جميع فصول : الفصل -الفصل 10

Bago pa man bumukas nang tuluyan ang gate ng kanilang barung-barong na bahay sa Tondo, mabilis nang sumingaw ang amoy ng luma, ng kahoy na basa. Pamilyar. Bahay nga nila. Kahit gaano kasimple, ito pa rin ang pinakaiingatang mundo ni Elira. Isang lugar na kahit bitak-bitak, ay punô ng alaala, masaya man o masakit.Bitbit ang maliit na paper bag mula sa botika, maingat siyang pumasok, iniiwasang gumawa ng ingay.“Ma?” tawag niya, mahina at may pag-aalala.Nagulat siya nang makita ang ina na halos nakatayo na mula sa pagkakahiga sa lumang sofa, pilit inaabot ang baso ng tubig sa mesa. Namimilipit ang katawan nito, nanginginig ang mga kamay.“Ma!” Nilapag agad ni Elira ang dala at mabilis na lumapit, agad inalalayan ang ina. “Ano ba? Sabi ko ‘di ba, magpahinga ka lang?”“Anak, kailangan ko lang naman uminom ng tubig. Ayoko namang parang inutil na lang ako dito,” sagot ng ina, pilit na ngumiti, pero halata sa mata ang hirap at pagod. Sa bawat salita nito ay parang may kasamang paghingal.H

Dalawang linggo na ang lumipas mula nang huli silang nag-usap ni Gavin. Simula noon, araw-araw nang uma-attend si Elira ng acting workshop. Una’y parang panaginip, mga ilaw ng entablado, direktor na sumisigaw ng “Action!”, at mga beteranong artista na parang hindi kailanman nawawalan ng emosyon sa bawat eksena.Sa unang araw pa lang, muntik na siyang umurong. Pero tiniis niya ang kaba, pinili ang tapang. Sa bawat eksenang kinailangan niyang sumigaw, humikbi, o manginig sa galit, inisip niya ang lahat ng sakit na pinagdaanan niya, mula sa pagkabata hanggang ngayon. Doon siya humuhugot. Kaya bawat luha niya sa eksena, totoo. Bawat sigaw, may ugat.At sa kabila ng pagod, ramdam niya, she’s growing. As an actress. As a woman. As someone reclaiming her place in the world.Tahimik siyang lumabas ng rehearsal room, pinupunasan ang pawis sa noo. Dumiretso siya sa CR. Sa wakas, sandali ng katahimikan. Sa loob ng cubicle, sinandal niya ang noo sa malamig na pader. Sandaling pahinga. “Kaya ko ’t

Hindi agad nakasagot si Enrico, tila nakaramdam siya ng kakaibang kaba sa sinabi ni Gavin. Nakatingala lang siyang nakatingin sa dating kaibigan. Mayamaya, napaisip siya sa sinabi nito. ‘Ayos sa akin kung gagawin kong ibalik si Elira pero ang pinagtataka ko kung bakit ganito na lang kagalit si Gavin?’ tanong niya sa kanyang isipan.Tumayo siya, tumindig at humarap kay Gavin. Magkasing tangkad lang sila, ngunit sa ayos ng suot nila ay mas makikita na si Gavin ang mas lamang sa estado sa buhay. Saglit na nakaramdam ng panliliit si Enrico sa sarili nang pagmasdan si Gavin. Ngunit gaya ng sinabi niya sa sarili niya bago siya pumunta para makipagkita kay Gavin, gagawin niya ang lahat para makumbinsi si Gavin na ipasok sa kumpanya nito si Elira, kailangan niyang ibaba ang sarili niya sa harap ng dating kaibigan. Ngumiti siya na para bang hindi nababanas sa gagawin niya. “I will do everything para bumalik ang anak ko sa kumpanya mo. Magtiwala ka lang sa akin, babalik siya. Maraming salamat

Nagkatinginan lang ang lahat sa loob ng opisina, kahit gusto nilang magreklamo ay hindi nila magawa dahil alam nila ang susunod na mangyayari. Sa oras na kumontra sila sa utos ni Gavin, sila ang mawawalan ng trabaho. “Alright, Sir Gavin. We will do our best,” sabi ng head director at saka inutosan ang lahat na lumabas na. Pagkalabas na pagkalabas nila, nagsimula na silang suminghap at magrekalmo. Kahit ang iilang staff na nasa kanya-kanyang cubicle ay nagtataka rin sa nangyayari dahil kanina pa sila nasa loob ng opisina ni Gavin. “Ano bang meron sa bagohan na iyon at ganoon na lang ka-special kay Sir Gavin?”“Hindi ko ba malaman kung bakit, ilang linggo palang naman iyon nagsisimula sa ginagawa natin pero ayaw pakawalanan.”“Ang balita ko nga, magkakilala sila sa personal kaya ganoon, nakuha ni Elira ang big role ng project na ito.”Maraming discussion ang iba sa kanila habang naglalakad pabalik sa kanya-kanyang cubicle, maliban sa head director na tahimik simula nang lumabas sa opi

“Elira!” sigaw ni Gavin. Napahinto naman si Elira, hawak niya ang dalawag trashbag na itatapon niya. Nang mapinsin iyon ni Gavin, mabilis siyang lumapit kay Elira at kukunin na sana ang mga bitbit nito ngunit agad ding iniwas ni Elira. “Sir Gavin, ano po bang ginagawa ninyo rito? Nakausap ko naman na po si Director Jonas,” sabi agad nito. Nagulat si Gavin sa narinig. “Nakausap mo na siya? Kailan?” tanong niya. “Kanina. Bumalik ako sa GSE para makausap siya, at napag-usapan namin na isang linggo akong nasa-set. Siya na lang po ang tanungin ninyo,” paliwanag ni Elira. Nakaramdam ng ginhawa si Gavin. Natuwa siya sa kanyang loob na ang mga empleyado niya ang nakagawa ng paraan na maibalik si Elira, hindi si Enrico. “Okay. Anong oras ka ba matatapos dito? We need to talk.”Napaawang ang bibig ni Elira, hindi niya maitindihann kung bakit kailangan pa nilang mag-usap dalawa. Huminga siya nang malalim bago siya magtanong. “Ganito po ba talaga kayo sa mga talents ninyo? Kakausapin sila