บทที่ 50 มึงกลัวอะไร

ในหัวใจของอันวาร์เหมือนมีต้นอ่อนของดอกไม้อยู่ต้นหนึ่ง ไม่รู้ว่าลงเมล็ดหยั่งรากอยู่ตรงนั้นมาตั้งแต่เมื่อใด ไม่รู้ว่าตั้งแต่เริ่มใช้เวลากับเฉินอวี้ หรือตั้งแต่วินาทีแรกที่สบตากับชายหนุ่มกันแน่ แต่ตระหนักขึ้นมาได้ มันก็งอกงามอยู่กลางอกเขาแล้วและชายหนุ่มก็พยายามทำเป็นไม่เห็นมัน เฉินอวี้มักจะถามความสมัครใจของเขาก่อนเสมอ กระทั่งบางอย่างที่ความสมัครใจของเขาไม่ใช่สิ่งจำเป็น ชายหนุ่มก็ยังถามในความทรงจำของอันวาร์ เฉินอวี้ในนิยายไม่ปรากฏพฤติกรรมนี้ให้เห็น แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ด้วยสถานะราชองครักษ์ของชายหนุ่ม ที่มีหน้าที่เพียงติดตาม รักษาความปลอดภัย และสนับสนุนการตัดสินใจของไป๋เหลียนฮวา และเพราะมุมมองที่ตามติดชีวิตนายเอก เขาในฐานะผู้อ่านจึงได้เห็นเพียงเฉินอวี้ที่นายเอกเห็นนี่จึงเป็นสิ่งที่สร้างความประหลาดใจให้เขาตั้งแต่วันแรก ๆ ที่รู้จักกับเฉินอวี้ มือเรียวกำชายเสื้ออันวาร์ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสถานะที่ต่างกัน ที่เขายามนี้อยู่ในร่างของหยางซิงอี องค์ชายเจ็ดแห่งแคว้นหยาง หรือเพราะเป็นพื้นฐานนิสัยของเฉินอวี้เองที่รักดีและให้เกียรติผู้อื่นกันแ

บทที่ 51 ไป๋เหลียนฮวา

ฤกษ์มหาบุรุษ เหล่านักพรตบอกแก่พระองค์มาตั้งแต่ยังเยาว์ว่านั่นคือฤกษ์เกิดของพระองค์ไป๋เหลียนฮวาสุบินประหลาด อันที่จริงพระองค์สุบินประหลาดค่อนข้างบ่อย แต่ไม่มีครั้งไหนแปลกเท่านี้มาก่อนพระองค์สุบินว่าพระองค์เสด็จไปประพาสทะเลกับคนผู้หนึ่ง คนผู้นั้นสำคัญกับพระองค์มาก และช่วงนี้เขาก็ดูมีเรื่องให้กังวลใจพระองค์เสด็จไปรับเขาถึงหน้าบ้าน ในฝันพระองค์มิใช่องค์ชายวัย 14 ชันษาเช่นในโลกจริง แต่เติบใหญ่สู่วัยฉกรรจ์แล้วบ้านหลังนั้นพระองค์เห็นเพียงรั้วและขอบประตูเลือนราง ขัดพระทัยเล็กน้อยที่ภาพไม่ชัดเจนพระองค์หยิบยาสูบมาจุดสูบรอคนสำคัญคนนั้น จนเกือบหมดในก้านสูบโน่นเล่า เขาจึงออกจากบ้านมา เป็นชายหนุ่มที่พักหลังมานี้พระองค์สุบินถึงแทบทุกวัน ชายหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาทองสุกใส ผมน้ำตาลแสกกลาง และรอยยิ้มอ่อนหวานบางเพลาก็ชวนพระองค์ออกไปประพาสตลาด บางเพลาก็เพียงปรากฏกายมานั่งเล่นชมสวนกับพระองค์เงียบ ๆ และบางเพลา อาจเพราะช่วงนี้เข้าเหมันต์แล้ว เขาจึงมักปรากฏกายมายืนถูมือสร้างความอบอุ่นให้ตนเองพระองค์ยินดีทุกครั้งที่เอื้อมพระหัตถ์ไปหาเขาแล้วเขาจับตอบ โปรดทุกครั้งที่มือเย็นเฉียบของเขาอุ่นขึ้น และทุกครั้งที่

บทที่ 52 เกี่ยวพันกันไปเสียหมด

WARNING-เรียนนักอ่านทุกท่าน โปรดเตรียมตัวรับการย้อนอดีต หนึ่งวันก่อนงานฉลองวันคล้ายวันประสูติขององค์จักรพรรดิหยางลู่จื้อ คณะทูตจากแคว้นไป๋เดินทางมาถึงแคว้นหยาง เฉินจางหย่งจัดเวรยามเฝ้าของขวัญ และหลังจัดการธุระการงานของตนเสร็จก็ไปปรากฏกายที่ตำหนักรับรองของเฉินอวี้เหมือนที่มีอยู่ทุกแคว้น หูตาของเขามีไม่น้อยในแคว้นหยาง และแม้จะเป็นแคว้นใกล้ชิดที่มีสัมพันธ์อันดีต่อแคว้นไป๋มานานปี แต่อย่างไรก็เป็นหนึ่งในแปดแคว้น อย่างไรก็ต้องจับตาดู ฉะนั้น ยามบุตรชายคนโตของเขาอย่างเฉินอวี้เข้าไปเกี่ยวพันกับเหตุลักพาตัวองค์หญิงหวังต้าเหยียนแห่งแคว้นหยางเมื่อเดือนก่อน จนร้อนถึงองค์จักรพรรดินีไป๋ต้องมีรับสั่งจัดตั้งคณะทูตเฉพาะกิจขึ้นมา เขาจึงสั่งการให้หูตาบางคู่ของตนเปลี่ยนมาจับตามองบุตรชายแทนซึ่งเฉินอวี้ก็จับได้บ้างไม่ได้บ้างเท่าที่สายข่าวบอกมา ช่วงนี้บุตรชายของเขาก็ดูจะสนิทสนมกับใครคนหนึ่งเป็นพิเศษ หากเป็นผู้อื่นเขาคงไม่ร้อนใจนัก แต่เมื่อคนผู้นั้นเผอิญเป็นองค์ชายวิปลาสแห่งแคว้นหยาง หยางซิงอี สถานการณ์ก็เปลี่ยนเฉินอวี้ เขาไม่รู้ว่าลูกคนนี้ท

All Chapters of เดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?: Chapter 51 - Chapter 53

บทที่ 50 มึงกลัวอะไร

บทที่ 51 ไป๋เหลียนฮวา

บทที่ 52 เกี่ยวพันกันไปเสียหมด