บททั้งหมดของ My Ninong’s Secret Desire: บทที่ 41 - บทที่ 50

Pagkatapos ng palabas, muling napuno ng ingay at sigawan ang buong teatro. Tumayo ang mga tao habang pumapalakpak, at maririnig ang mga salitang “Bravo!”, “Ang galing ni Elira!”, at “Ang chemistry nila ni Marco, totoo!”Ngumiti si Elira, bagaman halatang pagod na. Sa likod ng bawat papuri ay naroon pa rin ang bigat ng emosyon na hindi niya mailarawan, isang halo ng saya, kaba, at isang uri ng sakit na hindi niya maintindihan.“Congratulations, Elira!” sabi ng director nila habang niyakap siya. “You did amazing! The critics are going to love you.”“Salamat po,” sagot niya, mahina ngunit may halong taos-pusong pasasalamat.Katabi niyang tumayo si Marco, todo ngiti habang binabati rin ng mga tao. Sanay na sanay ito sa mga ganitong sandali, kaya’t walang pag-aalinlangan nitong hinawakan muli ang kamay ni Elira, nagpose sa harap ng mga camera, sabay bulong, “Smile. This is our moment.”Ngumiti siya, pero hindi umabot sa mga mata ang ngiting iyon. Habang nakikipagkamay siya sa mga bisita, m

Tahimik silang lumabas ng restaurant. Sa labas, patuloy ang ambon, at ang lamig ng hangin ay tila humahaplos sa balat ni Elira. Ramdam niya ang bigat ng katahimikan sa pagitan nila, parang may mga salitang pilit na pinipigilan, mga damdaming gustong kumawala ngunit walang lakas na sabihin.Binuksan ni Gavin ang pinto ng kotse para sa kanya. “Sakay na,” mahinang sabi nito, ngunit may bigat sa boses.Tahimik siyang sumunod. Pag-upo niya, naamoy niya agad ang pamilyar na halimuyak ng pabango nito, isang halong cedar at musk na palagi nang nagdudulot ng kakaibang pagkagambala sa kanya.Habang binabagtas nila ang kalsada, tanging tunog ng ulan sa bubong at mabagal na pag-ikot ng gulong ang maririnig. Minsan, sumulyap si Elira kay Gavin. Nakapako ang tingin nito sa daan, ngunit bakas ang lalim ng iniisip.“Pasensya na kung ginabi ka,” wika ni Gavin matapos ang ilang minuto. “Hindi ko naman balak… pahabain ang gabi.”Umiling si Elira. “Okay lang po. Alam ko namang marami kayong gustong ayusi

Sa kabilang banda, nang makarating si Gavin sa bahay niya, agad niyang tinawagan si Elira ngunit hindi ito sumagot. Kahit nakahubad na ang coat niya ay tinatawagan parin niya ito nang ilang beses. “She’s not answering,” bulong niya sa sarili. Nang naubusan siya ng pasensya, mabilis siyang lumabas muli ng bahay, hindi alintana ang oras. Ang tanging dala niya lang ay ang susi ng kotse at ang cellphone niya. Balak niyang balikan si Elira sa bahay nito. Ang mga kamay ni Gavin ay mahigpit na nakahawak sa manibela, halos maputol ang ugat sa kanyang braso sa tindi ng pagkakapisil niya rito. Habang paulit-ulit niyang sinusubukang tawagan si Elira. Pero kahit ilang beses na niyang pindutin ang pangalan nito sa screen ng phone, ang sagot lang ay—"The number you dialed is either unattended or out of coverage area.""Dammit!" madiin niyang mura, tinapon ang phone sa passenger seat. Ramdam niya ang init ng dibdib niya, hindi sa galit kundi sa kaba, sa takot. Hindi niya alam kung bakit bigla na

Gaya ng inasahan, dumating din ang araw na hindi inaasahan ni Josephine, ang araw na nakaalis si Elira at hindi siya makakasama dahil malayo ang Pampanga, at pinagbawalan na siya ng doctor sa mahahabang byahe. “Anak, sigurado ka bang tuloy ‘yang commercial shoot na ‘yan?” tanong ni Josephine habang nag-aayos ng gamit sa sala. Ramdam sa tinig nito ang pag-aalinlangan, ngunit pinilit nitong magtiwala.Ngumiti si Elira, pilit na kalmado. “Opo, Ma. Tatlong araw lang naman po. Pampanga lang, tapos may location din sa resort. Si Mama Tess po ang producer.”“Hmm.” Tumango si Josephine ngunit halatang hindi kumbinsido. “Sige. Basta tawagan mo ako kapag andoon ka na. At, Elira…” Tumigil ito at tumingin nang diretso sa anak. “Alam mo na ang sinabi ko, ‘di ba?”“Alam ko po, Ma.” Mahinang sagot ni Elira, pilit ang ngiti. “Huwag kang mag-alala.”Pero sa loob-loob niya, kabaligtaran ang totoo. Alam niyang kung malalaman ng ina kung sino ang totoong makakasama niya, siguradong hindi na siya makakal

Nawala ang malamig na pader sa likod ni Elira nang yumakap si Gavin. Hindi na malamig, kundi mainit, punong-puno ng init na galing sa katawan niya, sa bawat haplos at halik na unti-unting lumalalim. Ang malambot na halik ay naging mas matindi, mas apurado, sumasalamin sa matagal na nilang pagpigil. Hinawakan ni Gavin ang likod ng ulo niya, inilapit pa siya, dinama ang bawat pagresponde ng dalaga sa halik.Gumalaw ang mga kamay ni Elira, umakyat sa leeg ni Gavin, hinawakan ang buhok nito. Ramdam niya ang tibok ng puso ni Gavin sa dibdib niya, mabilis, kasabay ng sarili niyang dibdib na parang gustong kumawala. Sa bawat pagpapalit ng hininga, tila nagiging isa sila, naglalakbay sa isang mundo kung saan sila lang ang naroroon.Marahan siyang binuhat ni Gavin, hindi man lang pinutol ang halik, at dinala patungo sa kama. Ang bawat kilos ay maingat, parang ayaw masira ang bawat sandali. Nang makarating sila sa malambot na kama, hindi na sila nagbitaw. Nagpatuloy ang paghahanap ng labi sa la