Library

Search

Home / Romance / Pleasure Me Uncle Wild (SPG) / Chapter 41 - Chapter 50

All Chapters of Pleasure Me Uncle Wild (SPG): Chapter 41 - Chapter 50

51 Chapters

Chapter 41

Tahimik ang buong bahay. Alas-nueve na ng gabi at ang tanging maririnig lang ay huni ng mga kuliglig sa labas. Nasa silid si Wild, nakatayo sa may veranda habang nakikipag-usap sa telepono tungkol sa isang proyekto sa kompanya. > “Oo, i-finalize na lang natin bukas. Siguraduhin mong ready yung documents…” malamig at seryoso ang tono ni Wild habang nakatanaw sa dilim. Habang nagsasalita, may narinig siyang mahina ngunit mabilis na katok. Tok! Tok! Napalingon siya, bahagyang nagtaas ng kilay. “Gabing-gabi na ah,” bulong niya sa sarili. Tinapos agad ni Wild ang tawag at tinungo ang pinto. Nang buksan niya iyon, bumungad si Asia—naka-short shorts at manipis na sleeveless top, hawak ang tray na may dalawang baso ng juice at ilang crackers. Bahagyang napalunok si Wild nang mapansin ang suot nito, pero agad din niyang iniwas ang tingin para hindi mahalata. > “Gabi na ha,” puna ni Wild, bahagyang kunot-noo. “Anong ginagawa mo rito?” Ngumiti lang si Asia, parang inosenteng bata,

Chapter 42

“Bukas na ba talaga tayo aalis?” malungkot na tanong ni Asia habang nakatungo, iniikot-ikot ang kutsara sa tasa ng kape. Nasa balkonahe sila ni Katie, kasabay ng umagang almusal. Si Katie, nakatukod ang siko at ngumunguya ng tinapay, tumango. “Oo, Asia. Kailangan na nating bumalik ng Maynila. Pasukan na sa susunod na linggo, at kailangan mong maasikaso ang mga papeles mo.” Naroon din si Lola sa kabilang mesa, nakikinig habang nakasandal sa upuan. Pinahid niya ang gilid ng labi gamit ang panyo bago magsalita. “Sumama ka na muna kay Katie, apo. Ang kasal n’yo ni Wild… saka na lang natin pag-usapan ’yan kapag nakatapos ka na sa pag-aaral. Mas mahalaga ang kinabukasan mo.” Bahagyang napangiwi si Asia, may halong lungkot at panghihinayang. Sa gilid ng pintuan, nakikinig si Abi na kunwari’y nag-aayos ng mga halaman. Hindi nakaligtas sa kanya ang buong usapan—mula sa pag-alis nila Asia hanggang sa pagkakaantala ng kasal. Lihim siyang napangiti, kumindat pa sa sarili habang bumubulong

Chapter 43

Third Person POV (Wild): Pagkatapos ng usapan nila ni Katie, agad bumalik si Wild sa loob ng bahay. Mabigat ang pakiramdam niya, pero ayaw niyang manatiling negatibo tungkol sa sinabi ng pamangkin niya. “Hindi dapat ako basta maghihinala,” bulong niya sa sarili. Pero alam niyang may punto si Katie—kailangang maging mapagmatyag. Ayaw niyang dumating sa puntong masasaktan si Asia dahil sa kilos ni Abi, lalo na’t malinaw na may sariling pakay ang nurse na iyon. Pagpasok niya sa sala, naabutan niyang tahimik lang si Asia na nakaupo, waring nag-iisip ng malalim. Napatingin si Wild dito at may bahagyang kirot sa dibdib. Gusto niyang lapitan, pero bago pa man siya makagawa ng hakbang, tumayo na si Asia at nagtungo sa kusina. Pinakiramdaman niya ang kilos nito, at napansin niyang parang pilit ang bawat ngiti, parang may tinatagong inis o sama ng loob. Wild clenched his fists lightly. “Hindi ko hahayaang masaktan siya dahil lang sa kung anu-ano’ng intriga,” wika niya sa sarili, saka tumulo

Chapter 44

“Aalis na ba talaga tayo mamaya?” tanong ni Asia habang nilalaro ang kutsara sa kanyang tasa ng tsaa. Nasa veranda silang dalawa ni Katie, tahimik na kumakain ng agahan habang humahaplos ang hangin ng umaga. “Oo, kailangan na talaga. Baka matambakan na ako ng papel sa Maynila kung magtagal pa tayo rito,” sagot ni Katie na may kasamang buntong-hininga, pero halatang pinipilit maging masigla para hindi sumama lalo ang loob ni Asia. Bago pa makasagot si Asia, isang lalaki ang lumitaw sa tarangkahan—may bitbit na lumang sumbrero at nakangiting parang sanay sa lahat ng tao roon. Lumapit siya, kumaway sa dalawa. “Magandang umaga, mga iha! Nandiyan ba si Abi? Sasama na siya sa pamimingwit ngayon,” malakas at masiglang bati nito. Napatingin si Katie kay Asia, tapos tumingin sa lalaki. “Ah, kayo po si…?” “Ako si Mang Kape,” sagot ng lalaki, pinahid ang pawis sa noo. “Malapit lang ang bahay ko rito. Tawag nila sa’kin Kape kasi kahit anong oras, may kape ako.” Napangiti si Asia, pero si K

Chapter 45

“I’m ready,” biglang sabi ni Wild, diretso ang tingin kay Asia. Napatingin si Asia, namilog ang mga mata. “Ha? Anong ibig mong sabihin?” Ngumisi si Wild, napahilig nang kaunti palapit sa kanya. “Sasama ako sa inyo… pabalik sa Maynila.” Nagulat si Asia ngunit hindi maitago ang tuwang naramdaman. Parang kumislot ang puso niya, at sa kabila ng pagtataka ay napangiti siya. “Talaga?” halos bulong niya, ayaw ipahalata kay Katie ang sobrang saya. Si Katie naman ay parang batang nanonood ng pelikula. “Ay naku, good idea ‘yan, Uncle! Para may magbabantay kay Asia habang nag-aadjust siya sa school.” Habang nag-uusap silang tatlo tungkol sa mga plano sa Maynila, napuno ang veranda ng magaan na tawa at biruan. Sweet ang eksena—lalo na’t panay ang sulyap ni Wild kay Asia, at tuwing magtatama ang kanilang mata, napapailing si Katie na parang kinikilig din sa eksena. Ngunit nabasag ang kasiyahan nang biglang sumulpot si Nita, may dalang bahid ng pagkataranta. “Sir Wild, Miss Asia…

Chapter 46

Alas-diyes ng umaga nang makarating sina Asia at Katie sa Maynila. Pagod ang kanilang katawan matapos ang biyahe, ngunit kasabay nito’y may dalang kakaibang saya at pananabik si Asia. Sa kabila ng bigat ng puso niya dahil sa naiwan sa probinsya, dama niya ang bagong simula. Pagkababa nila sa terminal, diretso silang nagtungo sa apartment na nahanap ni Asia sa Quezon City, malapit lang sa Philippine State College of Aeronautics sa Pasay City kung saan siya mag-aaral bilang flight attendant trainee. Malaki ang unit—isang two-bedroom apartment na may sariling veranda, kusina, at sala. Bagamat simple lang ang disenyo, malinis at maaliwalas. Tamang-tama para sa estudyanteng tulad niya na gustong magsimula muli. Pagkapasok nila sa loob, agad na nahiga si Katie sa sofa, habol-habol ang hininga. “Grabe, Asia… ang init at ang traffic dito sa Maynila. Pero ang ganda ng napili mong apartment, ha.” Ngumiti si Asia, bagamat bakas pa rin ang pagod sa mukha niya. “Oo nga eh, at least dito ma

Chapter 47

Nagpaalam si Kattie kay Asia na magbabanyo muna siya. Tumango si Asia at naunang lumabas ng restaurant para doon na lang hintayin ang kaibigan.Paglabas niya, sinalubong siya ng malamig na hangin ng gabi. Tahimik siyang nakatayo sa gilid, nakatingin sa kalsada habang hinihintay si Kattie.Hindi niya napansin na may taong nakatayo na pala sa harap niya.“Hi, Asia.”Nagulat siya at napalingon.Nanlamig ang pakiramdam niya nang makita kung sino iyon.Si Jasper.Ang ex niya.Ngumisi si Jasper, parang matagal na siyang nakatingin sa kanya.“Long time no see,” sabi nito.Agad umiwas ng tingin si Asia. Gusto niyang umalis, pero bago pa siya makalakad, hinawakan ni Jasper ang kamay niya.“Mag-usap tayo,” seryoso nitong sabi.Tinanggal ni Asia ang kamay niya. “Wala na tayong dapat pag-usapan.”“Asia—”“Busy ako,” putol niya. “May kasama ako.”Saglit siyang tinitigan ni Jasper, saka nagsalita—“Kasama mo ba si Uncle Wild?”Natigilan si Asia.Hindi siya agad nakasagot. Saglit siyang nag-isip… ha

Chapter 48

Nakahiga si Asia sa sarili niyang kama, nakatitig sa kisame.Tahimik ang buong apartment. Tanging mahina at pantay na paghinga ni Kattie mula sa kabilang kwarto ang maririnig—palatandaan na mahimbing na itong natutulog sa sobrang pagod.Pero si Asia… dilat na dilat pa rin ang mga mata.Hindi niya alam kung bakit kanina pa niya hawak ang phone niya. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang screen—parang may hinihintay.Isang text.Isang tawag.Mula sa iisang tao.Napabuntong-hininga siya.“Ang tanga mo, Asia…” bulong niya sa sarili.Pero kahit anong pilit niyang i-deny… may namimiss siya.At iyon ay si Wild.Unti-unting bumalik sa isip niya ang mga alaala—ang mga salita nito, ang mga pangako.“Papakasalan kita.”Napapikit si Asia.Kung totoo ang lahat ng iyon… bakit wala man lang siyang natatanggap na kahit simpleng “kumusta ka?”Napahigpit ang hawak niya sa phone.“Busy lang siguro…” pilit niyang kinumbinsi ang sarili.Pero bago pa siya tuluyang maniwala—may isa pang imahe ang pumasok sa is

Chapter 49

Kinabukasan, maaga silang nagising.Abala sina Asia at Kattie sa paghahanda ng mga gamit nila para sa school. Nakakalat sa kama ang mga notebooks, ballpen, at kung anu-ano pang kailangan nila.Tahimik si Asia habang maingat na inaayos ang mga gamit niya sa bag. Halatang seryoso at focus siya—parang ayaw niyang may makalimutan kahit isa.Sa kabilang banda, si Kattie naman ay may kausap sa cellphone. Nakatalikod ito habang mahina ang boses, pero halatang seryoso ang usapan.Paminsan-minsan ay napapasilip si Asia sa kanya.Importante siguro ‘yon, isip niya.Kaya lalo niyang pinagbutihan ang pag-aayos. Hindi na siya nakialam—hinayaan niya si Kattie sa kausap nito.Habang inaayos niya ang huling notebook, napangiti siya nang bahagya.Excited siya.Excited siyang pumasok sa magarang eskwelahan na papasukan nila. Bagong simula. Bagong environment. At baka… bagong buhay na rin.Pero kahit anong pilit niyang mag-focus…May isang pangalan pa rin ang paulit-ulit na pumapasok sa isip niya.Si Wil

Chapter 50

THIRD POV. Paglabas nila ng apartment, handa na sana silang mag-abang ng masasakyan papuntang school. Biglang may isang magarang sasakyan ang huminto sa harapan nila. Napatingin si Kattie. “Ito na siguro yung sundo natin—” sabi niya, pero hindi pa siya sigurado. Bago pa sila makalapit, dahan-dahang bumukas ang bintana ng sasakyan. At doon— Nanlaki ang mata ni Asia. Si Jasper. Naka-black shades ito, relaxed ang aura, at may pilyong ngiti sa labi. “Hop in,” sabi niya. “Let’s go.” Napatigil si Asia. Napatingin siya kay Kattie. Umiling si Kattie, halatang naguguluhan din. “Wala akong alam diyan,” bulong niya kay Asia. “Promise.” Napabuntong-hininga si Asia. Ayaw niya sana. Pero wala rin naman silang ibang sasakyan, at mukhang wala ring balak umalis si Jasper. “Fine,” maikling sagot niya. Naunang sumakay si Kattie sa likod. Sumunod si Asia sa passenger seat sa harap. Pagpasok niya, naamoy niya agad ang malinis at mamahaling pabango sa loob ng sasakyan. Tahimik siya. H

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status