บททั้งหมดของ ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง: บทที่ 11 - บทที่ 20

อลิซนั่งนิ่ง หัวใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุอก ความเงียบในห้องทำให้คำพูดของภูวินทร์ดังก้องอยู่ในหัว “ฉัน…ไม่เข้าใจค่ะ” เธอพยายามพูดเสียงเบา แต่มือกลับกำกระโปรงแน่น ภูวินทร์หัวเราะในลำคอ แววตาคมกริบจ้องมองเธอไม่วางตา “ไม่เข้าใจตรงไหน อลิซ? ผมอยากได้คุณ” คำพูดของเขาทำเธอถึงกับสะอึก เขาคงคิดว่าผู้หญิงที่ทำงานแบบนี้คงจะเหมือนกันหมด อลิซกัดริมฝีปากแน่น พยายามเก็บอาการและหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติและยังยืนยันคำเดิม “อลิซไม่ได้ขายค่ะ” ร่างหนาพยายามเข้ามาใกล้เธอ เขายื่นมือคว้าเอวเธอไว้แน่น “อ๊ะ!!นี่คุณจะทำอะไรคุณภูวินทร์” เธอพยายามดิ้นขลุกขลิกในอ้อมแขนแข็งแรงนั่นแต่ไม่เป็นผล เหมือนว่ายิ่งดิ้นเขากลับยิ่งรัดแน่นกว่าเดิม “งั้นก็บอกมาสิ…ว่าเธอต้องการอะไรถ้ามันไม่ใช่เงิน “ อลิซเงียบไปสักพัก ก่อนรวบรวมความกล้าพูดเสียงสั่นๆ “ฉันบอกคุณชัดตั้งแต่แรกแล้ว ว่าฉันไม่ได้ขาย ปล่อยนะคะฉันเจ็บ“ แต่เหมือนคนตัวใหญ่จะไม่ฟัง เขาคือคนที่มากด้วยเงินและอำนาจ ผู้หญิงหน้าไหนก็ไม่ควรปฏิเสธ แกร๊ก!! เพียงไม่นานประตูก็เปิดออก ราเมศเดินกลับเข้ามาพร้อมกลิ่นควันบุหรี่จางๆ เขายกยิ้มเมื่อเห็นบรรยากาศตึงเค

”แกฉันต้องไปหาปู่ก่อนอะ แกไปติดต่อคนเดียวได้มั้ย“ทับทิมพูดด้วยความกังวล กลัวว่าอลิซจะไม่คุ้นสถานที่ ”ได้สิ่ แกไปหาปู่เลยฉันไปคนเดียวได้ สบายมาก“ พูดจบทั้งคู่ก็แยกย้ายกัน “สวัสดีค่ะ ติดต่อฝึกงานค่ะ” อลิซเดินเข้ามาถึงประชาสัมพันธ์บอกจุดประสงค์ที่จะมาฝึกงาน ”รอสักครู่นะคะ“ พนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์โทรขึ้นไปประสานงานกับเลขาของท่านประธาน ”ขึ้นไปที่ชั้น 9A ได้เลยค่ะแล้วก็เลี้ยวซ้าย จะเห็นเลขาของท่านประธานนั่งอยู่หน้าห้องนะคะ แจ้งจุดประสงค์ได้เลยค่ะว่าจะมาฝึกงาน“ ”ขอบคุณค่ะ“ สิ้นเสียงของพนักงานร่างบางเดินเข้าไปในลิฟต์ ติ๊ง~ ประตูลิฟต์เปิดออก คนตัวเล็กสาวเท้าเดินไปยังโต๊ะทำงาน ซึ่งมีหญิงวัยกลางคนประจำอยู่ อยู่ที่ด้านหน้าของห้องประธานบริษัท ”สวัสดีค่ะ หนูชื่ออลิซค่ะ มาฝึกงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาค่ะ ต้องติดต่อที่นี่ใช่มั้ยคะ“ อลิซกล่าวทักทายหญิงคนนั้น ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเลขาของท่านประธาน ทั้งการแต่งตัวกิริยาท่าทาง ดูเรียบร้อยสะอาดตา ”อ๋อสวัสดีค่ะ พี่ชื่อแพรวนะ ฝ่ายประชาสัมพันธ์แจ้งไว้แล้วค่ะ ตามพี่เข้ามารายงานตัวในห้องท่านประธานเลยนะคะ” แพรวได้แนะนำตัว และให้อลิซเดินตามเข้ามายัง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ได้ยินเสียงเรียบเอ่ย “เชิญ” เธอเดินเข้าไปในห้องพร้อมหัวใจที่เต้นรัว ก่อนที่ประตูจะค่อยปิดลงอย่างช้าๆ ทำให้บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความเงียบสงัด จนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน เหลือเพียงเขาและเธอที่อยู่ในนั้นสองต่อสอง อลิซยืนอยู่ในท่าที่สองมือกุมกันไว้แน่นอยู่ทางด้านหน้า เธอรู้สึกกดดันจนมีเหงื่อซึมที่มือเล็กน้อย “มีอะไรก็รีบพูดมา ผมจะได้เตรียมตัวไปประชุม“ เสียงเข้มเอ่ยขึ้นทำเอาเธอสะดุ้งทันที อลิซเงยหน้ามองแล้วสบตาเข้ากับภูวินทร์ อย่างไม่ได้ตั้งใจ สองมือกำชายกระโปรงตัวเองแน่น เม้มปากก่อนจะพูดขึ้น ”ค…คือว่า ข้อเสนอที่คุณพูดในคืนนั้นคุณยังสนใจอยู่มั้ยคะ‘เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ”คุณหมายถึงอะไรครับ?“ เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้ ‘อะไรกันก็เห็นๆอยู่ว่าเค้ารู้ ยังจะมาแกล้งสงสัยอีก’เธอคิดในใจ “คุณยังต้องการฉันอยู่มั้ยคะ!!” น้ำเสียงสั่นเครือสะท้อนก้องไปทั่วห้อง ภูวินทร์เลิกคิ้ว ยกมุมปากเป็นรอยยิ้มร้าย “คุณต้องการอะไรเท่าไหร่ผมก็ให้ได้” ปลายนิ้วชี้ลงบนตักของตนเอง “แต่อาจต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อย มานั่งสิ” ร่างบางก็ยอมเดินไปนั่งตักเขาอย่างว่าง่าย อลิซเม้มป

”มีอะไรรึเปล่าลูก“ ป้าพรถามขึ้นอย่างสงสัย เมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของหลานสาวก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกมา ”เมื่อคืนหนูฝันร้ายนิดหน่อยค่ะป้าพร“ อลิซหันมาตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แววตาเต็มไปด้วยความกังวล ”แม่หนูน่ะสบายดี หนูไม่ต้องเป็นห่วงนะ ป้าดูแลอยู่ตลอด“ ป้าพรพูดปลอบเสียงอ่อน พลางส่งยิ้มอ่อนโยนให้หลานสาวที่ดูเหมือนจะยังมีเรื่องติดใจอยู่ในใจ ”หนูขอบคุณป้าพรมากๆนะคะ หนูต้องไปทำงานแล้วค่ะ“ อลิซกล่าวขอบคุณก่อนจะยกมือไหว้อย่างนอบน้อม เธอยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ป้าพรแล้วรีบเดินออกจากห้องไป โดยที่แม่ของเธอไม่ได้รับรู้ถึงการมาของลูกสาวเลยสักนิด ทว่ากลับเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ที่อลิซรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ร่างเล็กก้าวขึ้นรถแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังบริษัทด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำงานอย่างเต็มเปี่ยม เมื่อเดินเข้าไปในห้องโถงของบริษัท สายตาคมกริบของภูวินทร์ที่บังเอิญเดินผ่านตรงนั้นพอดี ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น เขาเพียงเหลือบมองเธออย่างเฉยชา แต่ประหลาดใจมาก แค่นั้นก็เพียงพอจะทำให้เธอรู้สึกใจสั่นไหว อลิซรีบก้าวเท้าเข้าไปในลิฟต์ พยายามไม่คิดฟุ้งซ่าน แต่ยังไม่ทันที่ประตูลิฟต์จะปิดลง ก็มีขายาว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก แอ๊ดเสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงเปิดประตู เผยให้เห็นหญิงสาวร่างสูงโปร่ง หุ่นสวยสมส่วน เธอสวมกางเกงขาม้าเข้ารูปกับเสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ปลดกระดุมบนเล็กน้อย เผยให้เห็นร่องอกชวนมอง ความเซ็กซี่นั้นไม่ล้นแต่พอดีอย่างมีรสนิยม ผมยาวลอนสวยถกปล่อยอย่างมีทรวดทรงเธอสวมแว่นกันแดดสีดำหรูหรา และเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวอีกคนหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่าคือใคร“สวัสดีค่ะคุณภูวินทร์” หญิงสาวเอ่ยทักพลางถอดแว่นออกด้วยท่าทีมั่นใจ ใบหน้าสวยคมสะกดสายตาทุกคู่ในห้องอลิซที่กำลังถือเอกสารอยู่เงยหน้าขึ้นตามเสียงนั้น แล้วชะงักไปทันที หัวใจเธอแทบหยุดเต้นคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านั้นคือ ไอริน พี่สาวของเธอนั่นเอง“สวัสดีครับคุณไอริน เชิญนั่งครับ” ภูวินทร์พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบหรู พลางผายมือเชิญให้นั่งบนโซฟารับรองทั้งภูวินทร์ อลิซ ไอริน และผู้จัดการของเธอนั่งลงบนชุดโซฟาหนังสีเทาเข้มที่จัดไว้อย่างเป็นระเบียบ โต๊ะลายหินอ่อนคั่นกลางสะท้อนแสงจากโคมไฟระย้าด้านบน ทำให้บรรยากาศดูหรูหราอย่างมีระดับ“ส…สวัสดีค่ะคุณไอริน” อลิซเอ่ยเสียงสั่น มือที่ถือเอกสารสั่นเล็กน้อย ด้วยความประหม่า เธอไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงในสถานกา