All Chapters of อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series: Chapter 91 - Chapter 100

“อึก..ก!” อุ่นใจกัดปากแน่นกับความเสียดเสียวที่ทิ่มแทงเข้ามาไม่ยั้ง“อย่ากัดปาก! ร้องออกมา”“อ๊า..า..า!” เสียงออกคำสั่งมาพร้อมกับจังหวะเสียดเสยที่แทรกลึกเข้ามามากยิ่งขึ้นกว่าเดิม “ค..คุณ บะ เบา..อาา!” อุ่นใจได้แต่เกร็งตัวแน่นในตอนที่ถูกช้อนข้อพับขาทั้งสองข้างขึ้นแล้วถูกตอกถี่รัวกว่าเดิม“ไหนใครกันที่บอกว่าจะทำให้ฉันอารมณ์ดี”ร่างบางถูกตรึงไว้ติดชั้นหนังสือ เอวบางถูกกอบกุมตอกย้ำให้ช่องทางรักที่คับแน่นถูกกระแทกกระทั้นพับ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊ะ..ค..คุณ นะแน่น อา จะ..จุก” อุ่นใจเอ่ยท้วงออกมาในตอนที่ถูกมือแกร่งช้อนบั้นท้ายนุ่ม ขาสองข้างถูกจับให้เกี่ยวเอว“อ๊าา!”ร่างบางผวาเฮือกทันทีที่ชายหนุ่มเริ่มออกเดิน“อึก..ก..มะ ไม่ไหว ค..คุณ”ท่อนเอ็นหนาถูกกระทุ้งลึกทุกครั้งที่ย่างก้าว ผนังด้านในที่ตอดรัดอย่างหิวกระหาย เสียงครางกระเส่าที่ข้างหูกับความอ่อนนุ่มของร่างบางที่เกาะเกี่ยวทำให้ทศกัณฐ์อดไม่ได้ที่จะกระทั้นให้แรงขึ้น“ฉันยังไม่หายหงุดหงิดเลย ไม่ไหวได้ยังไง? ไหนทำให้ฉันดูสิ?” คำเรียกร้องถูกเอ่ยออกมาในตอนที่ร่างสูงนั่งลงกับเก้าอี้อ่านหนังสือตัวใหญ่เสียงหอบหายใจของคนตัวเล็กที่ยังคงซบอยู่ที่อกอย่างหมดแรง

“แค่ก ๆ แล้วไหนล่ะคุณผู้หญิงของมึง เอากูมาซ่อนไว้อย่างนี้เรียกว่าช่วยเหลือเหรอ!”อันที่จริงบ้านที่เขาหลบซ่อนตัวอยู่ในตอนนี้ก็ไม่ได้จัดว่าแย่ ถือว่าดีมากเสียด้วยซ้ำสำหรับคนที่สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากการตามล่า!!แม่งเอ่ย!!พูดถึงเรื่องตามล่าแล้วก็ยิ่งแค้น!ใครจะคิดว่าไอ้หลานชายตัวดีมันจะมีผัวเป็นมาเฟียขาใหญ่ขนาดนั้น เขายังไม่ทันจะทำอะไรมันเลยสักนิดเดียว ผัวมันก็เล่นซ้อมเขาปางตาย พอหนีออกมาได้แล้วก็ยังจะโดนตามไล่ล่าจนเขาหมดสิ้นหนทางต้องหนีกลับมาพึ่งใบบุญไอ้กิตติ เจ้านายเก่า แต่ก็ไม่วายถูกมันตัดหางปล่อยวัด!“คุณผู้หญิงกูใกล้จะมาถึงแล้ว มึงก็ทำตัวดี ๆ ด้วยไม่งั้นกูจับมึงส่งให้คุณกิตติอีกรอบแน่ ๆ”ถ้าไม่ติดว่าทั้งร่างเขาระบมปวดร้าวไปหมดทุกส่วนอยู่แบบนี้ ศักดิ์ชัยก็แทบอยากจะพุ่งตัวไปต่อยคนตรงหน้าอีนังคุณผู้หญิงนี่ก็อีกคน คงจะเป็นหนึ่งในบรรดาเหยื่อสาวไฮโซที่ไอ้กิตติมันไปหลอกเอาไว้ ที่ทำเป็นช่วยเหลือเขาอยู่นี่ก็คงอยากจะล้วงความลับของไอ้กิตติมันล่ะสิ!ฮ่า ๆ อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง..ไอ้กิตติเอ๊ยไอ้กิตติ! ทั้ง ๆ ที่กูกุมความลับมึงไว้อย่างนี้ มึงยังกล้าทำกับกูเหมือนกูเป็นหมูเป

ทศกัณฐ์ใช้เวลาตรึกตรองอยู่ในห้องทำงานอีกสักพักหนึ่งแล้วจึงมุ่งหน้าเดินตามหาคนที่ตั้งใจจะตามหาตั้งแต่แรก แล้วเสียงเจื้อยแจ้วร่าเริงสดใสก็นำพาให้ร่างสูงใหญ่มุ่งตรงเข้าไปหา“อู่น ๆ ดู ๆ ๆ นี้เต่าาา นี้กาไต่ นี้ ๆ จุ้งงง”เสียงคุยคิกคักดังขึ้นมาจากห้องครัวทศกัณฐ์หยุดยืนมองสองคนพี่น้องที่หัวจุ้มกันอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวโดยมีป้ากิ่งคอยยืนดูอยู่ห่าง ๆคนน้องนั่งตัวกลมป๊อกมัดจุกทรงน้ำพุส่วนคนพี่กำลังยืนหันหลังตั้งอกตั้งใจทำอะไรบางอย่างอยู่อย่างขะมักเขม้นทศกัณฐ์จ้องมองไปยังคนตัวบางที่เขาชอบที่จะโอบกอดเอาไว้แนบกายตลอดเวลา มองไปยังเส้นผมสีน้ำตาลนุ่มสลวยที่เขาชอบที่จะพันเกี่ยวด้วยปลายนิ้วในยามที่อีกฝ่ายหลับใหล มองไปยังแผ่นหลังแบบบางที่วันนี้ช่างดูอ่อนแอน่าสงสารยิ่งไปกว่าทุกวัน..ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร ทศกัณฐ์สัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนมาทำอันตรายคนตรงหน้าได้อีกเป็นอันขาด!!ของของเขา คนของเขา เขาจะดูแลปกป้องให้ดีที่สุด!ทศกัณฐ์ยืนแอบมองคนทั้งคู่อยู่สักพักก่อนที่จะละทิ้งความคิดต่าง ๆ ไว้เบื้องหลังแล้วสาวเท้าเข้าไปหาทั้งคู่อย่างแผ่วเบา พร้อมกับส่งสัญญาณให้ป้ากิ่งรับรู้ว่าห้า

“เก่งงงง”เสียงชมจากเจ้าก้อนตัวจิ๋วกับเสียงหัวเราะเบา ๆ จากคนบนตักดังลอยมาจนทศกัณฐ์ต้องส่งสายตาคาดโทษไปให้แสบทั้งพี่ทั้งน้อง!การป้อนบัวลอยของเจ้าก้อนตัวแสบยังไม่จบ คราวนี้ถึงคราวพี่ชายตัวขาว“อู่นนนน อ้ามจุ้ง ๆ” แต่สิ่งที่อยู่ในช้อนของเจ้าตัวแสบทำให้คิ้วหนากระตุกบัวลอยสีชมพูก้อนน้อย ๆ ถูกป้อนเข้าปากอุ่นใจอย่างละมุนละม่อมทำไมทีกับเขาป้อนชิ้นเท่าบ้าน!ทีกับพี่ชายตัวเองป้อนชิ้นตะมุตะมิ!เจ้าก้อนแป้งนี่ตั้งใจกวนประสาทเขาแน่ ๆ!“คูน ๆ ยู ๆ”นั่นไงไม่ก้อนเท่ากำปั้นก็ก้อนยาวเฟื้อย เจ้าอ้วนนี่มันน่าบีบจริง ๆ“กินเองบ้าง ไหนอ้ามซิ” มือหนารีบจับมืออ้วน ๆ ย้อนเข้าปากเจ้าของทันที“เก่งมาก”พร้อมกับอมยิ้มชมเปาะที่เจ้าก้อนงับบัวลอยงูเข้าไปเต็มปาก“ก้ายเก่งงง” แต่เส้นแป้งยาวเฟื้อยที่เจ้าตัวบอกว่ามันคืองูก็ยาวเกินกว่าปากน้อย ๆ จะงับหมด นิ้วอวบทั้งสิบนิ้วเลยทั้งจับทั้งดันส่วนตัวส่วนหางที่เหลือเข้าปากหมดกันทีนี้ ทั้งหน้า ทั้งมือไม่มีส่วนไหนที่สะอาดแล้วเจ้าก้อนแป้งเปียก!กว่าที่มื้อขนมหวานจะจบแล้วตามด้วยอาหารเช้าต่อ เจ้าก้อนตัวป่วนก็กลายเป็นก้อนที่ทั้งเปียกทั้งมอมจนเขาต้องขมวดคิ้วมองด้วยความขนลุก

‘รถรับส่งไม่ซ้ำกันแต่ละวัน คนที่มาส่งก็ไม่ซ้ำหน้า ตกลงอะไรยังไงกันแน่คะ? #สงสารคุณทศกัณฐ์ #ทศกัณฐ์อุ่นใจ ไหนว่าเป็นแฟนกัน?’‘อือหือ วันก่อนโน้นเห็นนั่งป้อนข้าวคุณทศกัณฐ์ แต่ตอนเย็นเห็นกลับกับอีกคน วันต่อมาก็เห็นอีกคนมาส่ง เอาดี ๆ มั่วไปหมดแล้ว!’ ‘แงงง ไม่เอา จาเอา #ทศกัณฐ์อุ่นใจ’‘สับรางเก่งแบบนี้ สงสารคุณทศกัณฐ์เขาจังเล๊ย’‘ขายรึเปล่า อย่างนี้เรียกขายรึเปล่า?’‘จุ๊ ๆ ไม่พูดดัง เขาไม่ใช้คำนั้นแล้ว เดี๋ยวนี้เขาใช้คำว่าแลกเปลี่ยนความพึงพอใจด้วยเงินตรา!’‘น่ารังเกียจ!!’‘ข้างนอกสุกใสข้างใน...ไซร้ลายยยย!!’‘ไม่น่าเล๊ยยยย..เห็นหน้าหวาน ๆ ไม่น่าทำตัวแบบนี้เลย!’และอีกสารพัดสารพันความคิดเห็นที่ทำให้อุ่นใจต้องหน้าชา“อุ่น! ห้ามอ่าน ปิดเดี๋ยวนี้!”เพื่อนสนิทตัวเล็กรีบแย่งไอแพดกลับมาทันทีที่สังเกตเห็นเพื่อนตนเองดูนิ่งไป“เกิดอะไรขึ้น?” ไอแพดถูกเปลี่ยนมือไปยังหนึ่งเดียวทันที“สัดเอ้ย! นี่มันนั่งเทียนเขียนข่าวชัด ๆ! ‘เพจเดือนดับประจำมอ’ เพจห่าอะไรวะ? มึงรู้จักเจ้าของเพจนี้ไหม กูจะโทรไปเคลียร์เอง!”“กูอินบอกซ์ไปหาเขาแล้วตั้งแต่เช้า แต่เขายังไม่ตอบอะไรกลับมาเลย”เสียงของเพื่อนทั้งสองดึงสติอุ่นใจให