บททั้งหมดของ My Ninong Is My Sister Lover But Becomes My Husband : บทที่ 1 - บทที่ 10

ISABEL POV. "Wala ka talagang kwenta! Ang bobo mo talaga! Ginawa naman namin ang lahat para sa 'yo Isabel pero bakit lagi ka na lang bumabagsak! Dapat talaga hindi ka na kumuha ng exam para maging isang doctor pinahiya mo lang ang apelyedo Guades sa ginawa mo! Bakit ba naman kasi pumasa ka pa sa nursing! Tapos sa simpleng exam para maging doctor ka bagsak ka naman! Sana hindi ka na lang nag-aaral!" sigaw ni Dad. Halos mapayuko na lang ako dahil hindi ko kaya ang mga naririnig ko. "Dad, wala po akong kasalanan, nawala ko po talaga ang papel ko," sambit ko sa aking isipan. Wala kong lakas upang sumagot pa. Wala rin naman magiging saysay ang mga sasabihin ko at ako pa ang magmumukhang bastos sa kaniya. "Dad, stop that please. Hayaan niyo na po ang kapatid ko. Pwede pa naman siyang mag-take next time Dad. Please, huwag niyo na pong sigawan ang kapatid ko," pangungusap ng ate ko si Ate Princess. Mabuti na lang naging ate ko siya dahil palagi siyang naririto para sa akin. "Ayan Isa

Gulat akong mapaharap sa kung anong nasa likod ko. Nanlaki na lang ang mata ko. Dagdag pa ang seryosong mukha niya. Sa kalagayan niya mukha siyang anghel na binaba sa lupa. Ang gwapo talaga ni ninong at ang puti pa. Kaya inlove na inlove sa 'yo si ate ehh.Tila may kung anong hangin ang biglang dumapo sa akin, dahilan na mapaatras ako. Matapos ay napansin ko ang paglunok ng laway niya at pagbaling ng paningin sa ibang dereksiyon."Isabel, huwag na huwag mo na ako gambalahin pa rito. Hindi ko alam kung totoo ba ang sinasabi mo o palusot lang. Sinira mo pa ang importanteng meeting ko," malamig at malalim nitong boses. Parang hindi naman malala ang ginawa ko tapos ganyan agad siya. Akala ko tuloy mabait na anghel siya pero masungit pa rin pala."Pero ninong, nagsasabi naman po ako ng totoo ehh. Kilala mo naman po ako ninong ehh, maniwala ka naman sa akin," matapang kong sambit. Matapang ako noh, akay gagawin ko ang lahat. "Masyado nang malalim ang gabi, kailangan mo nang umuwi Isabel,"

PRINCESS POV. Sa wakas, magiging akin na rin ang lahat. Hindi naman talaga karapat-dapat ang isang tangang babae sa pamilyang 'to. Mabuti na lang din at uto-uto ang Daddy niya. Ang dali lang paikutin. So, nandito pala ako sa kwarto ko. Ang sarap ng higa ko. Wahhh, ang sarap talaga humiga sa kama na parang ulap sa sobrang lambot. Pero, gusto ko pa rin ang kwarto ni Isabel. Gusto ko ang lahat ng meron siya. Maliban na lang ang Daddy niyang mukhang tanga. Kadiri nga ang Dad niya. Mabuti na lang magaling umarte ang mommy ko. "Princess, buksan mo na ang pintuan. Nandito kami ng Dad mo. Kakausapin ka namin. Sige na, buksan muna," pasigaw na smtawag sa akin ni Mom. Bwesit naman, nandito na naman ang Dad ni Isabel. Hindi ba pwedeng si Mommy lang ang pumunta. Nang kumatok ito ulit. Agad kong ginulo ang suot ko at ang buhok ko. Ayos na rin ito para magmukha akong kawawa sa harap ni Dad. "Pasok po kayo," mahina kong tugon nang mabuksan ko ang pintuan. "Princess, gusto ko sanang huming

Nakahanap nang hotel si Isabel na matutuluyan niya. Lumuwag naman ang pakiramdam niya dahil makakatulog na rin siya nang maayos. Nakangiti si Isabel na tinitigan ang kwarto niya. Dahan-dahan siyang lumapit sa kama. Pina-akbang niya ang kaniyang mga kamay. Niramdam pa niya ang kalambutan ng kama na 'to. "Sa wakas, may tutulugan na ako. Hindi ko na kailangan pang tumalon sa tila'y para lang malunok ng pating. Mabuti na lang talaga may anghel na dumating. Grabe, ang gwapo niya at ang bait pa. Ang astig naman niya. Heheh, parang gusto ko na yata agad ang lalaking 'yon. Sana lang magkita kami ulit...." Lubos siyang natutuwa habang sinasambit ang mga salitang ito. Napahiga siya sa kama. Ramdam niya ang pagod sa katawan niya. Sa mga oras na ito ay inaantok na rin siya. Dahan-dahan niyang ipinikit ang mga mata niya. Ngunit, kalaunan lang ay may malakas na kanta siyang narinig. Inis siyang napa-upo sa kama niya. Pinakinggan niyang mabuti kung saan nang galing ang boses. Hanggang sa

Dinala ni Ryan si Isabel sa kaniyang bahay. Kakatungtong niya pa lang sa tapat ng kanilang pintuan, ay sinalubong na agad sila nang magandang bati ng lahat. Ginagawa din ng mga ito ang pagyuko bilang paggalang. Subalit, malamig lamang siya sa mga ito. Gayunpaman, nagbigay pa rin nang matamis na ngiti si Isabel sa kanila. Kahit paano ay naging masaya ang ibang mga katulong sa pagbisita ng dalaga. Dahil mula pa man noon ay pumapalagi na ito rito. Subalit, ilang taon din ang lumipas na hindi nakabisita si Isabel. At ito muli ang pagbabalik niya.Ngunit, sa kabila nang lahat ay hindi niya magawang makipagkwentuhan. Dahil, medyo natatakot siya sa maaaring gawin sa kaniya ng ninong niya.“Inihanda miyo na ba ang mga gagamitin niya?” malamig na katanungan nito sa kaniyang mga katulong.“Yes po sir. Naka handa na po ang lahat pati ang magiging kwarto niya,” nakangiting sagot nito.“Huh? Anong sinasabi niyo? Wala naman siguro ito kinalaman sa parusa ko hindi ba, ninong???” pagtataka ni Isabel