Lahat ng Kabanata ng อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series: Kabanata 31 - Kabanata 40

ร่างบางเดินไปเดินมาอยู่หน้าเตียง พยายามอย่างหนักในการหาทางออกให้กับเรื่องนี้...แอบหนีออกไปคงจะไม่รอดพี่ชุดดำยืนคุมเข้มขนาดนี้ หรือว่าจะรอให้ถึงมหา’ลัยก่อนแล้วค่อยแอบออกไปหาน้อง แต่ว่าอุ่นใจก็ไม่อยากจะเสียการเรียน หรือว่าทำทีขอแวะซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อแล้วแอบหลบออกไป แต่ดูท่าตามติดขนาดนี้คงยากที่จะหลุดรอดจากสายตาหรือบางที...ถ้าเขาลองขอร้องพี่ชุดดำดี ๆ พี่ชุดดำอาจจะยอมพาเขาไปหาน้องก็เป็นได้..คิดได้อย่างนั้นอุ่นใจเลยรีบกุลีกุจอวิ่งไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวให้พร้อมแล้วเปิดประตูออกจากห้องไปอีกรอบ พยายามยิ้มให้หวานที่สุดเท่าที่จะหวานได้ให้พี่ชุดดำที่ยืนหน้านิ่งรออยู่ที่เดิม“เอ่อ พี่ครับ..ผมอยากไปที่ที่หนึ่งก่อนที่จะไปเรียน ชะ ช่วย..”“คุณกัณฐ์สั่งไว้ว่า.. ถ้านอกเหนือจากที่สั่งให้โทรหาคุณกัณฐ์” พี่ชุดดำท่องแพทเทิร์นเดิมก่อนที่จะยื่นโทรศัพท์มือถือที่ต่อสายเรียบร้อยแล้วให้แก่อุ่นใจร่างบางรับมือถือมาอย่างตื่นตระหนกตืดดดตืดดดดดกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากในตอนที่ได้ยินน้ำเสียงติดเย็นชาดังลอยมาตามสาย[มีอะไร]“คะ..คือ..เอ่ออ..ผมอยากไปบ้านกอบกะ...”[ฉันไม่ให้ไป]“แต่!..”[ไปลาออกซะ รวมทั้งงา

อุ่นใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่ ร่างบางพลิกตัวไปมาอย่างง่วงงุน บรรยากาศในยามเช้าทำให้มือขาวพยายามปัดป่ายหาความอบอุ่นที่ขาดหาย..หนาวจัง..อุ่นใจพร่ำบ่นกับตัวเองอย่างงัวเงีย..ผ้าห่มทำไมไม่เห็นอุ่นเหมือนเมื่อคืนเลยนะ..ร่างบางขยับตัวไปมาหลายรอบก่อนที่จะลืมตาอย่างสะลึมสะลือแล้วตัดสินใจดึงตัวเองออกจากที่นอนช้า ๆ“อื้อออออ..อ๊ะ!” ร่างขาวเนียนบิดตัวไปมาก่อนที่จะอุทานอย่างแปลกใจ..ทำไมเสื้อนอนเขาถึงได้หลุดลุ่ยขนาดนี้ หรือว่าเมื่อคืนนี้ร้อนเขาเลยเผลอปลดอย่างไม่รู้ตัว?อืม คงเป็นอย่างนั้นล่ะมั้ง..อุ่นใจกัดปากขบคิดอย่างเคยชินแต่ความระบบของริมฝีปากก็ทำให้เขาแปลกใจอีกครั้ง...หรือว่า??ร่างบางหันไปมองที่ว่างข้าง ๆ ตัวอย่างรวดเร็ว“!!!!!!”ร่างใหญ่โตที่กำลังหลับใหลอยู่ข้าง ๆ ทำให้อุ่นใจต้องกลั้นลมหายใจด้วยความตื่นตระหนกคุณทศกัณฐ์!!มานอนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องไม่รู้สึกตัว!!!อุ่นใจกลั้นลมหายใจอีกรอบในตอนที่อีกฝ่ายพลิกตัว ความใหญ่โตน่าเกรงขามยังคงแผ่ออกมาถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะยังคงหลับใหลอุ่นใจค่อย ๆ ขยับตัวลุกออกจากที่นอนช้า ๆ ตัดสินใจรีบหนีออกมาในขณะที่อีกฝ่ายยังคงอยู่ในห

“ก็คนเขาเล่ากันว่า ไอ้ศักดิ์เข้าแก๊งไอ้เสี่ยทรงพล แล้วไอ้เสี่ยทรงพลน่ะทุกคนรู้กิตติศัพท์มันดีว่ามันเลวขนาดไหน อาชีพหลักค้ายา อาชีพเสริมค้ามนุษย์ โดยเฉพาะค้าเด็กผู้ชายส่งออกไปให้เศรษฐีต่างประเทศ เด็กคนไหนโชคดีก็ดีไปได้มีอนาคตที่ดี แต่ถ้าโชคร้ายหน่อยก็ถูกเอาไปบำบัดความใคร่ของไอ้พวกตาแก่จิตวิปริต ที่ซวยสุด ๆ ก็ถูกควักอวัยวะซื้อขายแลกเปลี่ยนกันในตลาดมืด”อุ่นใจตกตะลึงกับความจริงที่ได้รับ “วันก่อนเห็นไอ้ทิดเพื่อนในแก๊งมันมาเที่ยวที่ซ่อง เด็ก ๆ มันมาเล่าให้พี่ฟังว่าตอนที่ไอ้ทิดมันเมามันเผลอหลุดพูดออกมาว่าไอ้ศักดิ์อาจจะได้เลื่อนตำแหน่งถ้ามันหาสินค้าเกรดเอได้สำเร็จทันออร์เดอร์ ตอนแรกที่ฟังพี่ก็ไม่คิดอะไรแต่พอมาวันนี้....อุ่น..พี่ไม่อยากจะพูดให้อุ่นคิดมากหรอกนะ แต่คนอย่างไอ้ศักดิ์มันไว้ใจไม่ได้ อุ่นก็รู้ดี กับแม่ที่เลี้ยงมันมาแท้ ๆ มันยังด่าทอทุบตีได้ลงคอ แล้วนี่นับภาษาอะไรกับลูกที่มันไม่เคยเลี้ยงดู พี่กลัวเหลือเกินอุ่น พี่กลัวว่ามันจะเอาใกล้รักไปแลกกับอะไรก็ตามที่มันอยากได้”“!!!!”ความกลัวเริ่มเกาะกินเข้ามาในจิตใจมือไม้เริ่มเย็นเฉียบอุ่นใจรู้ว่าน้าชายเป็นคนที่ไม่เอาไหนไม่ได้ความ แต่ก็ไม่คา

อุ่นใจถูกนำตัวกลับมายังเพนต์เฮาส์ที่เดิม“อ๊ะ คุณเบา ๆ ผมเจ็บ” ทั้งแรงจับจูงทั้งแรงกระชากที่ไม่เบามือนักทำให้อุ่นใจครางออกมาด้วยความเจ็บ“แค่นี้ทำเป็นกลัวเจ็บ แล้วก่อนหน้านี้ไม่กลัวเจ็บเลยหรือไง! ถึงขั้นกล้าหนีออกไปหาผู้ชายคนอื่น!! ถึงขั้นมีเรื่องต่อยตีแย่งชิง!! เสน่ห์ชักจะแพรวพราวเกินไปแล้วนะ!!” น้ำเสียงและอารมณ์เกรี้ยวกราดไม่ได้ลดทอนลงจนคนตัวเล็กเผลอถอยหลังหนีด้วยความกลัว“มะ..มันไม่ใช่อย่างงั้น” อุ่นใจละล่ำละลักแก้ตัวแต่ก็ถูกน้ำเสียงดุดันตวาดกลับมา“หุบปาก!”“อึก คุณ ฟะ..ฟังผมก่อน” ร่างหนากดดันจนอุ่นใจถอนร่นจนแผ่นหลังชิดกำแพง วงแขนแกร่งกักขังจนเขาขยับตัวไปไหนไม่ได้“ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น!! ทั้งไอ้สิงห์ ทั้งเพื่อนในมหา’ลัย ทั้งเพื่อนร่วมวง ไหนจะไอ้กุ๊ยสองตัวนั่นอีก ถ้ามันร่านขนาดนั้นก็มาขายตัวให้ฉันนี่ ได้ทั้งเงินได้ทั้งผัวไม่ดีหรือไง!!”อารมณ์เกรี้ยวกราดกับคำพูดดูถูกของอีกฝ่ายทำให้อุ่นใจหมดสิ้นทุกความอดทน“ผมมันไม่เคยมีอะไรดีในสายตาคุณเลยใช่ไหม! ผมมันเลว ผมมันก็แค่เด็กร่านคนนึงที่คอยแต่จะวิ่งตามผู้ชายใช่ไหม?”ในที่สุดความอดกลั้นก็พังทลาย ความเข้มแข็งที่เคยมีก็มลายหายไป ความเหน็ดเ

ทั้งคำปลอบใจและปลายนิ้วที่สอดลึกกดคลึงที่จุดกระสัน หลอกล่อให้ร่างบางพยายามผ่อนคลายความคับแน่น นิ้วแกร่งทั้งหมุนควงทั้งบดขยี้จนเขาครางสะอื้น“อื้อ..อ..อ่าาาา”ความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนแล่นริ้วไปทั่วร่างทำให้อุ่นใจเผลอไผลไปตามแรงหฤหรรษ์“อ๊ะ..ฮ้า..อ๊า” บั้นท้ายงอนงามสั่นไหวตามแรงกระหน่ำ รูฉ่ำเยิ้มเกร็งกระตุกตอดรัดทุกแรงกระแทก“Shit!”เสียงคำรามอย่างคนหมดความอดทนที่ดังข้างหูไม่ทำให้อุ่นใจสำนึกว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น“อ๊ะ!” ความคับแน่นถูกถอดทอนและแทนที่ด้วยบางสิ่งที่ใหญ่ยิ่งกว่า“ฮ๊าาา!!!!” ความแข็งขึงกดแทรกเข้ามาอย่างรวดเร็ว แต่ก็เข้าไปได้แค่เพียงส่วนหัวป้านเท่านั้น“จะ เจ็บ ซี๊ดดด”รอยจีบสีชมพูถูกเหยียดขยายจนตึงแน่น อาการหยุดชะงักและเสียงคำรามต่ำอย่างสะกดกลั้นของคนด้านหลังไม่ทำให้ความเจ็บปวดลดน้อยลง อุ่นใจรู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกฉีกโดยเฉพาะที่ช่องทางด้านล่าง“ชู่ว์ อย่าเกร็ง” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างอดกลั้น เอวบางถูกยึดเอาไว้ไม่ให้ถอยหนีก่อนที่ท่อนลำอันใหญ่โตจะแทงพรวดเข้ามาจนสุดลำสวบ!“อ๊าาาาา”อุ่นใจหวีดร้องลั่นกับความจุกที่กระแทกเข้ามามิดด้าม น้ำตาล่วงเผาะออกมาเป็นสาย เน