Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Kinabukasa'y masakit ang kaniyang katawan, daig pa ang hinampas ng kahoy. Hindi niya maintindihan. Wala siyang makapang pagsisi sa ginawa. Ibinigay niya ang pinaka-iingatang dangal kay Tyler. Iinot-inot siyang bumangon. Hinila niya ang kumot at ipinantakip iyon sa katawan. Humantad sa paningin niya ang hubad na katawan ng katabi. Padapa itong nakahiga. Mabilis niyang iniiwas ang tingin sa maumbok nitong pang-upo. "Kalalaking tao'y masyadong maumbok ang pang-upo." Nalunok na lamang niya ang sariling laway. Humakbang siya patungong banyo para maglinis. Himbing na himbing pa rin sa pagkakatulog si Tyler nang lumabas siya, iba na nga lang ang posisyon. Nakatagilid na ito. Hindi niya inistorbo ang pagtulog nito, na mas mukhang pagod pa kaysa sa kaniya. Ibang klase rin pala ito sa kama. Walang kapaguran. Nakailang round sila bago ito pumahinga, at kung anu-anong posisyon ang ginawa nila. Hindi niya napigil ang pagsilay ng ngiti sa kaniyang labi matapos maalala ang masayang nangyari. '

SA sulok ng restaurant piniling umupo ni Erin, sa puwesto na walang makakapansin sa kaniya. Wala siyang kilala sa mga naroroon kaya wala siyang makausap. Hindi naman niya puwedeng tawagan si Carla dahil may trabaho ito. Kahit gusto na niyang lisanin ang restaurant ay pinili pa rin niyang mag-stay roon, bukod sa wala siyang dalang pera, hindi pa rin niya alam ang lugar ni Tyler."Kung sana pala'y hindi na lang ako umalis sa bar." Nakagat niya ang pang-babang labi. Namumuo na naman ang luha niya, nais na namang kumawala. Kanina lamang sa comfort room ay halos bumaha na ang luha niya. Akala niya'y naubos na... hindi pa pala."Sana pala, hindi na lang ako sumama sa kaniya. Bakit ba kasi ang tanga-tanga ko pagdating sa pag-ibig? Una, si Miguel. Buong akala ko'y tapat ang pag-ibig nito sa akin, hindi pala. Ginamit lang pala niya ako para sa pansariling interes." Hindi niya napigilan ang paghikbi. Parang gusto niyang tumakbo, magtago sa kung saan. Sa ikalawang pagkakataon, nasaktan na nama

HUMINGA ng malalim si Erin. Nakaupo na siya sa sofa, hindi alam kung ilang minuto o oras siyang nawalan ng malay. Hindi na rin niya mabilang kung ilang beses na ba siyang lumuha. Huminga siya ng malalim, tinitigan ang kabuohan ng bahay. Nang dumating siya, saya-saya niya sa bahay na ito. Sabi ni Tyler, bahay na rin daw niya ito, ngunit ngayon, hindi niya alam kung welcome pa ba siya sa bahay na ito. At kung dati, halakhakan ang maririnig sa bawat sulok, ngayon ay puro hinaing at pagtangis na lamang niya ang maririnig. Nawalan nang sigla, maging siya. Muli siyang napahinga at kahit masama ang pakiramdam ay tumayo siya, tinungo ang kusina. Nag-iisip ng mailuluto. "Kahit naman anong lutuin ko, ako lang ang kakain. Chicken adobo na lang para madal," aniya sa sarili. Binuksan na ang ref at kumuha ng iluluto. Bukod sa mga pang-ulam, maraming stock na pagkain ang ref, may fresh milk na binili ni Tyler para sa kaniya. Hindi siya sanay matulog ng hindi umiinom ng gatas at sa umaga ay iyon d

NAGISING si Tyler na wala na sa tabi si Erin. Gumuhit sa labi niya ang malaking ngiti, naalala niy ang naganap nang nagdaang magdamag. Ilang beses na nag-isa ang kanilang katawan. May siglang bumangon siya, nagtungo sa banyo. Matapos makapaglinis ng katawan ay nagdumali siyang lumabas na ng room. Sumisipol pa habang bumababa sa hagdan. Dumiretso sa kusina dahil alam niyang nandoon ang babaeng minamahal. Subalit, agad na napalis ang ngiti nang walang Erin siyang naratnan doon. May nakahaing pagkain sa mesa, mainit-init pa. "Ang aga namang matapos ni mahal," aniya at muling tinakluban ang lutong pagkain. Pinuntahan niya ito sa labas ng bahay. Tulad nang nakagawian nitong gawin, pagkatapos nitong magluto ay dumideritso ito roon para diligin ang mga bulaklak. Wala ito sa harapan. Inikot niya ang paligid ng bahay, ngunit hindi niya ito matagpuan. Bumalik siya sa loob, hinanap sa kung saan-saan, ngunit sadyang hindi niya ito makita. Nagsimula nang kumabog ang dibdib niya. "Mahal..." W

KAHARAP ni Tyler ang ama't ina, kasama na si Victor at Katrina. Nasa sala sila para pag-usapan ang gaganaping event party ng Green Ivory. Ang kaniyang ama ay hindi maipinta ang mukha, samantalang ang ina ay nakaguhit ang pangamba. "I'm so disappointed, Tyler," tinig nito. "Imagine, ang isang matayog na Tyler Samniego, bumabalik-balik sa mababang uri ng bar--" "Papa!" awat niya rito. Pakiramdam niya'y umakyat ang dugo niya sa ulo. "Hindi mababang uri ang bar na yun, nang dahil sa lugar na yun nakilala ko ang babaeng nagbigay muli ng kulay sa buhay ko, ang babaeng nagpatibok muli ng puso ko." Hindi siya galit, mababa ang timbre ng boses, pero sapat na para maunawaan ng mga kaharap na totoo ang kaniyang sinasabi. Sa sulok ng kaniyang mata, kita niya ang pagdan ng kirot sa mukha ni Katrina. Hindi yata makapaniwala sa narinig. "Ipinagmamalaki mo pa rin ba ang babaeng yun, kuya?" biglang singit ni Victor. "Kaysa naman sa girlfriend mo, na ex-wife ko!" patutyang ganti niya.