All Chapters of อุ้มรักสัญญาเถื่อน His Hidden Bride: Chapter 51 - Chapter 60

ธามรีบไปโรงพยาบาลทันทีที่มีคนโทรศัพท์มาบอก ทิพย์ลาวัณย์อยากไปด้วยแต่เขาขอร้องไว้"ผมว่าแม่รออยู่ที่นี่ก่อนดีกว่านะครับ ผมไม่แน่ใจว่าถ้าคุณแม่...หมายถึงคุณหญิงธัญญาถ้าเห็นหน้าแม่ แล้วท่านจะมีอาการโกรธเกรี้ยวอะไรขึ้นมาอีก"ธามพูดตามตรงและทิพย์ลาวัณย์ก็เข้าใจ ก่อนเขาออกไป เธอจับมือเขาไปบีบไว้ มือของเธอเย็นเฉียบเหมือนกลัวว่าจะไม่ได้จับมือคู่นี้ของธามไว้อีกชายหนุ่มสบตาแม่ผู้ให้กำเนิดอย่างเข้าใจ วูบหนึ่งเขารู้สึกอยากกอด แต่เพราะถูกเลี้ยงดูอย่างห่างเหินมาตลอดชีวิต เขาจึงยังไม่กล้าทำ"แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวมีอะไรคืบหน้าผมจะรีบกลับมา...ผมไม่หายไปไหนอีกแน่นอน แม่สบายใจนะครับ"ประโยคนั้นจึงทำให้ทิพย์ลาวัณย์ยิ้มออกมาได้ นั่นสิ...ความกังวลที่สั่งสมมานานค่อยๆ สะสางไปทีละปมทีละเปลาะทีนี้ก็เหลือแต่พี่สาวของเธอเท่านั้น ธัญญาจะเป็นปมสุดท้ายที่คลี่คลายได้หรือไม่ ก็คงไม่มีใครรู้นอกจากเจ้าตัวเพียงคนเดียว* * * * *ที่โรงพยาบาล ธัญญาเข้าพักในห้องพิเศษ ธามเจอก้อยที่หน้าห้องเป็นคนแรก"แม่เป็นอะไรก้อย...เกิดอะไรขึ้น"ธามถามเสียงเครียด เพราะถ้าเด็กแม่บ้านถึงกับต้องตามมาด้วยอาจเป็นได้ว่าแม่ของเขาอาการหนั

บรรยากาศทั้งด้านหน้าและด้านในวิทยาลัยยามนี้ สะพรั่งไปด้วยดอกไม้ ผู้คน และความชื่นมื่น เหล่านักศึกษาทั้งระดับประกาศนียบัตรชั้นสูงกับระดับปริญญาตรีต่างสวมชุดเครื่องแบบเต็มยศเพื่อมารับใบประกาศและถ่ายรูปกับครอบครัว เพื่อนฝูง ในวันฉลองการสำเร็จการศึกษาศักดิ์สยามใช้สิทธิ์ลางานมาหนึ่งสัปดาห์เพื่อมาแสดงความยินดีกับน้องสาวที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของเขาศีตลาบัดนี้ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นทั้งที่เวลาผ่านไปเพียงสองปีที่พี่น้องต้องห่างกัน จนศักดิ์สยามทั้งปลาบปลื้มและนึกหวงขึ้นมาว่าจะมีไอ้หนุ่มที่ไหนมาจีบน้องหรือเปล่าหนุ่มที่ว่าเหมือนจะมีอยู่คนหนึ่ง หมอนั่นชื่อลักษณ์ เป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทของศีตลา ลักษณ์ต้องมาแสดงความยินดีกับน้องสาวอยู่แล้ว แต่กุหลาบสีแดงช่อโตที่หอบมาให้ศีตลาด้วยนี่สิ ศักดิ์สยามว่ามันดูทะแม่งชอบกล"พักหาน้ำกินกันก่อนเหอะ หิวน้ำจะตายอยู่แล้ว"ลิลลี่บอกหลังถ่ายรูปไปแล้วน่าจะหลายร้อยรูป จนช่างภาพก็เริ่มจะสีหน้าอ่อนล้า เมื่อหญิงสาวบอกว่าขอพัก ก็ไม่มีใครค้าน ลิลลี่ยัดข้าวของใส่มือลักษณ์ที่ยืนเอ๋ออยู่ ก่อนจะจูงมือเพื่อนรักอย่างศีตลาไปที่ซุ้มขายเครื่องดื่ม"เย็นนี้พี่ต้นก็ต้องไปด้วยนะตา

"คุณธาม!""สวัสดีศีตลา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"ธามเรียกชื่อเธอเต็มยศและส่งยิ้มอบอุ่นให้ หญิงสาวกำลังจะลุกขึ้นอย่างเงอะงะแต่ชายหนุ่มขยับเก้าอี้แล้วนั่งลงตรงข้ามเธอ ศีตลาจึงนั่งกลับไปอย่างงุนงงระคนตื่นเต้นดีใจ"...คุณธาม มา...มากินข้าวหรือคะ""ใช่ มากินข้าว หิวแล้วด้วย"ธามตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ ก่อนทำสัญญาณมือเรียกบริกรให้มารับออเดอร์ ศีตลายังนิ่งอึ้ง"เอ่อ...ตาลมากับพี่ต้นค่ะ รอพี่ต้นอยู่"เธอบอกอย่างเกรงใจ ธามเหลือบตามามองเธอแวบหนึ่งอย่างรับรู้แต่ก็หันไปสั่งอาหารจนเสร็จ แถมยังสั่งเผื่อหญิงสาวด้วยเมื่อบริกรเดินกลับไปแล้ว เขาก็หันมายิ้มให้"ทำไม...จะให้ผมนั่งด้วยคนไม่ได้เหรอ""เปล่าค่ะเปล่า..."ศีตลารีบบอก ยิ้มเก้อๆ อดมองไปทางประตูไม่ได้ เมื่อไรที่ต้นจะมาสักทีนะ"คงอีกสักพักกว่าศักดิ์สยามจะมา เขาให้เราเริ่มกันก่อนได้เลย""อ้าว! เอ๊ะ!""อืม ผมคุยกับศักดิ์สยามแล้วน่ะ เขาบอกว่านัดคุณที่นี่ ผมเลยขอมานั่งกินข้าวด้วย กินคนเดียวมาหลายมื้อแล้ว ไม่ค่อยเจริญอาหาร"ศีตลาไม่รู้จะพูดอะไร เท่าที่เธอมองสำรวจเขาผ่านๆ แบบเร็วๆ นั้น เขาดูห่างไกลจากคำว่า 'ไม่เจริญอาหาร' เพราะคุณธามยังคงสูงใหญ่ สุขภาพดี และ

งานเลี้ยงของสมาคมหอการค้าสยามวันนี้ยังไม่ถือเป็นงานใหญ่ เพราะเป็นเพียงการพบปะสังสรรค์ของเหล่าผู้ประกอบการในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ถึงกระนั้น ห้องจัดเลี้ยงที่ใหญ่ที่สุดในโรงแรมก็ยังแทบรองรับไม่พอ เพราะนักธุรกิจตั้งแต่ระดับย่อม ระดับกลาง ไปจนถึงระดับหมื่นล้านพันล้าน ก็มาปรากฏตัวกันอย่างพร้อมหน้าแทบทุกอุตสาหกรรม ลักษมันที่มาจากธุรกิจผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค วันนี้เขาไม่ได้มากับนายลือชาผู้เป็นพ่อ คงเพราะลือชาอยากให้ลูกชายได้ฉายแสงด้วยตัวเองไม่ต้องอยู่ในฐานะลูกชายของประธานลือชาทั้งที่คิดว่าตัวเองจะไม่ตื่นเต้นเพราะก็เคยติดสอยห้อยตามพ่อมาแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ลักษมันกลับมือเย็น ใจสั่นนิดๆ จนต้องกำๆ คลายๆ มือตัวเองอยู่เป็นระยะ"เป็นอะไรไปพี่ลักษ์ หน้าซีดๆ นะนี่"ลลิตาที่มาด้วยกัน กระซิบถามพี่ชาย ลักษมันสารภาพตามตรง"ตื่นเต้น""ตื่นเต้น? อะไรกัน ไหนพ่อว่าพามาออกงานออกบ่อย ลี่ยังไม่เคยมาเลยด้วยซ้ำ..."ลลิตากระซิบตอบขำๆ เธอตื่นเต้นเหมือนกันแต่คนละอารมณ์กับพี่ชาย ความตื่นเต้นของลลิตาคือการได้เปิดหูเปิดตา ได้รู้สึกสนุกกับบทบาทใหม่ที่ตัวเองคงจะได้มายืนอยู่ในอนาคตส่วนศีตลาที่ก็มาด้วยในฐานะ

โรงแรมสยามภูเก็ตคือกิจการที่ธามเทคโอเวอร์มาได้สองปีและรีโนเวตครั้งใหญ่ให้ลักซูรี่ยิ่งกว่าเดิม แม้แต่ครอบครัวของลือชาที่เคยเดินทางและพักผ่อนโรงแรมหรูมาแล้วเกือบทั่วโลกก็ยังยอมรับว่าโรงแรมของธามทำได้ดีมากศีตลาเคยได้พักโรงแรมห้าดาวบ้างเพราะต้องไปทำงาน แต่ที่นี่ยิ่งสวยงามกว่าที่เธอเห็นในรูป"เฮ้อ...มาแล้วไม่อยากกลับเลย อยากอยู่เป็นคุณผู้หญิงที่นี่"ลลิตาพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี โชคดีนายลือชากับภรรยาไม่ได้อยู่ตรงนั้น เลยมีแต่ลักษมันที่แทบสำลักเครื่องดื่ม แล้วส่งสายตาดุให้น้องสาว"แกไม่อาย แต่พี่อายนะลี่ อย่าไปพูดแบบนั้นให้พนักงานของคุณธามเขาได้ยินเชียวล่ะ""แหม...ล้อเล่นน่ะ ใครจะไปกล้าพูด"ลลิตาหัวเราะคิกคัก แต่แววตาเปล่งประกายจริงจังศีตลารีบยกแก้วน้ำขึ้นจิบกลบเกลื่อน เพราะไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรกับคำพูดตรงไปตรงมาของเพื่อนใช่ว่าเธอไม่เคยคุ้น...ศีตลาคุ้นเคยกับนิสัยร่าเริงเปิดเผยของลลิตาแต่ที่ไม่คุ้น เพราะวิธีที่เพื่อนรัก เอ่ยถึงชายหนุ่มอย่างธามต่างหากล่ะ"ตกลงแกชอบคุณธามจริง ๆ เหรอลี่"คำถามต่อมาของลักษมันก็ทำศีตลาเกือบสำลักเหมือนกัน โชคดีเธอกลืนน้ำลงไปได้ทันชายหนุ่มไม่ทันสังเกตเพราะมัวแต่จ