All Chapters of My Ninong Is My Sister Lover But Becomes My Husband : Chapter 51 - Chapter 60

Hindi ko na ma control ang emosyon kong galit malakas kong nasuntok si Lui nang hindi ko sinasadya. Sa lakas nito ay muntik nito ay muntik pa siyang matumba. Gayunpaman ay maayos siyang tumayo at humarap nang tuwid sa akin. KIta ko ang pasa sa pisnge niya na pinatama ng kamao ko."Mabigat pala ang kamao mo. Pero ayos lang. I still respect you. Kaya hindi ako lalaban. Pero, pinaalalahanan na kita. Masasaktan lang si Isabel sa huli. Kapag ipagpatuloy mo pa 'yan. Ryan, mahal ko siya, kahit hindi pa kami nagsama o nagkakilala ng matagal, mahal ko na siya. Kaya ako nagiging ganito dahil ayaw ko siyang masaktan ng kung sino. lalo na nakita ko na rin kung paano siya umiyak, kung paano siya masaktan. Na alam ko na hindi mo magugustuhan. Hindi ko pwedeng hayaan ko na lang siya na manatili sa lalaking hindi marunong magpakatotoo at lumaban. Kaya, panloloko na lang ang gianagawa. I'm sorry for my words. Gusto ko lang naman na isipin mo ang mga 'yan. Habang hindi pa huli ang lahat. --- Ahmm, aal

Matapos ang lahat kanina sa bahay. Narito na kami ngayon sa loob ng hospital. Kung saan ay naka confine ang ina ni Cece. Kanina pa hindi iniiwan ni Cece ang kaniyang ina. Malapit na talaga ang loob nila. Paano na lang kung maibalik ko na si Cece. Maayos muna akong lumayo sa kanila. Upang mbigyan ila ng oras sa isa't isa. Ngunit, habang nakatingin ako sa kanila. May biglang tumawag sa akin. Nang makita ko kung sino. Hindi na ako nag-alangan pang sagutin ito."Hello, madam," aniya agad sa akin sa kabilang linya."Hello, tapos na ba ang pinapagawa ko?" seryosong wika ko."Opo madam. Ibibigay ko na rin po ang litrato. Kaso lang, hindi ko po alam kung na saan ka ngayon." Paano ko nga ba maiiwanan sito sa hospital si Cece."Okay, ihanda mo 'yan. Magkita na lang tayo sa hide out ko," malamig at seryoso kong sambit."Opo madam. Maghihintay po ako," sagot naman niya. Matapos, pinatay ko na ang tawag. Ibinalik ko ang cellphone ko sa maliit kong bag."Cece, may pupuntahan lang ako saglit ahh. Di

ISABEL POINT OF VIEW"Hi Cece," nakangiting saad ko matapos akong pumaso sa kwarto nila ng nanay niya."Hello po ate Isabel, bakit naman po ang tagal mo po ate? Pumunta din po dito si Tito, hinahanap ka po niya. Tapos, sabi ko may pinuntahan ka lang importanteng bagay," sagot naman ni Cece. Napa-isip naman ako. Paano ako magpapaliwanag kay Ninong Ryan nito? Hindi naman pwedeng sabihin ko pa sa kaniya an mga nalaman ko lang kanina ehh. Malamang, makakatunog lang din si ate. Lumapit ako kay Cece at hinimas ang ulo niya habang pareho kaming nakangiti."Cece, it's okay. Mag-uusap na lang kami ni ito mo mamaya. Ahmm, by the way, kumusta ang nanay mo? Nagising na ba siya kanina?" deretsahang tanong ko, matapos akong napatingin sa nanay niya."Hindi pa po ate ehh. Ang sabi po ni Tito, malapit na daw. Pero, hindi pa po ngayong araw. Magigisin pa po kaya si nanay?" Naging malungkot ang pananalita ng bata."Baby, magigising si Nanay. Huwag kang mag-alala, okay? Tsyaka, nakikita namna na lumalab

Binuhat ako ni ninong. Naramdaman ko na lang ang maingat niyang paglapag sa akin sa kama. Habang, patuloy pa rin ang halikan naming dalawa. Maya-maya pa, tuluyan niyang hinubad ang damit niya. Samantalang, uhaw na uhaw akong naghihintay sa kaniya. Nagawa na rin niyang tanggalin ang pants niya. Hanggang sa brieft na lang ang suot niya. Grabe, ang laki talaga. Ilang beses na 'yan pinasok sa akin ni Ninong. pero, mas na e-exite pa rin ako ngayon. Tinanggal niya nang tuluyan ang damit ko. At muling sinunggaban ng halik ang malusog kung bundok. Maya-maya pa, naramdaman ko na lang ang pagbaa nang pagbaba pa ng labi niya. Sa ginagawa ni Ninong. Mas lalong nagiging atat ang katawan ko. Hanggang sa tinanggal na rin niya ang pang ibaba ko. Ugh! Nakapanty na lang ako! Saksi ako sa mainit na halik na ibinigay ni ninong sa magkabilang hita ko. Ugh! Bilis na, ang tagal pa ehh. Ugh! Bigla na lang niyang dinilaan ang perlas ko kaht may suot pa akong panty. Ramdam na ramdam ko na basang basa na ako.

"Teka, hindi ba restaurant 'to? Balit naman tayo nandito?" pagtatakang tanong ko sa driver. Alam ko naman na kaag may restaurant, ede kakain. Pero, gusto ko lang naman siguraduhin. Isa pa, busy naman lagi si ninong. "Nasa loob si Mr. Ryan. Mas maigi kung puntahan mo na siya. Dahil sa malamang sa malamang, galit na 'yon sa kakahintay sa 'yo Miss Isabel," aniya naman nito. Iba ang tanong ko sa sagot niya ahh. Ano 'yon??? Bagsak agad 'to sa exam. "Fine." I coldly said. Ito na nga, lumabas na ako sa sasakyan nang mag-isa as in M A G - I S A, ang kulit! Mag-isa nga! Ito na, dali-dali na akong pumasok. Sa katangahan ko hindi ko napansin na glass pala pala ang pintuan, kaya naman na untog pa ako. Loko na! Ang sarap suntukin ng pintuan ah! Inis kong binuksan nang tuluyan ang pintuan. Hayts, mabuto na lang mukhang walang tao. Wait??? Walang tao??? Hala! Baka makidnap ako rito! Ang tahimik! Hindi naman ako takot o duwag. Try lang nila na lumapit sa akin at saktan ako. Hindi ako mag-aa