All Chapters of Under His Temptation: Chapter 71 - Chapter 77

“Marami yata ang niluto mo ngayon?” nag-uusisang tanong ni Mia. Nginitian ko lang siya. “For my husband.”Kinuha ko na ang inihanda kong tupperwear na paglalagyan ng mga niluto ko. “Wow ha. Perfect wife ang atake.”Ilang linggo na ang nakalilipas simula ng aming bakasyon, back to work na naman. “Uuwi na si Linda,” wika ni Mia. Napakunot naman ang noo ko. “Ang bilis naman yata?” As far as I know may 3 months pa siya sa London. Mia shrugged. Mukhang pati siya ay hindi ito inaasahan. “Kung saan siya masaya edi goes. Salubungin ko na lang siya mamaya.” Napatigil si Mia sa ginagawa nang makita ang pinagkakaabalahan ko“Ang dami yata niyang niluto mo?” tanong ni Mia.Nginitian ko lang siya. “For my husband.”Kinuha ko na ang tupperware na paglalagyan at mga prutas na ilalagay ko.“Wow ha! Paninindigan mo na ba ang pagiging wife material?” natatawaang sambit ni mIa.“You'll understand when you already have a husband.” I smirked at her.Pagkatapos kong mag-pack ng pagkain ay nagpahati

ELOISE’S POINT OF VIEWI woke up in a hospital bed, feeling heavy. I stared at the ceiling.Napalingon ako sa paligid at napatingin sa kamay ko. Kumunot ang noo ko nang makitang may nakaipit sa daliri ko. “Eloise, gising ka na.” Lumapit sa akin si mommy. Sandali akong napatulala. Inayos nito ang buhok ko at umupo sa akin. Nalilito ko siyang tiningnan dahil mangiyak-ngiyak ito. “D-do you remember me?” tanong nito sa akin.“O-ofcourse, mom.” I exhaled deeply.Parang nakahiga naman ng maluwag si mommy sa naging tugon ko. “W-wait tatawagin ko ang doktor para matingnan ka.” May pinindot ito.Ilang sandali lang ay dumating na ang doktor at tiningnan ako. May sinulat ito at kinausap ng masinsinan si mommy. Seryoso silang nag-usap at tila ayaw nilang iparinig sa akin. Hindi ko alam kung bakit parang may kulang sa akin, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Ang alam ko lang ay mabigat ang puso ko.Umalis na ang doktor at lumapit si mommy sa akin. “I miss you, anak ko.” Naging emosy

TRIGGER WARNING!: This chapter contains self harm. CASSIAN’S POINT OF VIEW“Vivienne's unbelievable.” Carsen sighed deeply.I can feel his disappointment. Austin's are unbelievable. “She deserved to suffer for everything she did.” My grip tightened.We were driving back to the hospital when Carsen’s phone rang. I didn't care who he was calling or flirting with, because I didn't give a damn and it didn't interest me until I heard my wife's name.[H-hello?] It was Mia's voice from another line. Her voice was shaking Napabaling-baling naman ang tingin ko kay Carsen at sa daan. Nakita ko pang napakunot ang noo nito.[What's the matter, Mia?] Carsen asked. [K-kasama mo ba si Cassian?] tanong nito. Nagkatinginan kami ni Carsen bago ito sumagot ng may pagkalito. [Yes, we're heading to the hospital now, why?] [Please… C-come here as fast as y-you can… It's a-about Eloise…]Hindi ko alam kung bakit parang tinambol sa lakas ang puso ko nang marinig ang pangalan ng asawa ko. Based on Mia

ELOISE’S POINT OF VIEWI'm still in the hospital, but this time they might send me into a psychiatric ward—which I hope won't happen. I didn't realize it costs me this much to remember a single memory until now. Mas lalong bumigat ang puso ko, mas lalong naging masakit at unti-unting nagigising ang natutulog kong galit. Nakaupo ako sa aking hospital bed habang nakatulalang pinagmamasdan ang kulay kahel na kalangitan. Nasa ganitong sitwasyon ako nang biglang bumukas ang pinto, kasabay nito ang pagpasok ng mabigat na presensiya. I remained steady. “How are you, Lily?” he asked in a soft voice.May pakiramdam akong alam na niya ang ginawa ko sa sarili dahil puno ng pag-iingat ang tono ng kanyang boses. I smiled bitterly. Dahan-dahan kong tiningnan ang kamay kong nakabenda. Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang kirot, ngunit kung tutuusin ay hindi pa nakakalahati ng sakit nito ay pagdadalamhating nararamdaman ko sa puso ko bilang isang ina na nawalan ng anak. “Lily…” tawag niya