All Chapters of Chained by the Billionaire: Chapter 171 - Chapter 180

Blurb:I was sixteen when he saved me.I still remember the cold water swallowing me whole, the panic clawing through my chest as I tried to scream. I thought I was going to die that afternoon—until strong arms pulled me back to the surface. That was the first time I saw Allen Santiago. The man who became my first love… and my deepest heartbreak.Since then, my world revolved around him. I followed him everywhere—his company events, his success stories, even the smallest glimpse of his smile in newspapers. I waited for the day he’d finally notice me, not as a foolish girl, but as the woman who loved him beyond reason.I didn’t care what people said—that I was too young, too naïve, too desperate. They didn’t know what it felt like to be saved by someone and to carry that moment like a promise for years.I told myself I would marry him one day. I even promised it to him. But Allen never promised me anything in return.Still, I waited. I smiled when he ignored me. I endured when he pushed

Veronica's POV "Kainis." Natawa kaming dalawa ni Mang Erning dahil mabilis siyang naubusan ng bala. Ako naman ay excited kong kinuha ang lima pang token na binigay nila sa akin kanina at saka mabilis na nilagyan ang katabi nilang dalawa. Natutuwa ako dahil kahit kailan ay hindi ko pa nasubukang maglaro sa mga ganitong lugar. Pero ang tuwang nararamdaman ko ay inis dahil mabilis na nauubos ang bala ko. "Ang kunat naman." Mahina kong wika. Tumawa lang si Mang Erning na nasa aking tabi. May mga naiinis din sa kabila na naglalaro dahil parang ang lalakas ng pindut sa mga buton. Inis akong dumukot ng isa pang token pero wala na pala. Tinignan ko sila Jero na naglalaro pa din at may mga nahuhulog-hulog pa silang token sa ibaba nila. "Eto Ma'am, maglaro ka pa." Nakangiting wika niya sa akin sabay bigay ng napanalunan niya. Umiling ako saka tinanggihan iyon. "Can you buy me some tokens? I want to experience any games here." Excited kong wika sa kanya. Ngumiti naman siya pabalik sa aki

Fordy's POV"Sus baka sinasabi mo lang yan huh? Baka mamaya nagtatampo ka lang tapos kinabukasan hinahabol mo na naman si Allen." Kilala ko ang pinsan kong ito. Alam ko kung gaano niya kamahal si Allen kaya nakakasigurado ako na hindi niya din lang ito matitiis."Kahit itaga mo pa sa bato kuya. Pagod na ako." Sumeryoso ako sa kanyang sinabi. It's the first time na marinig ko sa kanya ang salitang pagod. Kung sabagay palagi na lang pinapamukha ni Allen sa kanya na ayaw siya nito."Sige, titignan ko." Hindi pa din ako sigurado dahil palagi naman siyang marupok pagdating kay Allen. Kahit na ilang beses pa siya nitong ipagtabuyan, alam ko na babalik siya mamayang hapon at magmamaka-awa kay Lolo na muling ituloy ang marriage alliance.Pagkahatid ko sa kanya ay mabilis akong umuwi sa headquarters. Naabutan ko pa si Allen na mukhang masayang-masaya ang mukha habang nakatingin sa kanyang cellphone."Oh Fordy, makulit talaga lahi niyo. Sinabi na nga ni Allen na ibalik mo iyan." Tumingin si All

After 5 Years.Veronica’s POVNinanamnam ko ngayon ang mainit at preskong hangin dito sa Pilipinas. Finally, nakauwi na din ako. Wala akong balak na umuwi sana kaso nga lang need na ako ng company ni lolo. Walang magmamanage at sa akin niya iyon ibinigay.“Finally, naka-uwi din ang prinsesa.” Napairap ako kay kuya Fordy sa kanyang sinabi.“Che. Bakit ba naman kasi ayaw mong tanggapin ang company edi sana nag-eenjoy ako sa malaki kong sahod na dollars.” Pagmamaldita ko sa kanya.“Tsk, as if naman. Malaki naman ang pera mo dito. Hindi mo kailangang magtrabaho sa ibang company.”Hindi na lang ako umimik at nagpasyang tumahimik na lang hanggang sa maka-uwi kami. Bahala siya dyan.“By the way, ang buong barkada ay nasa bahay para sa welcome party para sayo. Including Allen.” Natigilan ako sa kanyang sinabi. Napalunok ng ilang beses.Its been 10 years pero kada naririnig ko ang pangalan ni Allen ay hindi pumapalya ang puso kong pumitik ng mabilis. Hindi ko akalain na may epekto pa din sa ak

Veronica's POV Napataas ako ng kilay sa kanya ng tahimik siyang bumaba sa kanyang kinauupuan na para bang bata na sumunod sa kung anong iniutos sa kanya. Ang hirap paniwalaan na bigla siyang susunod sa akin samantalang noon ay wala siyang sinunod na utos o paki-usap galing sa akin noon. "Anong g-ginagawa mo?" Biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng bigla siyang lumapit sa akin. Napalunok ako at hindi ko mai-iwas ang aking mga mata mula sa kanyang mga mata na matiim na nakatingin sa akin. "Is it true? You have a boyfriend?" Malamig niyang tanong sa akin. Napa-atras ako sa kabang nararamdaman ko. Hindi ko akalain na malakas pa din ang impact ng kanyang presensya sa akin. "Anong pake mo? Wag ka ngang lumapit. Nakakasulasok iyang sigarilyo mo." Inis kong bulyaw sa kanya. Muli akong nagtaka ng hinawakan niya ang kanyang sigarilyo at saka tinapon na lang basta sa ibaba. "Baliw ka ba? Paano kung biglang magkasunog iyan?" Nanlalaki ang mga mata ko nang bigla niyang hawakan ang aking p