Lahat ng Kabanata ng อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series: Kabanata 21 - Kabanata 30

อุ่นใจรีบขอยืมโทรศัพท์เพื่อนมาดูเพื่อไขข้อข้องใจแล้วก็พบว่าไม่ใช่แค่รูปที่พี่สิงห์มาส่งเท่านั้น แต่ยังมีรูปวันที่เขาไปออดิชันอีกด้วย! ถึงแม้แอดมินจะออกมาแก้ข่าวแล้วว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่กระแสก่อนหน้าก็แรงอยู่พอสมควร...อุ่นใจได้แต่ขมวดคิ้ว ที่ผ่านมาเขาก่อเรื่องเดือดร้อนให้พี่สิงห์จริง ๆ ด้วย“อุ่นไม่ต้องคิดมากเรื่องพี่สิงห์นะ แอดมินชี้แจงทุกอย่างแล้ว เราว่าทุกคนน่าจะเข้าใจ”“แต่เราทำให้พี่สิงห์กับเหนือเดือดร้อน”“แต่มึงไม่ได้ทำอะไรผิด มึงแค่ไปออดิชันหางานเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง คนที่ผิดคือคนที่โยงข่าวไปมาชักจูงให้คนอื่นเข้าใจผิด มึงอย่าคิดมากเลย”สิ่งที่หนึ่งเดียวพูดมาก็ถูกแต่เขาก็ยังอดที่จะไม่สบายใจไม่ได้อยู่ดี...เขามันเอาแต่สร้างปัญหา อย่างที่ใครบางคนว่าไว้จริง ๆ“ใช่ เราว่าในตอนนี้คนคงลืมเรื่องพี่สิงห์ไปแล้วล่ะ เพราะรูปอุ่นกับคุณทศกัณฐ์ทานอาหารกันที่ร้านกาแฟยอดไลก์ปาไปเกือบหมื่น ดูสิตอนนี้คนถามหากันให้ควั่กว่าหนุ่มแบดบอยในรูปคือใคร”เสียงเจื้อยแจ้วของนนเน่ดึงความสนใจให้เขาต้องเลื่อนหน้าจอไปดูข่าวที่ลงในเพจ‘...แล้ว ณ ตอนนี้สมาชิกทุกคนในเพจต่างลงความเห็นกันแล้วว่าจะร่วมกันโดเนทเพื่อส

หนึ่งเดียวถอนหายใจ สงสารคนตัวเล็กจับใจ เขารู้จักกับอุ่นใจมาตั้งแต่เด็ก วิ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เล็ก ไม่มีใครในละแวกนั้นไม่รักและเอ็นดูเด็กกำพร้าตัวน้อยที่ยายแม้นเก็บมาเลี้ยง เด็กกำพร้าที่สุดแสนจะกตัญญูที่ช่วยยายขายขนมมาตั้งแต่ยังไม่หัดเดินภาพสองคนยายหลานที่จับจูงช่วยกันเข็นรถเข็นในทุกเช้าอย่างมีความสุขเป็นภาพที่คนในตลาดเห็นกันจนชินตา...แต่แล้วความสุขที่มีกลับต้องมาเปลี่ยนไปเมื่อลูกชายเพียงคนเดียวของยายแม้นที่หายหน้าไปเป็นสิบ ๆ ปีย้อนกลับมา...น้าศักดิ์ไม่ได้กลับมาเพียงคนเดียวแต่ยังหอบหิ้วลูกชายวัยแรกเกิดกลับมาด้วย ในเวลานั้นทั้งยายแม้นทั้งอุ่นใจหลงรักเด็กชายตัวแดงตั้งแต่แรกเห็น เขาจำได้ดีถึงวันที่เพื่อนของเขาวิ่งมาอวดว่าตัวเองมีน้องชายแล้วชื่อว่าใกล้รัก เขายังจำได้อีกว่าเพื่อนของเขามีความสุขมากขนาดไหนในตอนที่พูดถึงสมาชิกที่เพิ่มเข้ามาทั้งสองคน...แต่ภาพครอบครัวอันแสนอบอุ่นที่เพื่อนเขาวาดฝันไว้ค่อย ๆ พังทลายลงเมื่อน้าชายเริ่มเผยธาตุแท้น้าศักดิ์เริ่มติดการพนันเดินเข้าออกบ่อนเป็นว่าเล่น งานการไม่ทำ กินเหล้าเมายา เริ่มบังคับขู่เข็ญขอเงินยายแม้น พอยายไม่ให้ก็เริ่มขโมย ขโมยทั้งเงินที่ได้จา

เวลาเกือบเที่ยงคืนเป็นเวลาที่ใกล้จะเลิกงาน ร่างเล็กยกกล่องลังที่ไม่ใช้แล้วออกมาทิ้งที่หลังร้าน ในขณะที่กำลังทุบไปตามแขนขาที่เมื่อยล้าสายตาก็พลันเหลือบไปเห็นรถสปอร์ตสีดำคุ้นตาคันนึงที่จอดอยู่ไม่ไกล“อุ่น ทิ้งขยะเสร็จแล้วจะกลับเลยก็ได้นะ มีคนมาเปลี่ยนกะพอดี ขอบใจมากนะนี่ค่าจ้างนะจ๊ะ” พี่ผู้จัดการร้านยื่นธนบัตรมาให้“ขอบคุณมากครับ”“ไม่สนใจมาทำประจำเหรอ พี่อยากได้คนที่ไว้ใจได้”“สนใจครับแต่ช่วงนี้ตารางงานอุ่นยังไม่ค่อยลงตัวเลยครับ ขอโทษด้วยนะครับ”“ไม่เป็นไรจ้า แค่มาช่วยพี่ช่วงนี้ได้ พี่ก็ดีใจแล้ว ถ้าว่างวันไหนยังไงบอกพี่นะพี่จองตัวเราไว้ก่อนเลย”“ได้ครับ ขอบคุณมากครับ”ใจจริงเขาก็อยากจะทำประจำที่นี่เพราะใกล้ที่พัก ต่อให้เลิกดึกก็ไม่น่าจะมีปัญหา แต่ติดตรงที่ว่า ที่ผ่านมาเขารับสอนพิเศษด้วย เลยทำให้ตารางงานไม่แน่นอน แต่ช่วงนี้เขาว่างจากการสอนพิเศษไม่แน่เขาอาจจะขอชิพประจำที่นี่ทำก็เป็นไปได้ร่างเพียวเดินไปคิดไปก็รู้สึกได้ว่ามีรถขับมาขนาบข้าง เขาเลยเลือกที่จะเดินให้เร็วขึ้นแต่รถคันดังกล่าวกลับบีบแตรใส่จนเขาสะดุ้งตกใจ“ขึ้นรถ”“คุณกัณฐ์!”“ขึ้นรถ” อุ่นใจหันรีหันขวาง ทั้งสับสนทั้งตกใจกับการปรา

ทศกัณฐ์ออกมายืนสูบบุหรี่ดับอารมณ์กรุ่นโกรธอยู่หน้าห้องพักของอีกฝ่าย ไหนจะเหนื่อยจากงาน ไหนจะนอนหลับไม่สบาย ไหนจะหงุดหงิดอารมณ์ค้างจากเหตุการณ์เมื่อกี้นี้อีกร่างสูงใหญ่พ่นลมหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ทำไมทุกอย่างมันไม่ได้ดั่งใจอย่างนี้..โดยเฉพาะกับคนตัวเล็กนั่น!เผลอไม่ได้ ปล่อยให้ห่างสายตาไม่ได้ ถ้าไม่ไปยุ่งกับไอ้สิงห์ ก็เที่ยวไปโปรยเสน่ห์ใส่ชาวบ้าน!แล้วก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าอีกฝ่ายขัดสนขนาดไหน ทำไมถึงไม่รับสิ่งที่เขาเสนอ เป็นคนของเขาสบายจะตาย มีกินมีใช้ไม่ขาดมือ หรืออีกฝ่ายจะต้องการมากกว่านั้น?ต้องใช่แน่ ๆ ที่เล่นตัวอยู่อย่างนี้คงเป็นเพราะสิ่งที่เขาเสนอมันคงน้อยไปแกร็ก!เสียงปิดประตูห้องเช่าเรียกความสนใจเขากลับมา ทศกัณฐ์ยืนมองร่างเล็กที่อยู่ในชุดนักศึกษากำลังยืนหันหลังใส่แม่กุญแจห้องพัก“อ๊ะ!” คนตัวขาวสะดุ้งตกใจในตอนที่หันมาเจอเขา“จะไปไหน?”“.....”“ฉันถามว่าจะไปไหน?” คำถามง่าย ๆ ทำไมต้องอ้ำอึ้งไม่ยอมตอบ!“ผมจะออกไปเรียนแล้ว”ทศกัณฐ์เหลือบมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าเพิ่งจะแปดโมงเช้าเท่านั้น“มีเรียน 10 โมง ทำไมรีบออก?”คนตรงหน้าขยับตัวไปมาอย่างอึดอัด“ผะ ผมมีนัด” คำตอบตะกุกตะกักที่เอ่ยออกมา

อุ่นใจนวดคลึงตามลำคอด้วยความเหนื่อยล้า นัยน์ตาคู่สวยชำเลืองดูนาฬิกาที่ผนังร้านสะดวกซื้อ อีกสิบห้านาทีก็จะตีหนึ่งแล้ว เขาทั้งเหนื่อยทั้งหิว ตั้งแต่เย็นจนถึงตอนนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักนิดเดียว ในตอนแรกเขาคิดว่าจะหาอะไรรองท้องก่อนเข้างาน แต่ก็ดันช่วยงานพี่ ๆ ที่ผับเพลินจนลืมหาอะไรทาน แล้ววันนี้ที่ร้านสะดวกซื้อก็ดันยุ่งแสนยุ่งไม่มีแม้แต่เวลาพัก ทำงานกันลากยาวตั้งแต่หัวค่ำยันตอนนี้ เขาเหนื่อยสายตัวแทบขาดแต่ก็ต้องอดทนอุ่นใจอยากมีเงินเก็บเยอะ ๆ เพราะถ้าเขามีเงินมากพอ อนาคตเขาก็จะสามารถรับน้องชายมาอยู่ด้วยได้ เพื่อใกล้รักแล้วเขายอมได้ทุกอย่างแม้จะต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำก็ตาม..คิดถึงน้องชายตัวน้อยแล้วก็ทำให้อุ่นใจมีแรงฮึดสู้ อดที่จะอมยิ้มออกมาเบา ๆ ไม่ได้ ไม่รู้ป่านนี้เจ้าตัวอ้วนของเขาจะเป็นยังไงบ้างนะ พรุ่งนี้รีบไปหาดีกว่าอยากฟัดแก้มจะแย่แล้ว“โทษทีนะอุ่น วันนี้ยุ่งมากเลย ของก็ดันมาลงวันที่พี่ไม่มีคนช่วย เลยทำให้อุ่นกลับบ้านช้าเลย” อุ่นใจหันกลับไปหาพี่ผู้จัดการร้านที่เดินตามเขามา“ไม่เป็นไรครับ มีอะไรให้อุ่นช่วยขนอีกไหมครับ”“ไม่มีแล้วจ้า นี่ก็ดึกมากแล้ว อุ่นกลับเลยก็ได้ ขอบใจมากนะ นี่ค