บททั้งหมดของ EXCLUSIVE ESCORT OF A RUTHLESS TYCOON (SSPG): บทที่ 271 - บทที่ 280

"ILABAS mo ang sinasabi mo!" mariing sigaw ni Renan, nanlilisik ang mga mata habang matalim ang tingin sa kanyang pamangkin. Nilapitan ni Tony si Jai, may halong kaba at pagtataka sa mukha. "May iba ka pa bang pruweba para pabagsakin si Daddy?" mahinang tanong niya. Ang alam lang niya ay ang mga dokumentong kanina pa nila hawak, at sa tingin niya, kulang pa iyon para pilitin ang ama nilang umamin. Ngumisi si Jai, mabigat at puno ng kumpiyansa. Saka siya tumango-tango, waring may tinatago pa. "Huwag kang masyadong nagmamadali, Tito Renan," aniya. "Baka hindi mo kayanin ang mga susunod kong ilalabas." Napatingin si Tony sa kanya, habang si Renan ay tahimik pero halatang naiinip at naiirita. Tumalikod si Jai saglit, saka tumango sa lalaking naghihintay sa labas ng conference room. Pumasok ang isang matandang lalaki na naka-itim na amerikana, bitbit ang ilang folder. "Meet Atty. Emilio Dominguez," sabi ni Jai habang pormal na pinakikilala ang bagong dating. "Siya ang totoong a

Mabilis ang bawat galaw ni Carlita habang nag-eempake ng kanyang mga damit. Nanginginig ang kanyang mga kamay sa kaba, at tila bawat segundo ay isang banta. "Renan, huwag mo akong idadamay sa ginawa mong gulo…" bulong niya habang sinasara ang maleta. “Hindi ako sasama sa pagkakaladkad mo sa kulungan.” Kanina lang, natanggap niya ang balitang hinuli na si Renan ng mga pulis. Si Braganza naman ay nakakulong na rin. Parang gumuho ang mundo niya sa isang iglap. Ang plano nilang dalawa ay tuluyan nang nasira, at alam ni Carlita na siya na ang susunod kung hindi siya kikilos. Pagkasara ng kanyang maleta, mabilis niyang tinungo ang isang bahagi ng dingding sa loob ng kwarto. Doon, lihim na nakatago ang vault na si Renan mismo ang nagpahanap at nagpabitbit ilang buwan na ang nakaraan. Dito rin itinatago ni Renan ang perang kinukuha mula sa kumpanya ng kapatid. "Hindi mo na 'to magagamit," madiin niyang sabi habang ikinokonekta ang fingerprint niya sa sensor. Bumukas ang vault kasabay ng m

"HELLO," bungad na sabi ni Jai sa kabilang linya. "Jai, nasaan ka ba? Hindi ka na bumalik sa resort." Napangiti si Jai. "Miss mo na 'ko?" "Ano bang klaseng tanong 'yan? Siyempre naman, miss na kita." Napapikit si Jai habang nakasandal ang likod sa pader. Ang tinig niya'y tila naging mas banayad. "Sorry. May kailangan lang akong ayusin sa restaurant. Pero pupunta rin ako diyan… baka bukas ng umaga." May saglit na katahimikan sa kabilang linya bago muling nagsalita si Aster. "Okay ka lang ba?" Tumango si Jai kahit hindi siya nakikita. "Oo. Lalo na't narinig ko na boses mo." Napatawa si Aster sa kabilang linya, at parang may kung anong gumaan sa dibdib ni Jai. "Hintayin kita rito, ha? Huwag ka nang masyadong patagal. Hinahanap ka na rin nina Mama at Nanay Jena. Hinatid mo lang kami tapos bigla ka nang nawala," wika ni Aster na may bahid ng tampo sa tinig. "Promise," tugon ni Jai. "Miss na rin kita." "Siguraduhin mong may dala kang pasalubong pagbalik mo rito," pabirong hirit

SA labas ng villa, nakapalibot silang apat sa paligid ng bonfire. Hawak ni Jai ang gitara, tumutugtog habang mahina siyang kumakanta. Tahimik lang sina Wendy at Jena habang nakikinig. 'Di maalis ang ngiti sa labi ni Aster na kumakain ng marshmallow. Napatingin si Aster kay Jai. Hindi niya mapigilang ngumiti habang pinagmamasdan ito. Ang simpleng tugtog, ang boses nitong may lamyos, at ang para bang sinasadyang pag-iwas ng tingin nito sa kanya, lahat iyon ay bumabalot sa kanya ng init na hindi galing sa apoy. Pagkatapos ng huling nota ng kanta, nagpalakpakan sila. Tumigil si Jai sa pagtugtog at sandaling tumingin sa asawa. "May gusto ka bang kantahin?" tanong niya kay Aster, medyo mahina, parang sila lang ang nagkakaintindihan. Nagkibit-balikat si Aster. "Wala. Pero gusto kong makinig pa ng kanta mo." Ngumiti si Jai. "Okay. Pero next song, para sa’yo ‘to." Nagbiro si Wendy sa anak. "Uy, Aster, special mention!" Nagkatawanan silang lahat. Pero si Aster, hindi sumagot. Na

Pinuntahan ni Jai ang ama sa ospital. Umalis muna pansamantala si Tony para makalimot. Hinayaan na rin niya dahil hindi rin madali ang pinagdadaanan ng kanyang pinsan. Humihiling nga ito na manirahan na muna sa malayo. Wala naman silang magawa ng Tatay Rey niya kung ito ang pasya ni Tony. "Kumusta na po ang pakiramdam n'yo?" tanong ni Jai sa ama. "Okay sa okay na," nakangiting sagot ni Reynaldo. "Anong balita kay Sandro, anak?" "Nakakulong na po siya ngayon. Siguro naman po ay pagdudusahan niya ang lahat ng ginawa niya." Tumango si Reynaldo. May bahagyang lungkot sa kanyang mga mata, pero dama ang gaan sa loob. "Magiging maayos na ang lahat," sabi ni Jai. "Unti-unti po kaming babangon. Lalo na si Aster. Wala nang Sandro na susundan o tatakutin siya. Wala nang panganib. Hindi na rin po makakapanggulo sina Tito Renan at Carlita." Hinawakan ni Reynaldo ang kamay ng anak. "Salamat, anak. Alam kong hindi naging madali 'to para sa'yo... sa ating lahat. Pasensiya ka na dahil pati kayon