All Chapters of ย้อนเวลามากำจัดสามีสับปลับกับองค์หญิงบัวขาว: Chapter 201 - Chapter 209

209 Chapters

หย่งหรง 3

หานลู่โบกมือเอ่ย "เจ้าอาจจะไม่รู้ นับตั้งแต่ที่ข้าตั้งครรภ์ ข้าก็ไม่สบายเนื้อสบายตัวอยู่หลายครา หมอหลวงมาตรวจดูหลายครั้งก็หาสาเหตุมิได้ ฝ่าบาทเห็นว่าอาจจะเกี่ยวกับเรื่องโหราศาสตร์จึงเชิญโหราจารย์มาทำนาย เห็นว่าดาวเซินที่เป็นดาวประจำตัวของนางปะทะกับดาวเป่ยโตวที่เป็นดาวประจำตัวของข้า ทำให้ข้าเจ็บป่วยมิยอมหาย ฮ่องเต้เดิมก็เป็นผู้ที่เชื่อถือเรื่องพรรค์นี้อยู่แล้ว จึงได้ย้ายนางไปพำนักที่ตำหนักอวิ๋นเมิ่งที่อยู่ห่างไกลจากตำหนักฮั่นหยวนพอสมควร ข้าจึงได้มั่นใจว่าจางไฉเหรินต้องเป็นผู้ลงมือแน่" หานฉงหรงแค่ฟังก็รู้ว่าที่จางไฉเหรินต้องระเห็จไปยังตำหนักห่างไกลล้วนเป็นแผนการอันแยบคายของสตรีตรงหน้า แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น กล่าวเพียงเรื่องที่อยากรู้จริงๆ "แต่ปกติการใช้เล่ห์เพทุบายในวังหลวงส่วนใหญ่ล้วนทำอย่างแยบคายไม่ยอมให้สาวถึงตัวการโดยง่าย เหตุใดจึงเปิดเผยผู้บงการออกมาได้รวดเร็วเช่นนี้"หานลู่ยันเอวตนเองเล็กน้อยอย่างเมื่อยขบเนื่องด้วยครรภ์แก่ใกล้คลอด “เจ้าคิดว่ามีคนคิดใส่ร้ายนางโดยอาศัยข้าเป็นเครื่องมือ?”“อย่างไรเสียทางหม่อมฉันเองก็ยังสืบอะไรเพิ่มเติมมิได้มาก หม่อมฉันเพียงหวังอย่าให้เราสองอย่าเพิ
Read more

หย่งหรง 4

“ย่อมไม่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “หลักฐานพยานล้วนพอเหมาะพอเจาะเกินไปจนเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเป็นฝีมือนาง ต่อให้นางจะขาดสติเพียงไหนก็ไม่เอาสิ่งของที่สามารถเชื่อมโยงถึงตัวนางได้มาใช้เล่นงานแน่”หานฉงหรงพยักหน้าคล้อยตาม แม้ขึ้นชื่อว่าการแย่งชิงความโปรดปรานหรือการทำร้ายพระทายาทภายในวังหลวงล้วนเกิดขึ้นในทุกยุคทุกสมัย อีกทั้งจากที่ฟังหานลู่เล่ามา จางไฉเหรินแม้จะนึกโกรธเคืองที่หานลู่เป็นสาเหตุที่ทำให้นางสูญเสียความโปรดปรานจนต้องตกต่ำถึงขีดสุด ทว่าถ้าเกิดต้องการจะให้แผนการสำเร็จอย่างง่ายดาย ควรจ้องเล่นงานตั้งแต่ที่อีกฝ่ายยังตั้งครรภ์อ่อนๆ เกิดเรื่องเพียงนิดก็ทำให้แท้งบุตรโดยง่าย มิใช่เล่นงานยามที่นางครรภ์มั่นคง อีกทั้งฝ่าบาทยังให้คนคอยดูแลประคบประหงมตามติดนางทุกฝีก้าวแบบนี้อวิ๋นรุ่นเห็นนางคิ้วขมวดก็อมยิ้ม ยกมือนวดคลึงขมับของนางข้างหนึ่งอย่างเอาใจใส่ “ยังอยู่เดือนอย่าเพิ่งคิดอะไรมาก บำรุงตนเองให้แข็งแรงไวๆ เถิด เดี๋ยวพอเจ้าออกเดือน ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวชมทะเลสาบซีหูเพื่อฉลองครบเดือนลูกย้อนหลัง”หานฉงหรงยิ้มแย้ม ก่อนเอียงใบหน้าแนบแก้มกับมืออุ่นของสามี ดื่มด่ำความสุขอันสมบูรณ์พร้อมในฐานะมนุษย
Read more

หย่งหรง 5

“ข้าตอบนางไปว่าไม่” เวินอี๋ตอบเสียงเรียบ “ข้ากับจวนเป่ยหนานอ๋องดุจน้ำกับน้ำมันมิอาจสมานปรองดอง ถ้าข้าไปแล้วซื่อหวังน้อยนั้นเป็นอันใดขึ้นมา ข้ามิเดือดร้อนหรือ”ขันทีหนุ่มอมยิ้มไม่ตอบคำ จากการที่ได้อยู่รับใช้ใกล้ชิดกับสตรีผู้นี้มาระยะหนึ่ง หากนางกล่าวว่าขาวให้คิดในใจทันทีว่าแท้จริงแล้วนางกล่าวว่าดำ หานางบอกว่าไม่ไป ก็อาจจะหาลู่ทางอย่างอื่นให้ทุกอย่างโลดเต้นในมือนาง“ซื่อหวังน้อยปลอดภัยแข็งแรงจนอายุครบหนึ่งเดือน ล้วนน่ายินดีสำหรับราชวงศ์ของเราที่มีทายาทเหลือน้อย จะให้เงียบเหงาเกินไปมิได้ ข้าว่าจะส่งอะไรบางอย่างไปให้งานเลี้ยงของจวนเป่ยหนานหวังครึกครื้น”ฉางซื่อหลางหลุบตาลงเล็กน้อย คิดใคร่ครวญว่ามีสิ่งใดที่อยู่ในมือของนางที่จะสร้างความ “ครึกครื้น” ตามที่เจ้านายของตนปรารถนา จากนั้นน้ำเสียงยิ่งทวีความนอบน้อม “กระหม่อมจะจัดจากให้ตามประสงค์” จากนั้นจึงเดินออกไปจากห้องจังหวะเดียวกับที่นางกำนัลของเวินอี๋กลับออกมา นางลบประกายเหี้ยมเกรียมจากใบหน้า กลับไปเป็นท่านหญิงที่สุภาพใส่ซื่อตามเดิม “สุ่ยถัง เจ้ามาพอดี” นางเรียกชื่อนางกำนัลผู้นั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เจ้าไปช่วยข้าหาแพรต่วนในหีบที่พระชายาเพิ่ง
Read more

หย่งหรง 6

ทว่าใบหน้าขุ่นเคืองที่ไม่อาจปิดมิดของเป่ยหนานอ๋องอีกทั้งน้ำเสียงที่ขุ่นเขียวไม่ต่างกันทำเอาเหวินซิ่วต้องเงียบปาก “อย่าพูดมาก เจ้าแบ่งกำลังพลของเราส่วนหนึ่งไป อารักขาองค์หญิงใหญ่กับเหล่าสตรีบรรดาศักดิ์ ส่วนหนึ่งอารักขาเรือนของพระชายา ส่วนหนึ่งติดตามข้ามา! ข้าอยากรู้นักว่าพวกนั้นกินดีหมีหัวใจเสือจากที่ใด ถึงกล้ามาก่อเรื่องในวันนี้!”เหวินซิ่วพยักหน้ารับ ท่าทางอกสั่นขวัญแขวนไม่น้อย คนพวกนั้นช่างขวัญกล้าเทียมฟ้าโดยแท้ หมอดูประจำกลุ่มมิได้ดูฤกษ์ยามเคลื่อนกำลังพลหรือ บุกตอนไหนไม่บุก มาบุกในวันที่บุตรชายของท่านอ๋องของเขาครบเดือน!วันคืนชื่นมื่นสุขสันต์เช่นนี้กลับถูกทำลายเสียสิ้น ต่อให้ผู้บงการมีร้อยตัวก็ไม่พอให้เจ้านายของเขาบั่นเพื่อคลายโทสะ!หานฉงหรงที่สะลึมสะลืออยู่บนเตียงเตาร้อนระอุลืมตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากที่ไกลๆ อีกทั้งเมื่อมองไปยังหน้าต่างก็พบว่าด้านนอกยังสว่างราวทิวากาล นางรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีว่าด้านนอกกำลังเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นนอกเรือนบรรทมที่นางอยู่ตอนนี้ยังเงียบสงบ ทว่าสงบเกิดไปจนน่าวิตก หลานชุ่ยนำแม่นมไปที่ห้องเนื่องจากนางมอบขาหมูต้มไม่ใส่เกลือชามหนึ่งให้นางรับป
Read more

เพลิงผลาญ 1

“เวินอี๋ เจ้ามาทำอันใดที่นี่” หานฉงหรงเอ่ยขณะที่สองแขนโอบกอดลูกน้อยไว้แนบอก พลางจับจ้องสายตามุ่งร้ายขององค์หญิงคนงามที่บัดนี้ใบหน้าเริ่มปรากฏรอยยิ้มบิดเบี้ยวไม่น่าดูอย่างยิ่ง“จะอย่างไรกันเล่า อาสะใภ้ของข้าเพิ่งให้กำเนิดบุตรชาย เป็นท่านชายน้อยที่เสด็จอารักดั่งแก้วตาดวงใจ เป็นพระนัดดาที่เสด็จพ่อรักใคร่เอ็นดูจนพระราชทานของขวัญให้มากมาย ข้าที่เป็นหลานสาวของเสด็จอาไฉนจึงจะไม่มาเยี่ยมกันเล่า” เวินอี๋พยายามแย้มยิ้มหยาดเยิ้มให้สมกับที่เป็นสาวงามที่เคยได้รับคำชื่นชมจากใต้หล้า ทว่าเจตนาร้ายที่ปิดไม่มิดขณะที่มือไล้ไปตามม่านไหมโปร่งบางที่อยู่ใกล้กับเชิงเทียนสำริดยิ่งทำให้ใบหน้านั้นชวนสะพรึงยิ่งนัก “อีกทั้งข้าจะแวะมาขอบคุณเจ้า ที่ข้ามีชะตาชีวิตเช่นนี้ได้ ทุกอย่างล้วนเพราะได้เจ้าส่งเสริม”หานฉงหรงแค่นเสียงเหอะ อาจเพราะอากาศในเรือนบรรทมนี้อบอ้าวเกินไปเนื่องจากมีเตียงเตาสำหรับอยู่ไฟ จึงทำให้นางวิงเวียนเล็กน้อยจนต้องเอามือข้างหนึ่งวางลงบนฟูกเพื่อยันตนเองไว้ “เจ้าถูกฝ่าบาทริบราชทินนาม แล้วปลดจากตำแหน่งเป็นองค์หญิงเป็นเสี้ยนจู่ พฤติกรรมที่ทำให้ตนเองตกต่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ ต่อให้ข้าขวัญกล้าเทียมฟ้าเพ
Read more

เพลิงผลาญ 2

หานฉงหรงอ้าปากจะอธิบายแต่เมื่อเห็นเวินอี๋กำลังลุกขึ้นมาตั้งหลักได้ก็ให้ใจหายวาบด้วยรู้ว่าไม่มีเวลาแล้ว นางดึงตัวเสี่ยวมี่มาก่อนนำลูกของนางส่งให้เด็กหญิงอุ้ม “ทางกำแพงตรงข้ามกับเรือนบรรทมมีช่องสุนัขลอดอยู่ช่องหนึ่ง เจ้าพาซื่อหวังไปจากที่นี่ เร็วเข้า!”“แต่ว่าท่าน...”“ไป!” นางผลักเสี่ยวมี่ให้ออกหาก เด็กหญิงลนลานวิ่งออกจากห้องจังหวะเดียวกับที่เวินอี๋พุ่งเข้าไปหา หญิงสาวรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลือ กัดฟันอดกลั้นต่อความเจ็บปวดจากการคลอดบุตรที่ยังไม่หายดีนักรวบกอดเอวอีกฝ่ายไว้จนล้มลงไปด้วยกัน นางคร่อมร่างอีกฝ่ายไว้ สองมือออกแรงบีบที่ลำคอขาวเนียนนั้นด้วยพละกำลังที่มีอยู่ ด้วยอย่างไรเสียก็ไม่ยอมให้อีกฝ่ายแตะต้องตัวบุตรชายจนนางต้องเสียเขาไปเหมือนในชาติก่อนเป็นอันขาด หานฉงหรงเหลือบตามอง เห็นเสี่ยวมี่ที่ตัวเล็กว่องไว้รีบวิ่งผ่านไปยังประตูหน้า จังหวะที่กำลังจะมีคนร้ายกำลังยกดาบขึ้นฟาดฟัน ทหารของจวนก็เข้ามากันได้ทันท่วงที ทำให้เสี่ยวมี่หนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิดจนกระทั่งนางเห็นเสี่ยวมี่ลอดช่องสุนัขนั้นออกไปโดยไร้รอยขีดข่วน นางจึงค่อยเบาใจลงเล็กน้อยทว่าการที่เวินอี๋ถูกนางตอบโต้ไปเช่นนั้นจะไปกระตุ้นโทสะใ
Read more

เพลิงผลาญ 3

ชายแขนเสื้อยาวประณีตของเวินอี๋ไล้ผ่านพวงแก้มขาวเนียนของหานฉงหรงทั้งกึ่งหยอกล้อทั้งเยาะหยัน กระทั่งปลายแขนเสื้อผ่านฝ่ามือของอีกฝ่าย แรงดึงอันมหาศาลของพระชายาเอกแห่งจวนเป่ยหนานก็ทำให้นางหยุดชะงัก เวินอี๋หันไปเพียงแค่นยิ้มหยามเย้ย “โอ ยังมีเรี่ยวแรงรั้งข้าไว้ได้อีกหรือ ข้าขอบอกไว้ว่าไม่มีประโยชน์...”นางกล่าวได้เพียงแค่นั้นใบหน้าของโฉมสะคราญพลันบิดเบี้ยวเมื่อความรู้สึกปวดแปลบบาดลึกจากข้อเท้าแล่นจู่โจมถึงหัวใจ ไม่ถึงชั่วอึดใจร่างนั้นกลับทรุดเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่ง เมื่อหันไปมองก็เห็นว่าในมือของหานฉงหรงถือเศษกระเบื้องชุ่มเลือดพร้อมสายตาที่จับจ้องเวินอี๋ด้วยสายตาดุดันเราวกับมังกรที่ถูกแตะต้องเกล็ดย้อน และเมื่อมองขึ้นไปอีกก็เห็นว่าข้อเท้าของนางถูกกรีดเฉือนจากนั้นก็ไม่รอให้อีกฝ่ายดิ้นรน ใช้เศษแจกันกรีดซ้ำลงไปยังตำแหน่งเดิม เรียกเสียงหวีดร้องจากเวินอี๋ดังก้องเรือนบรรทมเศษผ้าม่านติดไฟปลิวว่อนตกต้องที่ไหล่ของหานฉงหรงพลันความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนแสนสาหัสจู่โจมมายังที่นางอย่างไม่หยุดหย่อน ทว่าแทนที่จะหวาดกลัวนางกลับยิ่งฮึกเหิมลำพอง มิรู้เอาเรี่ยวแรงมาจากที่ใดดึงลากอีกฝ่ายมิให้หลบหนี ทั้งยังทิ้งน้ำหน
Read more

เพลิงผลาญ 4

“เรียนท่านอ๋อง เรือนบรรทมของพระชายาเกิดเพลิงไหม้พ่ะย่ะค่ะ!” เหวินซิ่วที่ได้รับรายงานจากจวนเป่ยหนานรีบเข้ามารายงานอวิ๋นรุ่นอย่างรวดเร็วกระชับ ขณะที่สองมือน้าวสายธนูปล่อยเกาทัณฑ์ที่เดียวสามดอก ทุกดอกล้วนเข้าทะลวงเกราะทะลุผ่านเนื้อหนังสู่จุดสำคัญของทหารสามนายอย่างไม่พลาดเป้า“หรงเอ๋อร์กับหย่งหรงเล่า” อวิ๋นรุ่นเอ่ยโดยไม่หันมามอง“ท่านชายน้อยมีผู้พบว่าเสี่ยวมี่ช่วยเอาไว้ได้อย่างปลอดภัย ตอนนี้คนของเรากำลังคุ้มกันนางไปที่จวนองค์หญิงใหญ่เผิงเฉิง ส่วนพระชายา...” เขาส่ายหน้าช้าๆ แทนคำตอบว่าอีกฝ่ายไม่ได้ออกมาจากเรือนบรรทมด้วย“ข้ารู้แล้ว”“อ้อ ยังมีอีกเรื่อง มีผู้พบเห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้าไปในเรือนบรรทมก่อนที่จะเกิดเพลิงไหม้ แต่งตัวหรูหรางดงาม คิดว่าน่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์”ทว่าข่าวที่ชวนให้ตระหนกนั้นกลับไม่ทำให้ทวนยาวในมือสั่นคลอน เสือกแทงคราหนึ่งก็ยกนายกองที่อยู่บนหลังม้าลอยสูงข้ามศีรษะตกลงพื้นด้วยกำลังมหาศาล ก่อนจะออกคำสั่งกับคนสนิทของตนเสียงเรียบ “เหวินซิ่ว เจ้าเข้าวังหลวงพร้อมหลีรั่ว กราบทูลฝ่าบาทว่าข้าขอยืมเครื่องมังกรพ่นน้ำของวังหลวงมาช่วยดับไฟที่จวนเป่ยหนานและบ้านเรือนในเมืองหลวง อย่าลืมกำ
Read more

เพลิงผลาญ 5

ฉางซื่อหลางกัดฟันกรืดกรอด ในใจสบถด่าคนทุกผู้ที่ทำให้เขาต้องมีสภาพอย่างทุกวันนี้ ทั้งนางหญิงรับใช้ต่ำต้อยที่ล่อลวงเขาให้ลงไปเกลือกกลั้ว! นางองค์หญิงสารเลวที่โง่เขลา! ตัวบัดซบชั่วชาติสารเลวอวิ๋นรุ่น! โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นางแพศยาหานฉงหรง พวกมันสมควรตาย สมควรตายให้หมด! ต่อให้เขาตกตายเป็นผีเขาก็จะหาทางกลับมาแก้แค้นให้จงได้!สิ่งเหล่านี้คือห้วงคำนึงสุดท้ายของฉางซื่อหลางก่อนที่สติสัมปชัญญะจะถูกกระชากจนหลุดลอยไปพร้อมกับชั่ววิบตาที่อวิ๋นรุ่นดึงทวนออกจากหัวไหล่ของตนอย่างรุนแรงจนเป็นแผลเหวอะหวะผิดรูปมิอาจจับดาบต่อสู้ได้อีกต่อไปไฟไหม้ที่เรือนบรรทมของพระชายาสกุลหานนั้นรุนแรงยิ่ง ทว่าโชคยังดีที่กรมดับเพลิงมาพร้อมกับเครื่องไม้เครื่องมือครบครัน และได้มังกรพ่นน้ำจากในวังหลวงที่เหวินซิ่วและหลีรั่วเร่งรุดไปทูลขอฝ่าบาท คราแรกฝ่าบาทก็มีท่าทีอิดออด แต่เมื่อทั้งสองรีบทูลตามที่อวิ๋นรุ่นสอนกอปรกับหานลู่ที่เป็นสนมเอกคอยทูลเร่งเร้า จึงทำให้ดับไฟที่เรือนบรรทมได้ทันท่วงทีก่อนที่จะลามไปยังส่วนอื่นของจวนเมื่ออวิ่นรุ่นมาถึงที่จวนเป่ยหนานในยามรุ่งสาง เขาพบเพียงเศษซากเรือนบรรทมที่มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน เหล่าข้ารับใช้ล้อม
Read more
PREV
1
...
161718192021
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status