Lahat ng Kabanata ng The Fine Print of Falling in Love: Kabanata 91 - Kabanata 100

Mula nang muling maayos ang lahat sa pagitan nila ni Alexis, mas naging maingat si Ralph sa lahat ng kilos at salita niya—lalo na’t hindi niya makakalimutan kung paano niya muntik masira ang tiwalang binuo nilang dalawa. Kaya nga sa bawat umaga, bago siya umalis ng bahay, humahalik siya sa noo ng asawa niya. At bawat gabi, uuwi siyang may dalang maliit na pasalubong o kwento para sa anak nilang si Ayesha.Ngunit kahit anong ingat, hindi palaging maiiwasan ang tukso—lalo na kung ito mismo ang kusang lumalapit.“Attorney Santillian,” mahinhing tawag ng bago niyang sekretarya, habang may hawak na tray ng kape. “Double shot espresso with one pump of caramel. Tama ba?”Napatingin si Ralph, bahagyang gulat. “Oo. Thank you.”Mabilis ang babaeng ito—matangkad, maayos, may itsura at may kumpiyansang hindi umaabot sa pagiging bastos. Madalas siyang nakangiti, at laging attentive kaysa kailangan. Sa mga unang linggo ng pagiging sekretarya nito, wala namang masama. Maayos naman ang trabaho, mahus

Sa mga sumunod na araw matapos ang awkward na engkuwentro, nanahimik si Alexis. Hindi dahil nagtatampo siya, kundi dahil mas pinili niyang manood, magmasid. Ayaw na niyang paulit-ulit pa ang drama. She trusted Ralph, but that didn’t mean she trusted the world around him.Lalo na ang sekretarya nito na tila hindi marunong lumugar.Nakapagsumbong na rin ang ilang ka-opisina ni Ralph kay Alexis nang magkita sila sa isang event. “Ma’am, grabe ‘yung sekretarya ng mister mo ha,” bulong sa kanya ng isa. “Parang wala nang ibang mundo kundi si Atty. Ralph.”Tumawa lang si Alexis, ngunit sa loob-loob niya, parang may nagliyab na apoy sa sikmura niya.Pagkauwi, mas maalaga pa siya sa normal. Hinanda ang paboritong ulam ni Ralph, nagluto ng sinigang, pinunasan pa ang salamin ng laptop nito habang nagtatrabaho sa dining table.“Hmm. Bakit parang sobrang sweet mo?” tanong ni Ralph habang nilalagyan siya ng Alexis ng kanin.“Wala lang. Masyado kasing gwapo ang asawa ko,” sabay ngisi. “Kaya ingatan k

Habang tumatakbo ang pelikula, nagkulong ang mundo nila sa yakapan. Si Ralph, panay ang halik sa ulo at balikat ng asawa. Si Alexis, nakapulupot ang braso sa bewang nito.At nang matapos ang pelikula, tumingin si Ralph sa mga mata ni Alexis. “You know… I was so close to losing your trust. And that’s one thing I never want to risk again.”Alexis smiled. “You never really lost it. But I’m glad you fought to keep it.”Pilit ni Ralph na ikinubli ang pag-iyak. Umiling siya. “You deserve someone who never lets anyone come close to hurting you. That’s my job.”Nagulat si Alexis nang may iabit na envelop si Ralph."Ano naman 'to?"Bumulong naman si Ralph sa tenga niya. "Just open it."Pack light. Bring your favorite book. Leave your worries.” – RNapakunot ang noo ni Alexis habang binubuksan ang sobre. Doon ay may printed itinerary—no hotel name, no specific location. Just a note at the bottom:“You, me, and the weekend that we deserve.”She smiled, shaking her head. “What is this man plannin

Mommy, may baby ka na sa tummy?” tanong ni Ayesha habang nakaupo sa lamesa, bitbit ang kanyang mini spoon at stuffed unicorn.“Oo, anak,” nakangiting sagot ni Alexis habang hinahaplos ang buhok ng anak. “May magiging baby brother or sister ka na.”Napabilog ang mga mata ni Ayesha. Tuwang-tuwa ito na parang nanalo ng laruan sa toy store. Tumalon ito sa upuan at niyakap ang tiyan ng ina, marahang-marahan, para bang alam niyang kailangang ingatan ang bagong buhay sa loob ni Alexis.“Yey! I’m going to be an ate!”Napatingin si Ralph mula sa kusina habang naglalagay ng prutas sa maliit na bowl. Nilapitan niya ang mag-ina at niyakap ang dalawa.“Family of four na tayo,” bulong niya habang hinahalikan ang sentido ni Alexis.Simula nang makumpirma ang pagbubuntis, naging mas maingat si Alexis. Ngunit kasabay ng pag-iingat ay ang pagbabago rin sa kanyang katawan, emosyon, at araw-araw na routine. Sa una, tila hindi siya makapaniwala. Sa kabila ng mga panahong sinubok sila ng PCOS at miscarriag

Kahit ilang buwan na nilang inihahanda ang sarili sa araw na ito, walang makapaghahanda talaga kay Alexis at Ralph para sa mismong araw ng panganganak.Ika-siyam ng gabi, tahimik na nakahiga si Alexis sa kama. Si Ralph naman ay nasa tabi niya, binabasahan siya ng isa sa mga paborito nilang baby books. Naroon pa rin ang mga alaala ng mga araw na tila imposible ang lahat—ang pagkakaroon ng pangalawang anak, ang muling pagtitiwala, at ang muling pagbuo ng isang tahimik na mundo. Pero ngayon, andiyan na ang lahat.“Oo nga pala,” bulong ni Alexis habang tinatamaan ng antok, “naka-pack na ba yung hospital bag?”“Of course,” sagot ni Ralph sabay pisil sa kamay niya. “Tatlong beses ko pa ngang chineck kung kompleto.”“Hmm, good,” mahinang ngiti ni Alexis. “Sana hindi pa ngayon. Gusto ko pa matulog…”Pero tila sinagot ng tadhana ang kabaligtaran.Alas-diyes ng gabi, nagising si Alexis sa mainit na pakiramdam sa may hita. Pagtingin niya, basa ang bedsheet.“Ralph…” tawag niya, bahagyang nanging