Alle Kapitel von Hiding My Sons From My Heartless Husband : Kapitel 191 – Kapitel 200

HER Tulala lang ako habang naghahanda ng gabihan. Hanggang ngayon ay hindi pa rin maalis sa isip ko ang nangyari kanina... 'Eh ano naman kung may iba pa siyang babae maliban sakin? Siguro ay hindi ako ganon kagalingan kaya naman naghahanap siya ng iba para mapunan ang pagkukulang ko. Hindi na dapat big deal iyon para sakin.''Pero bakit ganon? Bakit parang ang sakit naman ata isipin na may iba pa maliban sakin...? ' "What are you doing?" rinig kong tanong ng isang baritonong boses mula sa likod ko. "W-Wesley!" gulat na tawag ko sa kanya ng harapin ko siya. "I thought you would come home late?" tanong ko at lumapit sa kanya. "You went to our site earlier?" tanong niya, hindi man lang siya nag-abala na sagutin ang tanong ko. "Ah...Am I not allowed?" alinlangan kong tanong sa kanya. "No. You should have texted me so I could pick you up," sagot niya. 'Pano kita matetext eh busy ka nga! Busy sa ibang babae! ' "It's fine. I know you're busy. Did you get the food I brought for

(WARNING: R-18. This chapter contains disturbing words that might trigger other readers. I suggest skipping this part if you feel uncomfortable. Thank you.) "Aw! Wesley!" daing ko nang maging marahas ang bawat galaw niya sa loob ko. Halos mahulog na ang mga gamit sa office desk niya dahil nakasampa ang kalahating katawan ko doon. "Shut your damn mouth if you don't want them to hear you," bulong niya sakin habang patuloy pa rin ang pagulos ng pagkalalaki niya sa loob ko. Nakagat ko na lang ang ibabang labi ko upang pigilan ang sarili na gumawa ng ano mang ingay. He is right. Nasa labas lang nang opisina niya ang ibang empleyado nila. Panigurado akong maririnig nila ako kung gagawa man ako ng kakaibang ingay. "Wesley...ah..." mahinang ungol ko. "What do you want, ha?" tanong niya at marahang hinampas ang puwitan ko. "I-its...its too much...I..." para akong kakapusin ng hininga dahil hindi ko man lang maituloy ang sasabihin ko. Maya maya pa ay biglang tumunog ang intercom

SACRIFICE Nanlalambot kong tinignan ang perang hawak ko. Dalawang araw na ang nakakalipas pero dalawangpung libo pa lang ang meron sakin. Sampong libo doon ay galing sa huling sahod ko samantalang ang kalahati ay inutang ko lang sa mga dating katrabaho ko. Habang yung perang nakukuha ko kay Wesley ay sa hospital bills lang ni lola na pupunta kaya naubos na. Nahihiya naman akong tawagan ang ate ko at manghingi ng pera sa kanya dahil sa pagkakaalam ko ay wala pa rin siyang nahahanap na trabaho hanggang ngayon. Dapat ko na lang bang tanggapin na makukulong na lang ako? Napaupo na lang ako sa gilid ng daan. Hindi ko magawang umuwi dahil sa kakaisip kung saan ako kukuha ng pera. Kung hindi ako kikilos ngayon ay panigurado akong bago matapos ang gabi bukas ay nasa kulungan na ako. "Sep?" rinig ko tawag ng isang pamilyar na boses. "Ate Coli..." "Anong ginagawa mo dito? Bakit naka upo ka dyan sa gilid daan?" tanong niya sakin. Hindi ko naman maiwang hindi masamid dahil sa

TAKE YOU AGAIN Para akong binunutan ng tinik ng makita ko si Wesley. Dapat ay magalit ako sa kanya dahil isa siya sa mga dahilan kung bakit nandidito ako ngayon. Pero hindi ko magawa, may parte sa puso ko na nagpapasalamat na siya ang nandidito at hindi ibang lalaki. "I'm asking you, what are you doing here?" muling tanong niya. "I...I was..." "Are you trying to sell yourself for real this time?" sarkisto niyang tanong. Nangunot naman ang noo ko dahil sa tanong niya―agad ko siyang tinulak at lumayo sa kanya. "So what If I am? Its not your business anymore." pag susungit ko sa kanya at patagong pinunasan ang nag babadyang luha. "Tss. Where the hell have you been, ha? Do you have any idea how hard it was for me to find you?" sunod-sunod niyang tanong na lalong kinakunot ng noo ko.'Bakit niya naman ako hinahanap? ' "Bakit! Sino bang may sabi sayo na hanapin mo ako ha?" inis kong tanong. "What?" irible niyang sagot. "I-I mean, who told you to find me? Did you forget? I already

ESPECIAL "Anong ibig sabihin nito, Sep?" seryosong tanong ni Ate Scarlett sakin. Hindi ko naman siya magawang sagutin dahil pinangungunahan ako ng takot. "Alam mo ba kung bakit nandidito ako ngayon?" muling tanong niya. "Tumawag sakin yung hospital kung saan naka-confine si lola―ang sabi nila ay hindi na nila ma-contact kaya ako ang tinawagan nila," saad niya na kinagulat ko. Walang nasabi sakin ang doktor kanina ng pumunta kami sa hospital. Marahil ay nakalimutan nila. "Ang malala pa doon ay kung bakit nila ako kailangan tawagan. Ang sabi nila ay isasagawa daw nila ang operasyon kay lola ngayong umaga!" galit niyang sigaw at tumayo mula sa pagkakaupo. "Sep! Ang sabi mo ay ayos lang si lola kaya panatag ang loob ko! Pero bakit ganito! Bakit kailangan mong itago sakin na ganito ang sitwasyon niyo ha!?" galit niyang tanong sakin. "A-Ate...kasi..." "Siguradohin mo na bibigyan mo ako ng maayos na dahilan, Seraphina! Kung hindi malilintikan ka talaga sakin!" ika niya at napunta