Todos los capítulos de ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด: Capítulo 81 - Capítulo 90

นางคลี่แผนที่รอบเมืองหลวงออกหากคนของเข่อหยวนฉิงยังควบคุมด่านตรวจ พวกเขาอาจไม่จำเป็นต้องรู้ว่าขบวนใดเป็นของจริง เพียงส่งคนเฝ้าถนนทุกสายและตรวจรถสินค้าจากชายแดนทั้งหมดก็พอ“ส่งองครักษ์ของเราออกไปรับนอกเมือง”“จะใช้คนจำนวนเท่าใดพ่ะย่ะค่ะ” ตงเปียนถาม“ไม่เกินหกคน หากมากกว่านั้นจะสะดุดตา”“จุดนัดพบอยู่ที่ใด”ซีฮันชี้สะพานร้างทางเหนือ ห่างจากกำแพงเมืองประมาณยี่สิบลี้“ให้พวกเขารอที่โรงเตี๊ยมร้างหลังสะพาน เมื่อเห็นรถสมุนไพรสามคัน ให้แสดงเหรียญทองแดงที่บากตรงขอบ”ตงเปียนรับคำแล้วรีบออกไปจัดการ ขณะเดียวกัน ขบวนรถขนหลักฐานกำลังเข้าใกล้เมืองหลวงพวกเขาเดินทางโดยไม่จุดคบไฟ อาศัยแสงจันทร์ซึ่งถูกเมฆบดบังเป็นระยะ ถนนเปียกชื้นจากฝนเมื่อคืนทำให้ล้อรถเคลื่อนไหวช้ากว่าปกติ หัวหน้าคุ้มกันขี่ม้าอยู่ด้านหน้า เขามองรอยเกือกม้าบนพื้นแล้วขมวดคิ้ว“หยุด”รถทั้งสามคันหยุดพร้อมกัน ทหารเก่าคนหนึ่งกระโดดลงไปตรวจรอย“มีม้าหลายสิบตัวผ่านไปไม่นานขอรับ&rdq

ซีฮันกล่าว“ครอบครัวของผู้เสียชีวิตจะได้รับการดูแลจากตำหนักหงส์ และข้าจะขอพระราชทานเกียรติยศให้พวกเขา”ชายผู้นั้นหลับตาลงอย่างโล่งใจ ซีฮันลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในคลัง หีบเหล็กสามใบถูกเปิดต่อหน้าผู้แทนจากสามฝ่าย เอกสารด้านในบางส่วนมีคราบเขม่า แต่ส่วนใหญ่ยังสมบูรณ์ สมุดบัญชีเสบียง ตราประทับปลอม รายชื่อขุนนางผู้รับเงิน เส้นทางลับสำหรับนำเสบียงออกจากขบวน และแผนที่ค่ายฝึกทหารนอกบัญชี ฮ่องเต้ยืนอยู่หน้าโต๊ะ กำลังทอดพระเนตรบัญชีเล่มหนึ่ง สีพระพักตร์เย็นชา ซีฮันเข้าไปถวายพระพร“ฝ่าบาท”พระองค์เงยหน้าขึ้น “มาแล้วหรือ”“เพคะ”นางมองเอกสารบนโต๊ะ“ฝ่าบาททรงทราบเรื่องขบวนได้อย่างไร”ฮ่องเต้ปิดสมุดบัญชีลง“เราพบว่าคนของเข่อหยวนฉิงส่งม้าเร็วออกจากเมืองหลวงสามกลุ่มเมื่อคืนก่อน”“จึงทรงคาดเดาว่าพวกเขารู้เรื่องหลักฐาน”“ไม่ใช่เพียงคาดเดา”พระองค์หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งส่งให้นาง เป็นรายงานจากองครักษ์หลวง ระบุว่าคนของตระกูลเข่อกำล

ซีฮันถอนหายใจ“ฝ่าบาททรงเป็นผู้ครองแผ่นดิน วันนี้ทรงเชื่อหม่อมฉัน วันหน้าหากหลักฐานเปลี่ยน หากขุนนางกดดันหนักขึ้น หรือหากมีสตรีผู้หนึ่งทำให้พระองค์ทรงโปรดปรานมากกว่า ความเชื่อในวันนี้อาจไม่เหลือความหมาย”พระพักตร์ของฮ่องเต้เคร่งขึ้น“เจ้ามองความรู้สึกของเราต่ำถึงเพียงนั้นหรือ”“หม่อมฉันมองตามความจริงเพคะ”“ความจริงใด”“ความโปรดปรานของฮ่องเต้เปลี่ยนแปลงได้เสมอ”ซีฮันตอบอย่างตรงไปตรงมา“วังหลังมีสตรีจำนวนมาก ทุกคนเคยคิดว่าตนเป็นคนพิเศษ จนถึงวันที่พระองค์ไม่เสด็จไปหาอีก”“เจ้าเปรียบตนเองกับพวกนางหรือ”“หม่อมฉันเป็นสตรีในวังหลังคนหนึ่งเช่นกัน”“ไม่เหมือนกัน”พระสุรเสียงดังขึ้นทันที ซีฮันมองพระองค์ ฮ่องเต้ก้าวเข้าใกล้อีกครึ่งก้าว“ไม่มีผู้ใดทำให้เราต้องระวังทุกถ้อยคำเช่นเจ้า ไม่มีผู้ใดกล้าปฏิเสธเราโดยไม่กลัวโทษ ไม่มีผู้ใดทำให้เรารู้สึกว่า หากไม่ยืนให้มั่นคงพอ วันหนึ่งเจ้าจะเดินจากไปโดยไ

แม้จะคาดไว้อยู่แล้วว่าตระกูลเข่อมีส่วนเกี่ยวข้อง แต่เมื่อชื่อของคนในจวนปรากฏตรงกับที่ดินซึ่งใช้ซ่อนเสบียง ทุกอย่างก็เริ่มชัดเจนจนปฏิเสธได้ยากเจ้าหน้าที่สภาตรวจราชการกล่าว“แต่เพียงชื่อผู้ถือครองที่ดินยังไม่อาจพิสูจน์ว่าเสบียงถูกนำเข้าไปในโกดังนั้นพ่ะย่ะค่ะ”“ถูกต้อง”ซีฮันตอบ“จึงต้องดูสิ่งนี้”นางเปิดสมุดอีกเล่มหนึ่ง เป็นบันทึกของทหารผู้ติดตามขบวนเสบียงโดยลับ เขียนวันและเวลาที่รถบางส่วนแยกออกจากขบวนหลัก พร้อมจำนวนม้า คนขับ และเครื่องหมายบนล้อรถ ทุกครั้ง รถที่แยกออกไปจะเดินทางเข้าสู่เมืองชิงเหอในเวลากลางคืน จากนั้นกลับออกมาก่อนรุ่งสาง โดยบรรทุกกระสอบชุดใหม่ซึ่งมีน้ำหนักเบากว่าเดิม หัวหน้าองครักษ์หยิบกระสอบตัวอย่างที่นำมาจากชายแดนขึ้นมาเปิด ด้านบนเป็นข้าวสารธรรมดา แต่เมื่อเทออกจนถึงครึ่งถุง กลับพบทราย เมล็ดหญ้า และเศษหินขนาดเล็กปะปนอยู่จำนวนมาก ฮ่องเต้ทอดพระเนตรสิ่งเหล่านั้นด้วยพระพักตร์มืดครึ้ม“ทหารชายแดนกินของเช่นนี้หรือ”เจ้าหน้าที่ก้มศีรษะ“จากรายงานหลายฉบับ มีทห

ระหว่างรอผลการสอบสวน ซีฮันกลับไปยังตำหนักหงส์พร้อมจดหมายสำเนาสามฉบับนางนั่งอยู่หน้าโต๊ะยาว อ่านถ้อยคำบนกระดาษซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ข้อความจะมีเพียงไม่กี่บรรทัด แต่เบื้องหลังกลับซ่อนช่วงชีวิตอันยาวนานของเจ้าของร่างเดิมสมุนไพรที่ทำให้อ่อนแรง คำสั่งให้ลดการพบญาติฝ่ายนอก คำแนะนำให้งดอ่านหนังสือและเอกสาร การทูลซ้ำ ๆ ว่าฮองเฮามีร่างกายบอบบางโดยกำเนิด ทุกสิ่งทำให้หญิงสาวผู้เคยขี่ม้าและฝึกยิงธนูกลายเป็นคนที่หวาดกลัวแม้กระทั่งการก้าวออกจากตำหนักสิ่งที่ทำให้ซีฮันรู้สึกหนักใจที่สุดไม่ใช่เพียงความโหดร้ายของตระกูลเข่อ แต่คือคำถามว่าตลอดเวลานั้น ฮ่องเต้เคยสังเกตเห็นความผิดปกติบ้างหรือไม่ พระองค์เคยเห็นซีฮันคนเดิมก่อนเข้าวังหรือไม่ เคยรู้หรือไม่ว่านางเคยแข็งแรง เคยถามหรือไม่ว่าเหตุใดหลังอภิเษกเพียงไม่กี่ปี ฮองเฮาจึงเปลี่ยนไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม หรือในสายพระเนตรของพระองค์ ซีฮันเป็นเพียงสตรีที่ได้รับเลือกให้มานั่งบนตำแหน่งฮองเฮา ไม่ได้มีความสำคัญพอให้ทรงใส่ใจตั้งแต่แรก“เหนียงเหนียงทรงอ่านมาหลายรอบแล้วเพคะ”ซินจางเฟยกล่าวอย่างเป็นห่วงวันนี้บาดแผ