใกล้จะหย่ากันแล้ว สิทธิ์เลี้ยงดูเฟิงจิ่งซินอยู่ที่เฟิงถิงเซิน ต่อไปเฟิงจิ่งซินอยากจะเรียนอะไร ก็ควรให้เฟิงถิงเซินเป็นผู้ตัดสินใจจึงจะถูกเธอยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “เรื่องนี้หนูต้องถามคุณพ่อหนูแล้ว”เฟิงจิ่งซินเดินมาด้านข้าง ถามขึ้นว่า “คุณพ่อ ได้ไหมคะ?”เฟิงถิงเซินยิ้ม “ได้สิ”เฟิงจิ่งซินดีใจร้อง “เย้” ออกมา มือข้างหนึ่งจับหรงฉือ ส่วนอีกข้างหนึ่งก็จับเฟิงถิงเซิน “งั้นตอนนี้พวกเราไปลงท

หรงฉือคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นฝ่ายจูงมือของเธอ จึงอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อยทว่า เธอไม่ได้คิดอะไรมาก แกะมือของเขาออก พูดเสียงเรียบว่า “ฉันเดินเองได้”พูดจบ เธอไม่มองเขา ตัวเองก็เดินไปยังโซฟาก่อนแล้วเฟิงถิงเซินถูกเธอปฏิบัติด้วยท่าทีเย็นชาแบบนี้ กลับไม่ได้โกรธ ยิ้มเล็กน้อย หลังจากที่เธอนั่งลง เขาก็นั่งลงข้าง ๆ เธอโซฟารอบโต๊ะกาแฟมีขนาดใหญ่ ที่นั่งก็เยอะ เห็นเฟิงถิงเซินไม่ยอมไปนั่งที่อื่น กลับนั่งลงข้าง ๆ เธอ หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ดื่มชาพร้อมเงยหน้ามองเฟิงจิ่งซินที่กำลังลองเล่นเครื่องดนตรีอยู่ตรงโน้นไปด้วยเฟิงถิงเซินก็ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบเช่นกันหลังวางถ้วยชาลง เขาไม่ได้มองเฟิงจิ่งซิน แต่มองไปทางหรงฉือ กำลังอยากจะเอ่ยปาก เวลานี้เอง โทรศัพท์ของหรงฉือกลับมีแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นหรงงฉือมองแวบหนึ่ง เป็นข้อความที่กู้เหยียนส่งมาให้เธอกู้เหยียนส่งวิดีโอหนึ่งเข้ามาก่อน จากนั้นค่อยส่งข้อความเข้ามาเสริมอีกครั้งว่า [ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าเป็นฝนดาวตกที่ยากจะเจอสักครั้งในสามสิบปี ได้ยินว่าพรุ่งนี้มีหลายคนจะไปตั้งแคมป์รอดูฝนดาวตก ผมกับเพื่อนก็น่าจะไปเหมือนกัน ไม่ทราบว่าคุณกับปร

ฉีอวี้หมิงพยักหน้าเล็กน้อย พูดขึ้นว่า “สถานที่ห่วย ๆ แบบนี้ คนยังเยอะได้อีกนะ”น้ำเสียงของฉีอวี้หมิง หรงฉือยังจำได้ดีพอรู้ว่าเป็นฉีอวี้หมิง หรงฉือก็ไม่ได้หันหน้าไปฉู่จื่อหลานกับอวี้มั่วซวินจำเสียงของฉีอวี้หมิงไม่ได้ แต่ตอนที่พวกเขาได้ยินถึงคำว่า ‘คุณชายฉี’ ก็นึกถึงฉีอวี้หมิงแล้วทันทีที่พวกเขาฟังเสียง ตอนที่พบว่าเป็นฉีอวี้หมิงจริง ๆ ฉู่จื่อหลานใช้ข้อศอกสะกิดหรงฉือเบา ๆ พูดที่ข้างหูเธอว่า “ฉีอวี้หมิง”ไม่รอให้หรงฉือพูด ฉู่จื่อหลานก็อดไม่ได้พูดขึ้นอีกว่า “ในเมื่อเขามาแล้ว เฟิงถิงเซินกับนังสารเลวคนนั้นก็คงจะไม่มาด้วยหรอกใช่ไหม?”พวกเขาจะมาหรือไม่ จริง ๆ แล้วหรงฉือก็ไม่ได้สนใจเวลานี้ ฉีอวี้หมิงก็มองเห็นพวกเขาแล้วเช่นกัน แถมยังบังเอิญสบเข้ากับสายตาของอวี้มั่วซวินอีกด้วย จี้ชิงเยว่กับกู้เหยียน ฉีอวี้หมิงล้วนรู้จักฉีอวี้หมิงรู้ว่ากู้เหยียนทำงานที่ฉางโม่ส่วนจี้ชิงเยว่...พอเห็นเขาคุยกับอวี้มั่วซวินไปด้วย ขณะเดียวกันก็กางเต็นท์กับหรงฉือ อวี้มั่วซวินและคนอื่น ๆ ไปด้วย จึงอดที่จะตกใจไม่ได้จี้ชิงเยว่สนิทกับอวี้มั่วซวินและคนอื่น ๆ ขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไร?จี้ชิงเยว่ก็มองเห็นฉีอว