All Chapters of อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series: Chapter 101 - Chapter 110

“ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์...เหี้ยย 30 นาที เพจปลิวจริง ๆ ด้วย!!!”เสียงตื่นตูมของเพื่อนตัวใหญ่ดังขึ้นทันทีที่อาจารย์บอกเลิกคลาสเรียน“อ..ไอ้เดียว ๆ แอคหลุมที่คอมเมนต์เลว ๆ เมื่อเช้า รีบโพสต์ขอโทษอุ่นกันใหญ่เลย”“เป็นไงละมึงโดนหมายศาลจ่อถึงหน้าเฟซบุ๊ก แอคหลุมก็ไม่รอดนะค้าบบบ” อุ่นใจขมวดคิ้วกับอารมณ์ที่แทบจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือของเพื่อนทั้งสอง“กล้ากันอีกไหมล่ะ ทีนี้ใครกล้ากระแหนะกระแหนอะไรอีก กูจะอัดเทปฟ้องคุณทศกัณฐ์ซะให้เข็ด”“หนึ่งเดียว!”อุ่นใจรีบปรามทันทีที่เพื่อนตัวโตตะโกนเอ่ยชื่อคนที่ไม่ควรเอ่ย“อุ่นไม่ต้องกลัวแล้วตอนนี้เรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว คุณของอุ่นออกมาจัดการเองกับมือ”อุ่นใจขมวดคิ้วกับคำพูดของนนเน่“อย่างเจ๋งเลยคุณของมึงอะ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่รู้ข่าว เพจเดือนดับห่าเหวที่ก่อเรื่องก็ปลิวหายวับไปกับตา ซึ่งกูก็คาดว่าคงจะไม่สามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้อีก”“คุณรู้ข่าวแล้ว?!?” อุ่นใจถามด้วยความตกใจ“ใช่/ใช่”“คุณรู้ได้ยังไง? แล้วไปรบกวนคุณเขาทำไม?”“ก่อนที่มึงจะคาดคั้นเอาความอะไรกับพวกกู กูว่ามึงรีบรับโทรศัพท์คุณของมึงดีกว่า รับช้างานเข้านะมึงงง”อุ่นใจรีบก้มลงรับสา

อุ่นใจมองร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทกึ่งทางการด้วยสายตาชื่นชม ไหล่หนากับส่วนสูงที่เกินมาตรฐานทำให้ร่างสูงที่ปกติก็ดูน่าเกรงขามแล้วกลับยิ่งน่าเกรงขามขึ้นไปอีกเท่าตัว“มองนานกว่านี้ฉันจะไม่ไปทำงานแล้วนะ” อุ่นใจก้มหน้างุดทันทีที่ทศกัณฐ์เอ่ยแซววันนี้คุณเขามีงานด่วนช่วงสาย อุ่นใจกับน้องชายเลยถูกลากให้มาส่งคนตัวใหญ่ที่บริษัทด้วยกัน เสียงเครื่องยนต์เริ่มขับเคลื่อนทันทีที่คุณเขาเข้านั่งประจำที่ด้านหลังโดยมีใกล้รักนั่งบน car seat คั่นกลาง“นายครับ ผมส่งรายละเอียด Candidate ผู้เข้ารอบตำแหน่งเลขาและผู้ช่วยให้ทางอีเมลแล้วนะครับ” พี่ชาติชัยที่นั่งข้างคนขับหันมารายงานพร้อมกับยื่นโน้ตบุ๊กให้อีกฝ่ายเริ่มทำงานตั้งแต่รถยังไม่พ้นจากตัวตึก“สัมภาษณ์วันนี้ใช่ไหม?”“ใช่ครับ”“ฉันจะเข้าไปดูด้วยแต่ไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า ฉันไม่อยากให้รู้ตัว” มือหนาเปิดหน้าจอโน้ตบุ๊กพร้อมกับเริ่มอ่านประวัติและรายชื่อที่เรียงรายอยู่ในนั้นและนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ชาติชัยอยากจะขอบคุณ คุณอุ่นใจกับนายน้อยใกล้รัก เพราะตั้งแต่เจ้านายคนใหม่ทั้งสองคนเข้ามา เจ้านายของเขาก็เปลี่ยนไป จากเมื่อก่อนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทำทุกอย่างกับมือ ดูแลท

“ขออนุญาตครับนาย” ชาติชัยก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงานโออ่าหลังจากที่ได้ยินเสียงเข้มเอ่ยอนุญาต ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยื่นเอกสารให้เจ้าของห้องอย่างนอบน้อมหลังจากที่ได้รายงานด่วนพิเศษในช่วงเช้าเขาก็รออีกฝ่ายประชุมเสร็จแล้วจึงรีบนำเข้าเอกสารทั้งหมดมาให้เจ้านายหนุ่มทันที“นี่ครับรายงานเรื่องที่ให้ตามสืบ”ชาติชัยเหลือบตามองร่างสูงที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ร่างหนาที่แผ่ไปด้วยอำนาจยื่นมือออกมารับแฟ้มไปเปิดพิจารณาดูทีละหน้า ชาติชัยจึงเริ่มต้นทำหน้าที่รายงานความคืบหน้าให้อีกฝ่ายได้รับทราบ“คนของเราสืบพบว่า ว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนคุณรินฤดีพบรักกับพลทหารหนุ่มในสังกัดของบิดาตนเอง ทั้งสองแอบรักกันท่ามกลางความไม่เห็นด้วยของผู้เป็นบิดา แต่คุณรินฤดีก็ได้รับความช่วยเหลือลับ ๆ จากแม่เลี้ยงและพี่ชายต่างสายเลือดให้ลักลอบแอบพบกับคนรัก จนกระทั่งคุณรินฤดีตั้งท้อง และก็เป็นสองคนแม่ลูกอีกเช่นกันที่ช่วยพาคุณรินฤดีหลบหนีออกไปอยู่กับคนรักได้สำเร็จ”ชาติชัยเหลือบตามองร่างสูงใหญ่ที่เริ่มขมวดคิ้วแน่น“ต่อมาท่านนายพลตามหาและพบเบาะแสจึงรีบออกเดินทางไปยังจังหวัดที่คาดว่าคุณรินฤดีหลบซ่อนตัวอยู่ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝั

“มานานรึยัง?” เสียงห้าวเอ่ยถามในตอนที่เดินมารับเด็กชายใกล้รักเข้าไปไว้ในอ้อมกอด“ไม่นานครับ คุณเหนื่อยไหม?”อุ่นใจถามกลับพร้อมกับขยับที่ให้ทศกัณฐ์นั่ง“เหนื่อย อยากกลับบ้านแล้ว” ชายหนุ่มร่างยักษ์ที่อยู่ในชุดสูทสีดำตอบพร้อมกับเอนกายพิงโซฟาอย่างอ่อนล้าเหนื่อย! ชาติชัยหูผึ่งตาเหลือกไปกับคำพูดของเจ้านาย..ทำงานแค่ไม่กี่ชั่วโมงนายเขาบ่นเหนื่อย!!เมื่อก่อนทำงานไม่หลับไม่นอนเป็นอาทิตย์ ๆ ไม่เห็นเคยพูดเคยบ่นอะไรสักคำ..นี่นายเขาแก่ลงจริง ๆ หรือว่าแค่อ้อนคุณ ๆ ทั้งสอง?!?แต่เขาว่าน่าจะอย่างหลังมากกว่า ดูสายตาพราวระยับในตอนที่คุณอุ่นเลิ่กลั่กหาน้ำหาท่าให้คุณทศกัณฐ์ดื่มนั่นซิ“เหนื่อยเหรอครับ ทานน้ำก่อนไหม อุ่นเพิ่งทานไปนิดเดียวเอง หรือว่ารอคุณนิ้งเอามาให้ใหม่ดีกว่า”“ไม่รอแล้ว ป้อนด้วยฉันอุ้มเจ้าก้อนอยู่”“ครับ ๆ”ชาติชัยมองคุณอุ่นที่กุลีกุจอป้อนน้ำป้อนท่าอย่างเป็นห่วงเป็นใย ไหนจะนายน้อยที่ซบอกปลอบเจ้านายเขาอยู่นั่นอีกล่ะ“โอ๋ ๆ ก้ายก้ายอยู่ยี่น๊าา”โถถถถ คุณ ๆ ครับ อย่าไปตกหลุมพรางนายเขา!แต่...มีหรือที่ลูกกระจ๊อกอย่างเขาจะกล้าพูดกล้าเอ่ยอะไรขัดใจลำพังแค่แอบมองก็หลบสายตาดุ ๆ ของเจ้านายแทบจ

ทศกัณฐ์ใจหายกับเสียงร้องไห้จ้าของเจ้าก้อนกลม แต่ถ้าจะให้เขาเออออห่อหมกตามใจเจ้าตัวแสบก็ไม่ได้ ในเมื่อคนตัวบางตัดสินใจเด็ดขาดแล้วเขาก็ต้องให้เกียรติอีกฝ่าย ร่างสูงจึงได้แต่ลูบหัวทุย ๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงขรึมว่า“วันนี้พอก่อน เดี๋ยววันหลังพามาเล่นใหม่” แต่ก้อนเปียกที่เกาะเกี่ยวรอบคอเขากลับไม่ยอมฟังยังคงบรรเลงเพลงสุขสันต์ที่มาพร้อมกับน้ำมูกน้ำตาที่ไหลเยิ้ม“ใกล้รัก มาหาอุ่นอย่าไปกวนคุณเขา”อุ่นใจเริ่มเสียงนิ่งในตอนที่น้องชายงอแงหนักข้อ“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันอุ้มขึ้นไปเอง”อุ่นใจได้แต่ส่งสายตาแทนคำขอบคุณไปให้ คนตัวหนาเลยตอบรับด้วยการกอบกุมมือบางแล้วจูงขึ้นจากสระไปพร้อม ๆ กัน“อ้าว เมื่อกี้ได้ยินเสียงหัวเราะอยู่ดี ๆ ทำไมตอนนี้กลายเป็นเสียงร้องไห้เสียแล้วล่ะคะ” ป้ากิ่งถามพร้อมกับยื่นผ้าเช็ดตัวให้กับอุ่นใจ“ไม่ยอมขึ้นจากน้ำน่ะครับ เล่นจนมือเปื่อยปากม่วงแล้วก็ยังไม่ยอมหยุด”อุ่นใจอธิบายพร้อมกับกางผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ออกคลุมผู้ชายต่างวัยทั้งสอง มือบางตั้งใจเช็ดหน้าเช็ดผมให้ผู้ชายอันเป็นที่รักทั้งสองคนอย่างนุ่มนวลอ่อนโยน“ป้าเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว ให้ป้าช่วยไหมคะ”ป้ากิ่งเตรียมจะแยกเด็กชายตัวน้อยออกแ