All Chapters of ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด: Chapter 71 - Chapter 80

ตงเปียนขมวดคิ้ว“แต่ทุกคนรู้ว่าไม่มีหัวหน้าองครักษ์คนใดกล้าส่งมือสังหารเข้าวังเอง”“สิ่งที่ทุกคนรู้กับสิ่งที่พิสูจน์ได้ในศาลเป็นคนละเรื่อง”ซีฮันมองแผนผังคดีบนผนัง“ข้าต้องการหลักฐานที่เขาปฏิเสธไม่ได้”ขณะนั้นขันทีจากตำหนักทรงพระอักษรเข้ามารายงานว่าฮ่องเต้มีรับสั่งให้ซีฮันเข้าเฝ้า เมื่อไปถึง นางพบว่าฮ่องเต้กำลังทอดพระเนตรตราหยกและเครื่องยศของเข่อชิงที่ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ พระองค์ยกตราหยกขึ้นช้า ๆ“ของชิ้นนี้เราเป็นผู้มอบให้นางด้วยตนเอง”ซีฮันไม่กล่าวสิ่งใด ฮ่องเต้ทรงวางมันลง“ครั้งนั้นเราคิดว่านางอ่อนโยน รู้จักวางตัว และเหมาะสมจะช่วยเจ้าดูแลวังหลัง”พระองค์แย้มพระสรวลอย่างขมขื่น“แต่กลับเป็นเราที่มอบอำนาจให้นางทำร้ายผู้คน”“ฝ่าบาทไม่อาจมองเห็นความจริงได้ทั้งหมดในวันเดียวเพคะ”ซีฮันกล่าว“คนที่ตั้งใจหลอกลวงย่อมแสดงแต่สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการเห็น”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนาง “เจ้ากำลังปลอบใจเราหรือ&

ราชบัณฑิตก้มศีรษะลง“วันนี้ฮองเฮาทรงใช้พระปรีชาเพื่อเปิดโปงคนผิด แต่วันหน้า หากมีฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรมใช้ข้ออ้างเดียวกันแทรกแซงราชการ จะไม่มีผู้ใดยับยั้งได้พ่ะย่ะค่ะ”ข้อโต้แย้งนี้ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีเพราะมิใช่เพียงการปกป้องตระกูลเข่ออีกต่อไป แต่กลายเป็นคำถามเรื่องขอบเขตอำนาจของราชวงศ์ขุนนางที่เดิมไม่คิดเข้าข้างเข่อหยวนฉิงเริ่มลังเล บางคนก้มหน้าครุ่นคิด บางคนกระซิบกันเบา ๆฮ่องเต้ทอดพระเนตรทุกคนอย่างไม่พอพระทัย“เช่นนั้นพวกเจ้าต้องการสิ่งใด”เข่อหยวนฉิงก้มศีรษะต่ำลง“กระหม่อมขอให้ฝ่าบาทมีพระราชโองการกำหนดขอบเขตอย่างชัดเจน ให้ฮองเฮายุติการเข้าร่วมสอบสวนคดีราชสำนัก ส่งมอบพยานและหลักฐานทั้งหมดแก่กรมอาญา และงดการออกคำสั่งแก่ขุนนางฝ่ายหน้า”“รวมถึงคดีของเข่อชิงด้วยหรือ”“รวมถึงทุกคดีพ่ะย่ะค่ะ”พระเนตรของฮ่องเต้เย็นเยียบลง“เจ้าช่างกล่าวได้ตรงกับผลประโยชน์ของตนเอง”เข่อหยวนฉิงหมอบลง“กระหม่อมยอมรับว่าบุตรสาวเ

“ถูกต้อง”ซีฮันตอบทันที“เพราะข้าเป็นฮองเฮา ข้าจึงยิ่งไม่อาจนิ่งดูดายเมื่อคนในวังถูกฆ่า เมื่อสนมถูกใช้เป็นหมาก เมื่อหมอหลวงรับสินบน และเมื่อคดีที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของมารดาแห่งแผ่นดินถูกฝังเพราะอำนาจของคนบางตระกูล”เข่อหยวนฉิงเม้มริมฝีปากแน่นซีฮันหันกลับมาหาฮ่องเต้“อย่างไรก็ตาม หม่อมฉันไม่ต้องการให้ฝ่าบาททรงตัดสินเรื่องนี้เพราะความรักหรือความผูกพันที่มีต่อหม่อมฉัน”พระเนตรของฮ่องเต้ไหววูบ นางกล่าวต่อโดยไม่หลบสายตา“หม่อมฉันไม่ขอให้พระองค์ปกป้องเพราะหม่อมฉันเป็นฮองเฮา ไม่ขอให้พระองค์เชื่อเพราะหม่อมฉันเป็นภรรยา และไม่ขอให้พระองค์ปฏิเสธขุนนางเพียงเพราะทรงเกรงว่าหม่อมฉันจะเสียใจ”ทั่วทั้งลานเงียบสนิท แม้แต่เสียงลมพัดผ่านชายคาก็ยังได้ยินชัดเจน ฮ่องเต้มองใบหน้าของนางอย่างนิ่งงัน พระองค์เคยพบสตรีมากมายที่ร้องไห้ อ้อนวอน หรือพยายามใช้ความโปรดปรานเรียกร้องสิ่งที่ต้องการ แต่ซีฮันกลับกำลังปฏิเสธสิ่งที่สตรีในวังหลังทุกคนใฝ่หา การปกป้องจากฮ่องเต้ ซีฮันประสานมือเหนือศีรษะ“ขอฝ่าบ

“คนของตระกูลเข่ออยู่ในกรมพิธีการ กรมอาญา กรมคลัง และสำนักม้า แต่ดูเหมือนจะไม่มีผู้ใดอยู่ในกรมทหารโดยตรง”ซีฮันหยุดมือคำพูดนั้นทำให้นางมองแผนผังใหม่อีกครั้ง จริงอย่างที่โถวฝ่าเฟยกล่าว หากเข่อหยวนฉิงต้องการรักษาอำนาจในราชสำนัก การไม่มีคนในกรมทหารย่อมผิดปกติชายผู้นั้นอาจไม่กล้าวางคนของตนในตำแหน่งเด่นชัดเกินไป แต่ไม่มีทางปล่อยกองทัพซึ่งเป็นกำลังสำคัญของแผ่นดินให้พ้นมือโดยสิ้นเชิง“ตงเปียน”“พ่ะย่ะค่ะ”“นำบัญชีรายชื่อผู้รับผิดชอบเสบียงทหารในห้าปีย้อนหลังมา”ตงเปียนชะงักเล็กน้อย “เหตุใดจึงเป็นเสบียงทหารพ่ะย่ะค่ะ”ซีฮันมองชื่อขุนนางสำนักม้าและผู้ตรวจการคลังบนกระดาษ“เพราะหากควบคุมแม่ทัพไม่ได้ ก็ต้องควบคุมสิ่งที่ทำให้กองทัพเคลื่อนไหวได้”ไม่นานนัก สมุดบัญชีหลายเล่มก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะซีฮันเริ่มไล่ตรวจชื่อผู้เกี่ยวข้องกับการจัดซื้อข้าวสาร เนื้อแห้ง หญ้าม้า เสื้อผ้าฤดูหนาว และอาวุธที่ส่งไปยังชายแดนนางขีดชื่อบุคคลที่ปรากฏซ้ำลงบนกระดาษ ผู้

ตระกูลเดิมของร่างนี้คือสกุลซี ตระกูลนักรบเก่าแก่ซึ่งเคยครอบครองอำนาจทางทหารอย่างมั่นคงหลายชั่วอายุคน ส่วนตระกูลหานทางฝ่ายมารดาก็เป็นสายแม่ทัพที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน การสมรสระหว่างสองตระกูลเคยทำให้ซีฮันมีสายสัมพันธ์กับกองทัพกว่าครึ่งหนึ่งของชายแดนเหนือและตะวันตกนั่นเป็นเหตุผลที่นางได้รับเลือกให้เป็นฮองเฮาและอาจเป็นเหตุผลแท้จริงที่เข่อหยวนฉิงต้องการให้นางอ่อนแอจนไม่อาจแตะต้องกิจการภายนอกได้เมื่อซีฮันเดิมประชวรและปิดตำหนัก คนของตระกูลซีกับตระกูลหานก็ถูกลดตำแหน่งทีละคน บ้างถูกกล่าวหาว่าบริหารกองทัพผิดพลาด บ้างถูกโยกย้ายไปด่านห่างไกล บ้างถูกบังคับให้ออกจากราชการโดยไม่มีโอกาสแก้ต่างในสายตาคนทั่วไป นั่นคือการเสื่อมอำนาจตามกาลเวลาแต่เมื่อมองผ่านแผนผังที่นางวาดขึ้น ซีฮันกลับเห็นว่าทุกเหตุการณ์เชื่อมโยงกับเส้นทางเสบียงทหาร“เฉินกวงไว้ใจได้มากเพียงใด”“เขาเคยรับดาบแทนบิดาของเหนียงเหนียงในสนามรบพ่ะย่ะค่ะ หลังได้รับบาดเจ็บที่ขา จึงออกจากกองทัพ แต่ทุกปีในวันครบรอบการสิ้นของท่านแม่ทัพใหญ่ เขายังแอบไปจุดธูปที่สุสาน”