I love you, Sister のすべてのチャプター: チャプター 391 - チャプター 400

-Savanna-“So, kailan kayo uuwi sa Pinas?” tanong ni daddy habang magkakaharap kaming lahat sa hapag-kainan. We already told him that after our wedding here, uuwi kami ni Norman sa San Agustin.Nakausap na namin sina Mommy at Lolo na doon gaganapin ang church wedding namin. Inihahanda na nila ang aming pag-uwi para sa okasyon. I’ve already finished designing my own wedding dress, and it’s now being crafted by a well-known manufacturer. “Sa isang araw, dad.” sagot ko, at saka sinubuan si Norman ng macarons. Busog pa kami kaya dessert na lang ang nilantakan namin. “Sasama daw si kuya para masundo niya si Valerie. Isasama na niya pabalik dito para may assistant siya and nurse at the same time.” gusto kong idagdag na may instant girlfriend na siya, pero baka batukan niya ako. Kasal ko pa naman ngayon. “How about you, dad? Sasama ka ba sa amin?”“I’m sorry, anak. Pero hindi ako pwedeng umalis.” malungkot na pahayag niya. “Alam mo namang walang mag-aasikaso sa mga negosyo natin dito, lalo

-Savanna-“Ay huwag.” niyakap niya ako ng mahigpit at saka hinalikan sa mga labi.“Congratulations, guys!” lumabas si Bianca mula sa kusina, and I immediately noticed that her belly had grown quite a bit. She was also pregnant with her second child.“Thank you, Bianca.” sinalubong ko siya ng yakap at halik bago ko siya tinanong. “Ilang months na ang tiyan mo?”“Oh, it’s already six months. Malapit na ulit akong manganak.” nakangiti sagot niya. She looked absolutely blooming, and I had a strong feeling she was carrying a baby girl. “How about you, ilang months na?”“Alam mong buntis ako?” nagtatakang tanong ko. Hindi pa namin nababanggit sa kanila na buntis na rin ako.“Yeah. I saw the pulse on your neck. Ang bilis ng tibok.” Bianca laughed. “Sa tingin ko, babae ang magiging baby mo. You’re so beautiful, Savanna.”“Oh, thank you, Bianca. You too. It’s a girl, right?” sabi ko, at maingat na hinaplos ko ang kanyang tiyan.“Yes.” she nodded.Nagkuwentuhan muna kaming apat habang nagmimiry

-Savanna-“Thank you, mommy.” niyakap ko siya ng mahigpit, pero agad din niya akong itinulak palayo.“Naku, anak. Masisira ang make-up mo. Mamaya na tayo mag-iyakan.” dahan-dahan nitong pinunasan ang luha sa ilalim ng mga mata ko gamit ang isang puting panyo. “Hindi pa kita nakakasama ng matagal, pero heto at kukunin ka na ng ibang lalaki sa akin.”Natatawang ginagap ko ang kanyang kamay. “Mommy. Hindi naman ako mawawala sayo. Magkakaroon ka pa nga ng isang anak na lalaki, at iyon ay si Norman. Tapos magiging dalawa na kaagad ang apo mo. Si Tamara, at itong nasa tiyan ko. Nandito lang naman kami para sayo, mommy. Hindi kami mawawala, promise.”“Mahal na mahal kita, anak.”“Mahal na mahal din kita, mommy. Nagpapasalamat pa rin ako dahil mas pinili mong iluwal ako dito sa mundong ibabaw.” We arrived in the church, ten minutes than the scheduled time for the wedding. Bumaba na si mommy mula sa sasakyan at naiwan akong mag-isa sa loob.I was really nervous. Nanginginig ang mga kamay at p

-Norman-Nang si Savanna naman ang magsalita, gumagaralgal na ang boses niya, at hindi ko mapigilang tumulo ang mga luha ko.“Norman my love, today, as I stand before you, I am overwhelmed with gratitude. You have loved me in ways I never imagined possible. You are so gentle, patient, and thoughtful. Wala kang ibang ginawa kung hindi ang iligtas ako, mahalin ako, at higit sa lahat, alagaan ako. You’ve seen me at my strongest and at my weakest, and yet you never left. Instead, you held my hand and chose to stay. Today, I give you all of me. My heart, my faith, my laughter, and my tomorrows. Thank you for choosing me, for loving me, and for walking with me toward forever. I love you, always and endlessly. I love you so much, Norman.”“You may now kiss the bride.” sabi ng pari, at dahan-dahan kong inangat ang belo na nakatakip sa mukha ni Savanna. Napasinghap ako nang makita kung gaano siya kaganda. Pinakamaganda sa lahat ng babaeng narito ngayon.Hinapit ko siya sa bewang at inangkin ko

-Valerie-“Valerie, I’m gonna miss you.” umiiyak na sabi ni Savanna sa phone habang kausap ako.“Me too. I’m going to miss you and Luke.” umiiyak na rin ako, lalo na nang magpaalam na siya sa akin. Lumakas pa lalo ang paghagulgol ko.I was crying uncontrollably on the day that they left the country. Hindi ako pinayagan noon ni mommy na makita si Savanna at Luke sa huling pagkakataon dahil isinama niya ako sa isang bahay na hindi ko alam kung kanino.And that’s when I realized that she was cheating on my father.Isinama niya ako sa isang maliit na bahay at sinalubong kami ng isang lalaki na nasa edad thirty plus. Si mommy ay nasa forty-six na that time. Iniwan nila ako sa sala na nanonood ng tv, habang sila, nasa loob ng kuwarto, and I had no idea kung anong ginagawa nila. Ang sabi lang ni mommy, they were going to talk about business.Kapag aalis kami, palaging sinasabi ni mommy kay daddy na mamamasyal lang kami sa mall.“Mommy, bakit ka nagsisinungaling kay daddy?” I asked her one t