All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 541 - Chapter 550

ช่วงเที่ยงวันนั้น พวกหลินอู๋ก็ออกจากจุดตั้งแคมป์แล้ว ส่วนพวกหรงฉือและอวี้มั่วซวินออกช้านิดหน่อยช่วงบ่ายวันเดียวกันจึงจะออกไปหลังจบจากการตั้งแคมป์ ในวันจันทร์ หรงฉือก็กลับมาทำงานที่บริษัทอย่างเป็นทางการเพราะเฟิงถิงเซินไปทำงานต่างประเทศ เฟิงจิ่งซินก็เลยมาที่บ้านตระกูลหรงในวันถัดจากวันที่หรงฉือไปตั้งแคมป์สิ้นสุดลงหลังจากหนึ่งสัปดาห์ที่ยุ่งวุ่นวาย ในช่วงบ่ายวันอังคารของสัปดาห์ที่สอง หรงฉือก็ได้รับโทรศัพท์จากเฟิงจิ่งซิน บอกว่าเฟิงถิงเซินกลับมาแล้ว ตอนเย็นเธอจะกลับบ้าน ไม่ไปบ้านตระกูลหรงแล้วหรงฉือ “โอเค แม่เข้าใจแล้ว”หลังคุยกับเฟิงจิ่งซินเสร็จ หรงฉือก็วางสายไปในช่วงทบทวนตัวเองก่อนการหย่าของเธอกับเฟิงถิงเซินจะสิ้นสุดลงในสัปดาห์หน้าแล้วในเมื่อเฟิงถิงเซินกลับมาจากการทำงานแล้ว เช่นนั้นเรื่องหย่าของพวกเขาก็สามารถจัดการได้แล้วพอดีเหมือนกัน คิดดูแล้ว เธอเหลือบดูโทรศัพท์เล็กน้อย แต่เฟิงถิงเซินไม่ได้ส่งข้อความมาแจ้งเรื่องการหย่ากับเธอหรงฉือคิดว่าเขายุ่งเรื่องงาน จึงวางโทรศัพท์ลงแล้วทำงานต่อหลังจากนั้น เธอก็ดูโทรศัพท์อีกสองสามครั้ง แต่จนถึงตอนสามทุ่ม เธอทำงานเสร็จทั้งหมดแล้ว ก็ยังไ

ไม่รอหรงฉือพูด เฟิงถิงเซินก็พูดว่า “ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน? ผมไปรับคุณ?”“ไม่ต้อง” หรงฉือยังนึกว่าพวกเขาอยู่ข้างนอก พอได้ยินพวกเขาให้เธอไปหาพวกเขาที่บ้าน เธอก็พูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณเอาโทรศัพท์ให้ซินซิน”เฟิงถิงเซินไม่ได้ถามอะไรมาก ก็ส่งโทรศัพท์ให้เฟิงจิ่งซินแล้วเฟิงจิ่งซิน “คุณแม่คะ?”หรงฉือพูดว่า “ขอโทษนะซินซิน ตอนนี้แม่มีธุระ อาจจะไปฟังหนูตีกลองไม่ได้ รอคราวหน้า แม่ว่างแล้ว...”ใบหน้าเล็กของเฟิงจิ่งซินลู่ลงในทันที เธอทำปากยู่ไม่พูดอะไรหรงฉือรู้ว่าเธอจะต้องเสียใจอย่างแน่นอนเธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอไม่อยากไปที่นั่นอีกแล้วจริง ๆ เพราะฉะนั้นสุดท้ายยังคงไม่ได้ใจอ่อน พูดขึ้นว่า “ขอโทษนะซินซิน แม่...”“ในเมื่อมีงาน งั้นก็ไปทำงานของคุณก่อน” เวลานี้ เฟิงถิงเซินพูดแทรกเข้ามา พูดจบแล้วยังถามเธออีกว่า “ช่วงเที่ยงคุณว่างไหม? ถ้าว่างไปกินข้าวด้วยกันได้ไหม?”หรงฉือรู้ดีว่า เฟิงถิงเซินเสนอให้ออกมาทานอาหารด้วยกันทีหลัง ก็เพราะไม่อยากให้เฟิงจิ่งซินเสียใจเทียบกับการไปหาเฟิงถิงเซินที่นั่น ออกไปทานอาหารเธอยังพอจะยอมรับได้บ้างจริง ๆ หลังจากหยุดไปสองวินาที เธอจึงจะเอ่ยปากว่า “ว่าง”“งั

ซุนเยว่ชิงชักสายตากลับ ยิ้มบาง ๆ เล็กน้อย แล้วพูดว่า “ถือว่าใช่”พวกเธอกับเพื่อนทักทายกันอีกสักพัก หลังมองส่งเพื่อนจากไป พวกเธอจึงหันหันกลับแล้วขึ้นรถหลังจากที่อยู่บนรถ ไม่ว่าจะเป็นซุนเยว่ชิงหรือคุณย่าหลิน ต่างก็คิดว่าปฏิกิริยาของพวกเธอเมื่อสักครู่ดูจะเกินไปหน่อยเมื่อเห็นว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีเข้าหน่อย ก็คิดว่าระหว่างพวกเขามีอะไรกันจริง ๆ เสียแล้ว ถึงขนาดคิดโยงไปว่าเพราะเหตุผลนี้ เฟิงถิงเซินถึงไม่ไปรับใบหย่ากับหรงฉือในทันทีตอนนี้ลูกของหรงฉือและเฟิงถิงเซินก็โตขึ้นบ้างแล้ว เพื่อเห็นแก่หน้าลูก เฟิงถิงเซินจะทำดีกับหรงฉือสักหน่อยก็นับว่าเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วพอพวกเธอเห็นเฟิงถิงเซินมีท่าทีที่ดีต่อหรงฉือ ก็เริ่มคิดอะไรเพ้อเจ้อไปเอง ปฏิกิริยาดูจะเกินไปหน่อยจริง ๆ ……อีกด้านหนึ่งหลังออกมาจากร้านอาหาร เฟิงถิงเซินขับรถพาหรงฉือและเฟิงจิ่งซินไปเก็บผลไม้ที่วิลล่าส่วนตัวบนภูเขาแห่งหนึ่ง เพื่อสัมผัสกับความสุขของการเก็บเกี่ยวเฟิงถิงเซินได้ทักบอกคนไว้ล่วงหน้าแล้ว พอพวกเขามาถึง ก็มีคนออกมาต้อนรับพวกเขาทันที“ประธานเฟิง คุณจิ่งซิน”หลังจากที่อีกฝ่ายทักทายเฟิงถิงเซิ

“อืม” หรงฉือถาม “ซินซินละ?”“ลงไปเล่นที่ชั้นล่างแล้ว” เฟิงถิงเซินลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “ในเมื่อคุณตื่นแล้ว งั้นตอนนี้พวกเราก็ลงไปทำไวน์องุ่นเลยไหม?”การหมักไวน์องุ่นต้องใช้เวลาพอสมควร และขั้นตอนก็ซับซ้อนด้วยหากพวกเขาสามคนเป็นครอบครัวทั่วไปจริง ๆ การลองพยายามทำไวน์องุ่นด้วยกันสักครั้งก็ถือว่าเป็นกระบวนการที่มีความหมายและน่าสนใจมากเลยทีเดียวแต่เธอกับเฟิงถิงเซิน...เธออยากจะบอกว่าไม่ทำไวน์องุ่นแล้วทว่า เธอยังไม่ทันได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินก็พูดว่า “ซินซินรอพวกเราไปทำไวน์องุ่นด้วยกันที่ชั้นล่าง พวกเราอย่าให้เธอรอนานเลย ลงไปชั้นล่างก่อนเถอะ”หรงฉือหยุดฝีเท้า ไม่ได้พูดอะไรพอถึงชั้นล่าง เฟิงจิ่งซินเห็นพวกเขาเดินลงมา ก็วิ่งเข้ามาหา กอดเอวของหรงฉือไว้ แทบรอไม่ไหวเงยหน้าขึ้นพูดว่า “ในที่สุดคุณแม่ก็ตื่นเสียที หนูเข้าใจกระบวนการทำไวน์องุ่นทั้งหมดแล้วนะคะ ตอนนี้พวกเราก็เริ่มกันเลยเถอะ!”หรงฉือ “...”พวกเขาเก็บองุ่นเสร็จตั้งแต่ก่อนพักกลางวันแล้วหลังจากล้างองุ่นเรียบร้อยแล้วก็ตากให้ผิวแห้ง จึงจะเริ่มทำได้จริง ๆ พวกเขาเก็บองุ่นมาเยอะมาก ผู้ดูแลที่พักถามพวกเขาว่าอยากจะบรรจุขวดแบบไหนขวด

เธอไม่คิดจะสนใจเฟิงถิงเซิน แล้วพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “ซินซิน พรุ่งนี้แม่ยังมีเรื่องบางอย่างต้องจัดการ เพราะฉะนั้น...”เฟิงจิ่งซิน “งั้นพรุ่งนี้พวกเรากลับเช้าหน่อยก็ได้แล้วนี่คะ”หรงฉือ “...”เธอมองไปทางเฟิงถิงเซินความหมายคือเรื่องนี้เขาเป็นคนก่อขึ้นมา ดังนั้นให้เขามาจัดการเฟิงถิงเซินก็มองไปยังเธอ และเข้าใจความหมายในแววตาของเธอเขายิ้มเล็กน้อย กลับไม่ได้โน้มน้าวเธอ แต่เป็นลูบศีรษะของเฟิงจิ่งซิน แล้วพูดว่า “ซินซิน ในเมื่อแม่มีงาน พวกเราก็กลับก่อนเถอะ รอโอกาสหน้าพวกเราค่อยมาดูดาวด้วยกันใหม่”เฟิงจิ่งซินได้ยิน จริง ๆ ก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก ถึงอย่างไรวันนี้เธอก็มีความสุขมาก ๆ แล้วเธอจึงตอบว่า “งั้นก็ได้ค่ะ”พวกเขาให้คนเก็บผลไม้บางส่วน ก่อนเตรียมจะจากไป ผู้ดูแลก็ถามพวกเขาว่า “ไวน์องุ่นที่หมักเมื่อตอนบ่ายจะเอากลับไหมครับ?”ตอนแรกที่หมัก เหตุผลที่พวกเขาแบ่งบรรจุขวด ก็เพื่อจะได้สะดวกให้พวกเขาเอากลับบ้านของแต่ละคนหรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินคิดอย่างไร เธอพูดว่า “ขวดนั้นของฉัน ฉันอยากเอากลับค่ะ”ต่อจากนี้ เธอคงจะไม่มาที่นี่กับพวกเฟิงถิงเซินอีกแล้ว ไม่สู้เอากลับไปตอนนี้ดีกว่าเฟิงถิงเ