All Chapters of ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ: Chapter 161 - Chapter 170

เฉินมู่หยางที่ยามนี้กำลังสลับอุ้มเจ้าตัวน้อยทั้งสามเดินไปมา เด็กๆรู้ดีว่าเป็นบิดจึงไม่ยอมนอน แต่คนเป็นพ่ออยากรักเมียใจจะขาดแล้ว จ้าวเฟยเฟยรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร แต่นี่เพิ่งจะยามโหย่วตาเฒ่านี่ตะกละไม่เลิกจริงๆร่างบางระหงกำลังอยู่หน้าเตาไฟ จ้าวเฟยเฟยเอาเห็ดโคนที่ดองน้ำเกลือออกมา วันนี้นางจะทำของโปรดของเขา นางทำยำเห็ดโคน น้ำแกงหน่อไม้ใส่เนื้อปลา นางเปิดไหนำหน่อไม้เส้นดองและพริกดองสามรสตักแบ่งออกมา ปลาสามตัวที่บ่าวทำให้นางเสร็จเรียบร้อยแล้ว แยกหัวออกมาและแล่เนื้อปลาจนบางหัวปลาและเนื้อหมักด้วยขิงซอย เหล้าเหลือ เกลือและแป้งข้าวโพดเอาไว้ก่อน จากนั้นนางก็หันมาหั่นพริกและซอยกระเทียมนำไปจัดเตรียมที่จะยำเห็ด จ้าวเฟยเฟยหันกลับมาล้างหัวปลาออกด้วยน้ำสะอาดหลายครั้งเพื่อลดกลิ่นคาว นางหั่นเต้าหู้อ่อนวางรองในชามดินเผาจากนั้นวางหัวปลาลงไป ใส่ขิง ต้นหอม พริกดองสามรสเติมน้ำและนำไปนึ่งนางทำแกงปลาใส่หน่อไม้ดอง เริ่มจากนางเทน้ำมันเล็กน้อย ผัดพริกดองเค็มจนหอม นำหน่อไม้ดองลงไปผัดจนส่งกลิ่นหอม เติมน้ำแล้วเคี่ยวต่อ นำก้อนหินที่ขนาดสม่ำเสมอกันแปดก้อนมาเผาไฟจนแดง เตาอันเล็กเติมถ่านอุ่นจนเตาร้อนได้ที่ ก้อนหินที่

ยามเหมาจ้าวเฟยเฟยตื่นแต่เช้า นางจัดการอาหารเช้าของสามีและคู่แฝดด้วยตนเอง เมื่อถึงยามเฉินจึงเรียกหาเฉินเหว่ยเพื่อไปดูแลร้านค้าและที่พักต่างๆ นางต้องเริ่มจัดสรรแบ่งงานเพราะต้องเดินทางตามสามีไปเมืองหลวง "เสี่ยวเหว่ย..เรื่องทางนี้จัดการก่อนเดินทางไปเมืองหลวงด้วยเล่า""พี่สะใภ้ ท่านจะให้ข้าตามไปด้วยจริงๆหรือขอรับ ยามนี้พี่ชายพบครอบครัวตนเองแล้ว เขามิใช่พี่ชายของข้าอีกแล้ว ข้าไม่คู่ควร"น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นฟังแล้วเศร้าสร้อยยิ่งนัก จ้าวเฟยเฟยเดินมาจับมือเขาพร้อมกับยกมืออีกข้างลูบศีรษะเบาๆ เอ่ยกับเฉินเหว่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"เจ้าเรียกข้าว่าพี่สะใภ้ ก็แปลว่าข้าคือภรรยาพี่ชายเจ้า เสี่ยวเหว่ยหากพี่ชายเจ้าไม่ยอมรับเจ้าเขาจะยังคงดูแลเจ้าเช่นนี้หรือ พี่ชายเจ้ารู้มานานแล้วว่าตนเองมิใช่คนสกุลเฉิน แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าที่ผ่านมาสกุลเฉินเลี้ยงดู เรื่องอื่นอย่าคิดมากในใจพี่ชายเจ้า เขามีเจ้าเป็นน้องชายคนเดียว""ฮือๆๆ พี่สะใภ้ขอรับ"เฉินเหว่ยโผเข้ากอดเอวซบหน้าร้องไห้ออกมา ยามนี้เขาอายุสิบสองแล้ว จากเด็กที่อ้วนจ้ำม่ำเมื่อผอมลงใบหน้าเค้าโครงความหล่อเหลาก็เผยให้เห็นชัดเจน เ

หลังจากกสกุลจินกลับไปแล้วจ้าวเฟยเฟยก็ไปสั่งงานต่อทันที มีเวลามอบหมายงานอีกเพียงสองเดือนเท่านั้น การเดินทางเข้าเมืองหลวงครั้งนี้แม้ว่านางไม่เต็มใจแต่ก็ต้องไป ในยุคโบราณที่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโอรสสวรรค์จะขัดขืนก็คงมีแต่ตายกับตาย รับสั่งฮ่องเต้ให้เดินทางไปเข้าเฝ้าใครจะขัดได้ แม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับการแบ่งชนชั้นแต่นี่คือยุคสมัยที่ปกครองโดยจักรพรรดิเฉินมู่หยางตาจางซือเหยียนไปยังจวนเจ้าเมืองเพื่อพูดคุยกับจินหมิงเรื่องมอบหมายงานราชการทางนี้เช่นกัน สกุลจินในเมืองหลวงเป็นตระกูลอันดับสามรองลงมาจากสกุลจาง สกุลหลี่ที่มีหลี่กุ้ยเฟยเป็นสนมยังเป็นเพียงสกุลอันดับห้ารองจากสกุลหลินของหลินกุ้ยเฟยอีกทีหลายวันผ่านไปจ้าวเฟยเฟยมอบหมายงานเกือบเรียบร้อยแล้ว เฉินเหว่ยที่ยามนี้ควบคุมการค้าได้ดีมาก แม้อายุจะยังน้อยด้วยวัยเพียงสิบสองปีเท่านั้น แต่ทว่าเฉินเหว่ยหัวไวเรียนรู้ได้ดี วันนี้หลินอ้าวมาหาจ้าวเฟยเฟยเพื่อพูดคุยเรื่องสุราที่นางจะค้าขายกับเขาหลินอ้าวพาบุตรสาวทั้งสองคนมาด้วย ยามนี้เซียวฮวนฮวนเพิ่งคลอดบุตรคนที่สองและกำลังอยู่เดือน บุตรชายคนโตของนางกับหลินอ้าวเพิ่งจะขวบครึ่งเท่านั้น ทำให้เวลานี้หลินอ้าวต้องเลี้

ขบวนยิ่งใหญ่เคลื่อนผ่านตามเมืองต่างๆ ซ่งเทียนอวี้ในวัยสิบสี่ปีนั่งสง่าอยู่บนหลังม้า ซ่งหวายอันขี่ม้านำหน้าหลานชาย เขากลับเมืองหลวงเพื่อถวายรายงานการรบก่อน และถือโอกาสขอพระราชโองการรับเสิ่นอิงฮวาและคู่แฝดเข้าเมืองหลวง ให้ทั้งสามคนอยู่ในผังราชวงศ์ หลานชายควบม้าเหยาะๆขึ้นหน้ามาหาเสด็จอาของเขาก่อนจะเอ่ยถาม"เสด็จพ่ะย่ะค่ะ อีกสามวันจะถึงหมู่บ้านอวี๋หยางแล้วหลานอยากล่วงหน้าไปก่อนได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ"บุรุษแกกว่าหยุดม้าก่อนจะหันมาหาหลานชาย ซ่งหวายอันเองก็อยากไปหาลูกกับเมียเช่นกันจึงเรียกหาคนสนิทของตน"เซ่าเทียนเจ้ามานี่หน่อย"เหวินเซ่าเทียนที่ได้ยินท่านอ๋องเรียกหาเขา ก็รีบดึงบังเหียนให้มาทางเจ้านายของตน"ท่านอ๋อง ทรงมีเรื่องอันใดรับสั่งหรือพ่ะย่ะค่ะ""เซ่าเทียนข้ากับองค์ชายแปดจะล่วงหน้าไปก่อน ทางนี้ฝากเจ้าด้วย""กระหม่อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ ว่าแต่องค์ชายแปดพระองค์จะทรงให้หลิวเทียนติดตามหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ""ไม่ต้องหรอก ข้าจะรีบไปข้าคิดถึงเสด็จแม่น่ะ"ซ่งเทียนอวี้เอ่ยกับองครักษ์ของซ่งหวายอันจากนั้นทั้งสองคนอากับหลานก็ควบทะยานม้ามุ่งหน้าสู่หมู่บ้านอวี๋หยางทันที หากพวกเขาไม่รอขบวนก็ใช้เวลาเพียงห้าชั่ว

ยามเฉินซ่งหวายอันตื่นแต่เช้าเพื่อมาหาบุตรชาย เขามาถึงบ้านริมน้ำก็ปรากฏว่าหลานชายมาถึงก่อนแล้ว ซ่งเทียนอวี้ที่มาแต่เช้าเพื่อมาหาเฉินมู่หยางและจ้าวเฟยเฟยเมื่อเห็นเขาจึงได้เอ่ยทักทาย"เสด็จอาทรงตื่นเช้ายิ่งนัก หากมาหาโม่หวายต้องไปที่โรงอบใบชาพ่ะย่ะค่ะ""อ้อ..ข้าจะเอาเครื่องเขียนมาให้เขาน่ะ แล้วอาสะใภ้เจ้าล่ะอยู่ที่ไหน""อยู่ที่โรงบ่มใบชาพ่ะย่ะค่ะ"อาสะใภ้ที่ซ่งหวายอันหมายถึงก็คือจ้าวเฟยเฟย ซ่งหวายอันพยักหน้าเข้าใจและเดินไปยังโรงบ่มชาเพื่อตามหาบุตรชาย ดูเหมือนบุตรชายเขาเฉินโม่หวายจะติดมารดามากกว่าบิดา เท่าที่รู้ได้ยินมาว่าแรกๆเขาอยากจะฆ่านางให้ตายด้วยซ้ำ ไปผูกสมัครรักใคร่จนแยกไม่ออกกันตอนไหนนะเมื่อเขามาถึงโรงอบใบชา เขาก็เห็นบุตรชายกำลังหยิบใบชามาดมจากนั้นก็จดลงสมุดที่ถืออยู่ในมือ จ้าวเฟยเฟยก้มลงมาคุยบางอย่างกับเขา เฉินโม่หวายพยักหน้าให้นาง จากนั้นเด็กน้อยก็หันมาทางด้านที่เขายืนอยู่ เฉินโม่หวายวางสมุดลงก่อนจะเดินมาหาเขาและทำความเคารพเขา"ถวายพระพรเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ ทรงเดินทางราบรื่นหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ""นับว่าดี ว่าแต่ลูกกำลังทำอะไรอยู่หรือ""พอดีมิต้องไปสำนักศึกษาแล้ว ลูกเลยช่วยท่านแม่จำแนกใ