All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 611 - Chapter 620

Natigilan si Jessica sa kanyang narinig.'Nasa labas raw siya ng bahay namin? Bakit pa siya dumating? Hindi ba malinaw na ang lahat? Hindi ba tapos na?'Napailing si Jessica.“Raven, umalis ka na lang,” mariin niyang sabi, pilit pinatatag ang boses na halos mabasag na. “Kasal ka na. May asawa ka na. Ayokong magkaroon ng koneksyon sa isang may-asawang lalaki. Iyan ang bottom line ko.”Sa kabilang linya, ilang segundong katahimikan ang lumipas bago muling nagsalita si Raven.“Jessica, ang tungkol sa kasal na ito ay hindi tulad nang iniisip mo.”At dahil diyan, tila biglang tumigil ang pagtibok ng dibdib ni Jessica.'Hindi tulad ng iniisip ko?' ani Jessica sa kanyang isipan. 'Kung gano'n, ano nga ba ang totoo?'“Jessica, please,” malumanay ngunit puno ng desperasyon ang tinig ni Raven. “Bigyan mo ako ng pagkakataon. Hayaan mong ipaliwanag ko ang lahat sa 'yo nang maayos. Bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon. Kahit isang beses lang, okay?”Mahigpit na hinawakan ni Jessica ang kan

Sa loob ng lumang mansyon ng pamilya Garcia, tahimik na nakaupo si Maxine sa harap ng isang mahabang mesa na puno ng mga bote, halamang gamot, at kagamitan sa paghalo. Maingat ang bawat galaw ng kanyang mga daliri habang binubuo ang antidote, tila ba ang buong mundo ay umiikot lamang sa pagitan ng apoy at mga kemikal sa kanyang harapan.Sa gitna ng katahimikan, biglang bumukas ang pinto.Pumasok ang isang katulong at bahagyang yumuko. “Maxine, gusto kang makita ng madam.”Hindi man lang itinaas ni Maxine ang kanyang paningin. Patuloy siyang naghahalo, kalmado at malamig ang mukha. “Hindi ako pupunta.”Natigilan ang katulong. “Bakit? Maxine, ang kapal mo naman? Hiniling ng matriarka na pumunta ka, at tumatanggi ka? Wala kang galang!”Bahagyang ngumisi si Maxine sa sinabi ng katulong.Kung pati isang hamak na katulong ay may lakas ng loob na utusan siya, sapat na iyon upang ipakita kung gaano kababa ang tingin sa kanya ng pamilya Garcia.Dahan-dahan niyang inilapag ang hawak

Mariing iginiit ni Marivic ang kanyang pasya na si Maxine ang gagamot kay Wilbert. Wala nang pag-aalinlangan sa kanyang tinig at ang desisyon ay tila nakaukit na sa bato.Napahigpit ang panga ni Nora. Halatang namumula ang kanyang mukha sa pagpipigil ng emosyon.“Ma, pinag-isipan mo ba ito nang m-mabuti? Hindi mo maaaring i-handover si Wilbert kay Maxine. Paano kung—”Pero hindi niya natapos ang sasabihin.Dahan-dahang ngumiti si Maxine. Ang kanyang mapulang mga labi ay bahagyang gumalaw tila may lihim na alam na hindi maunawaan ng iba. Itinuon niya ang malamig na tingin kay Nora.“Bakit ka ba natatakot na ako ang gumamot sa kanya?” mahinahon ngunit matalim niyang tanong. “Kung patuloy mo akong pipigilan, magkakaroon talaga ako ng dahilan para isipin na may tinatago kang hindi mo kayang ipaalam.”Parang binuhusan ng malamig na tubig si Nora.Muling bumaling si Marivic sa kanya na may matigas na mukha at nagsalita.“Nakapagdesisyon na ako kaya, lumayo ka, Nora.”Dahil sa utos n

Sinubukan buksan ni Wilbert ang kanyang bibig, pilit na magsalita. Ngunit tanging malabo at magulong tunog lamang ang lumalabas na hindi maintindihan ng kahit sino. “Maxine, bakit hindi pa rin makapagsalita ang anak ko?” tanong ni Marivic, puno ng pag-aalala ang kanyang boses.Bahagyang huminahon ang tensyon sa mukha ni Nora. Natatakot siyang biglang makapagsalita si Wilbert at mabunyag ang lahat, ngunit malinaw na hindi pa rin niya kaya. Halos nanginginig ang kanyang mga kamay habang inaabot ang kamay ng anak.Agad na lumapit si Nora at maingat na hinawakan ang kamay ni Wilbert. “Honey, ano ang problema? May gusto ka bang sabihin sa 'kin? Narito lang ako. Dahan-dahanin mo lang. Isalaysay mo nang mabagal,” mahinahon niyang bulong sa asawa.Tumingin naman si Maxine kay Wilbert, may bahagyang kaba sa kanyang mga mata.“Inilapat ko na ang gamot para gisingin siya, pero hindi pa rin siya makapagsalita. Kailangan niya nang kaunting panahon para makabawi,” paliwanag ni Maxine nang ka

Nagkunot-noo si Monica, ang mga mata niya ay kumikislap sa pagkalito.“Ano ang ibig mong sabihin na may nangyari kay Wilbert? Ano ang nangyari sa kanya?”Bumaba ang boses ni Nora, halos bulong na lamang nang sabihin, “Monica, natuklasan na ni Wilbert ang misteryo tungkol sa pagkatao mo. Siya—”Bago pa matapos ang pangungusap ni Nora, pinutol siya ni Monica, ang tinig niya ay puno ng pagtataka at galit. “Ang misteryo ng pagkatao ko? Ano'ng misteryo ang tinutukoy mo? Wala namang misteryo! Lutas na ito. Ako ang anak ng pamilya Aguilar na pinakamayamang tagapagmana!”Hindi pa rin alam ni Monica ang buong katotohanan.Hindi plano ni Nora na ilahad ito sa kanya, pero ngayong nagising na si Wilbert, kailangan niyang maging maingat. Kailangang maging handa si Monica.“Monica, kailangan kong sabihin sa ’yo. Hindi ka talaga totoong anak ni Mr. Aguilar.”Napatigil si Monica. Ang mundo niya ay tila huminto sa isang saglit dahil sa kanyang narinig. “A-Ano?”Biglang nagbago ang ekspresyo