Tous les chapitres de : Chapitre 161 - Chapitre 170

Walang sawang kantahan sa videoke, kainan at kwentuhan ang ginawa namin to celebrate my birthday. I'm so happy because tita Rama is really approachable to them, and even called me Nadia lalo na kapag kaharap si Richard. And guess what? Nagwapuhan siya sa baby loves ko! Ayaw pa niyang maniwala, e! Maya-maya pa ay nagsipag-uwian na ang iba dahil papalalim na rin ang gabi. Nasa 12:30 na ng madaling araw at nandito pa rin sina Janice at Richard. "Cana—este—Nadia! Aalis na ako, ha? Inaantok na rin kasi ako, e. Belated happy birthday sa 'yo kasi umaga na. Salamat sa pahanda," paalam ni Janice sa 'kin. "Thank you rin sa pagpunta, Janice! Kitakits bukas, ha?" "Oo. Sir Richard, mauuna na po ako," paalam ni Janice. Ngumiti nang malapad at tumango si Richard sa kaniya. Lumabas na si Janice dahil may isang lalaking naka-motor ang naghihintay sa kaniya. Pagkasakay niya ay muli siyang nagpaalam bago siya tuluyang umalis. "Sir, kayo po? Hindi pa po ba kayo uuwi?" tanong ko. Medyo namu

I started to teach him to cook some of dishes I know. Habang nasa gitna ng pagtuturo, hindi ko matanggal sa isipan ko na may gusto na pala siyang ibang babae. Nasasaktan ako. Kanina ko pa gustong maluha dahil sa pag-apaw ng bigat sa dibdib ko. I wanna cry, pero ayoko namang ipakita kay Richard. It took almost one hour ang pagtuturo ko sa kaniya, and finally, nakaluto kami ng simpleng mga pagkain. Inamoy at tinikman niya ang mga 'yon. "These foods are so good! Ang galing mo, Nadia!" sabi niya. Sa pagtingin niya sa mga mata ko, I felt a heavy heart. "U-Uhmm... p-pwede na po ba akong umuwi, sir?" tanong ko. Napakunot naman ang noo niya sa pagtataka. "Huh? Why, Nadia? Kumain muna tayo para—" "B-Baka po kasi hinahanap na ako n-ni Mama, e. Pasensya na po, sir. S-Sige po," paalam ko kaagad. "Nadia, wait!" Kanina ko pa m-in-essage si Manong Tadeo para sunduin niya ako rito. Ang sabi ko rin ay gumamit siya ng ibang kotse para hindi ako mahalata ni Richard. Hindi ko na pinaking

Teka?! Tama ba ang narinig ko?! Para akong natigilan nang marinig ko ang pangalang Sydney Wroneman na lumabas mula sa bibig ni Richard. Ayoko pang maniwala sa una, ngunit nang pumasok na ang isang babaeng halos nakatatak na ang mukha sa 'kin ay hindi ko inaasahang mangyayari 'to. "S-Sydney?" pabulong kong tanong sa sarili ko. Pumwesto si Sydney sa tabi ni Richard matapos niya itong halikan sa pisngi, habang ang mga katrabaho ko ay nagpapalakpakan. May mga bumubulong kung gaano kaganda ang mukha at kutis ni Sydney. Pero teka, b-bakit? Bakit hindi niya sinabi sa 'kin? Ibig sabihin, s-siya ang nliligawan ni Richard? A-Akala ko ba, magkaibigan kami? Pero bakit ganito? Bumilis ang tibok ng puso sa mga pinag-iisip kong tanong. Hindi ako makapaniwala. Sana panaginip lang 'to! "Si Sydney ang magiging temporary boss niyo. She knows how to handle businesses and even operations kaya gusto kong ipagkatiwala sa kaniya ang company," sabi pa ni Richard at saka niya tinignan sa mga mata ang k

Kahit na ayoko sanang pumasok today ay pinilit ko na lang dahil sa plinano namin ni tita Rama kagabi. I told her everything about Sydney and then she said na dapat daw kaming gumawa ng paraan para ma-dislike siya ni Richard. I agreed. Abala ako sa pwesto ko habang sinasagot ang emails nang marinig ko ang tunog ng takong ng sapatos. I simply turned my head and saw Sydney was holding her phone. Mukhang may kausap siya. For sure, it's Richard. She looks happy while having a conversation. Sa curious ko, kunwari akong pupunta sa restroom, pero nagtago ako sa may likod ng pader para marinig siya. "Yeah... see you soon. Don't worry, I have so much time to enjoy..." dinig kong sabi niya kaya mas lalo akong nagtaka. Mukhang hindi naman si Richard ang kausap niya. But I heard a male voice on the line dahil sa lakas ng speaker niya. Is she cheating on Richard already? Tinakpan ko ang nakanganga kong bibig sa naiisip kong tanong. Kung gano'n pala, hindi niya deserve si Richard! I was about

I was excited to come home pero habang nag-aayos ako ng sarili ay bigla akong tinawag ni Sydney. Pumunta ako sa room at bumungad sa 'kin ang magulong office. "Can you clean this mess? Wala na kasi ang janitor, e, so ikaw ang nakita ko kaya ikaw na lang ang uutusan ko," sabi niya na wala man lang pakisuyo. "Pero out ko na," sagot ko. "Hindi ka pa nagta-time out. Hindi naman 'to free, e, may overtime pay ka naman. Sige na at maglinis ka na, ha? Remember, I am your boss," sabi lang niya then saka siya umalis na tuwang tuwa pa. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Imbis na magreklamo at magdabog, I started to clean the mess. Maraming mga papeles na nakakalat, box at kung ano-ano pa na halatang sinadya ni Sydney para paglinisin ako. Isa-isa kong pinulot ang bawat kalat at tinabi hanggang sa makakita ako ng isang maliit na black box na may kulay gold na font. Wala nga lang laman. Tinapon ko na lang 'yon sa basurahan then ipinagpatuloy ang paglilinis ko. It took almos